VI SA/Wa 1672/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 12 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. H. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. H. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie obrotu bronią i amunicją, materiałami wybuchowymi oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego Pismem z dnia 14 lipca 2008 r. skarżący, A. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie obrotu bronią i amunicją, materiałami wybuchowymi oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2008 r. (k. 11) doręczonym skarżącemu w dniu 25 sierpnia 2008 r. (k. 14) wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych. Pismem z dnia 4 września 2008 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu podnosząc, iż z przyczyn od niego niezależnych nie mógł w terminie dokonać ww. czynności procesowej. W załączeniu do wniosku skarżący przedstawił potwierdzenie dokonania przelewu kwoty 500 złotych na rachunek bankowy Sądu. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż obecnie bardzo dużo pracuje i w związku z obowiązkami na nim ciążącymi często, nagle wyjeżdża za granicę aby dokonać transakcji tj. sprzedać towar lub wycofać się z długoterminowych zobowiązań umownych. Wyjeżdżając za granicę skarżący zlecił sekretarce dokonanie przedmiotowej płatności, jednak osoba ta nie wywiązała się z nałożonego na nią obowiązku. Niezwłocznie po powrocie do kraju skarżący dokonał przelewu wymaganej kwoty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Art. 87 tej ustawy stanowi natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Strona, która wnosi o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej obowiązana jest uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. O braku winy można mówić jedynie, gdy strona uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Staranność strony należy oceniać przy użyciu miernika staranności, jakiej można oczekiwać od przeciętego człowieka należycie dbającego o swoje sprawy. Ustawodawca nie wymaga od osoby wnioskującej o przywrócenie terminu udowodnienia braku winy, a jedynie jego uprawdopodobnienia. W przedmiotowej sprawie, jako główną przyczynę uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący wskazał niewywiązanie się przez zatrudnioną w firmie sekretarkę z powierzonego jej - w związku z nieprzewidzianym wyjazdem zagranicznym skarżącego - obowiązku dokonania przelewu wymaganej tytułem wpisu sądowego od skargi kwoty 500 złotych na konto Sądu. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 1998 roku, (sygn. akt IV SA 1153/96, opubl. LEX nr 45637), brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe. Ponadto, w orzecznictwie sądowym powszechny jest pogląd, iż od strony prowadzącej działalność gospodarczą wymaga się przezorności, zapobiegliwości i profesjonalizmu, bowiem prowadzenie działalności gospodarczej wiąże się ze swej istoty z ryzykiem ponoszenia wszystkich związanych z nią konsekwencji. Za działalność przedsiębiorstwa odpowiedzialność ponosi zawsze osoba, która je prowadzi - z podmiotowego punktu widzenia będzie to przedsiębiorca. To na nim spoczywa ciężar odpowiedzialności za ewentualne skutki działań osób, którymi w wykonywaniu działalności gospodarczej się posługuje. Zgodnie z zasadą ryzyka pracodawcy (tzw. ryzyko osobowe) to pracodawca obciążony jest skutkami niewłaściwego doboru pracowników i zmuszony jest ponosić straty wynikłe wskutek ich niezaradności i braku należytego przygotowania do pracy (Ludwik Florek, Tadeusz Zieliński, Prawo pracy, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, iż uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi powstałe na skutek nagłego wyjazdu skarżącego oraz niedopełnienia obowiązku przez zatrudnionego pracownika nie może zostać uznane za działanie niezawinione. W ocenie Sądu uchybienie terminowi w niniejszej sprawie jest skutkiem zaniedbań strony skarżącej i tym samym w sprawie nie występują okoliczności uprawdopodabniające brak winy skarżącego w uchybieniu terminu (podobnie NSA w postanowieniu z dnia 24 stycznia 2008 r. sygn. akt I GZ 1/08). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji