VI SA/Wa 1661/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 7 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Sp. z o.o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za samowolne zajęcie pasa drogowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad po rozpatrzeniu wniosku E. Sp. z o.o. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] listopada 2011 r. - decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za samowolne zajęcie pasa drogowego drogi krajowej oraz orzekł o samowolnym zajęciu przez E. Sp. z o.o., pasa drogowego drogi krajowej nr [...] oraz nałożył karę pieniężną w wysokości 13 176,00 złotych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z dnia [...] czerwca 2012 r. E. Sp. z o.o zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Zgodnie z poglądem reprezentowanym w orzecznictwie, zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja powinna być spójna, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie (por. postanowienie NSA z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10). W realiach niniejszej sprawy skarżąca spółka, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody finansowej, w żaden sposób przesłanki tej nie uprawdopodobniła. Zaniedbując obowiązek przedstawienia okoliczności uprawdopodabniających zaistnienie przesłanek, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – skarżąca spółka uniemożliwiła Sądowi dokonanie ich oceny. Podkreślenia przy tym wymaga, że w sytuacji bierności wnioskodawcy, rolą Sądu w takiej sytuacji, nie jest poszukiwanie tych okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 39/09). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.