VI SA/Wa 1674/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący – M. M. (dalej też jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeżeli o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia nie orzekł organ, który wydał ten akt, wówczas w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W niniejszej sprawie skarżący w skardze skierowanej do sądu administracyjnego wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, nakładającej na stronę karę pieniężną na podstawie art. 64d, art. 140aa ust. 1 i 3 pkt 1, art. 140ab ust. 1 pkt 3 lit. c i ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tj. z 2017 r., poz. 128). Stosownie do art. 140ac ust. 2 prd decyzja ostateczna podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Organ kontroli, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną w myśl przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym następuje z urzędu, ale tylko wówczas, gdy strona zaskarżyła tę decyzję do sądu administracyjnego. Złożenie wniosku o wstrzymanie decyzji nie jest więc wymagane. Jak wynika z akt sprawy GITD, działając na podstawie art. 140ac ust. 2 prd, postanowieniem z [...] lipca 2017 r. nr [...] (wydanym równocześnie z przesłaniem do sądu administracyjnego skargi wraz odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi) wstrzymał z urzędu wykonanie zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu ochrona tymczasowa udzielona przez organ pozostaje w mocy do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzgledniającego skargę lub też uprawomocnienia się orzeczenia o oddaleniu skargi (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Do tego czasu organ nie może egzekwować kwoty kary nałożonej decyzją (v. postanowienie NSA z 17 marca 2015 r., II GZ 81/15). W świetle powyższego rozpoznanie zawartego w treści skargi wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stało się bezprzedmiotowe. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości umorzenia postępowania z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, dlatego też, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił wniosek oddalić