VI SA/Wa 1685/19

WyrokWSA w Warszawie2019-12-05

Skład orzekający: Grzegorz Nowecki, Tomasz Sałek, Grażyna Śliwińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przedsiębiorca (producent paliw) jest uprawniony do pomniejszenia opłaty zapasowej o wolumen paliw sprzedanych kontrahentowi, które po wymieszaniu przez kontrahenta zostaną przeznaczone na międzynarodowy bunkier morski, zgodnie z art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że interpretacja organów administracji była błędna. Kluczowe znaczenie ma termin 'przeznaczonych' w art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach, który odnosi się do finalnego przeznaczenia paliwa na międzynarodowy bunkier morski, a nie do jego bezpośredniego przeznaczenia przez podmiot uiszczający opłatę. Wymóg 'bezpośredniego przeznaczenia' nałożony przez organ był nadinterpretacją. Ponadto, sąd powołał się na orzecznictwo NSA wskazujące, że pomniejszenie opłaty zapasowej powinno być możliwe także dla innych podmiotów w łańcuchu dostaw, aby zapewnić neutralność paliw bunkrowych dla poziomu zapasów interwencyjnych i uniknąć naruszenia celu ustawy.
Stan faktyczny
Spółka P. S.A. zwróciła się o interpretację przepisów dotyczącą opłaty zapasowej, pytając, czy może pomniejszyć tę opłatę o wolumen paliw sprzedanych kontrahentowi, które po wymieszaniu przez kontrahenta zostaną przeznaczone na międzynarodowy bunkier morski. Prezes Agencji Rezerw Materiałowych uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe, twierdząc, że mieszanie paliw przez kontrahenta stanowi produkcję nowego paliwa, a Spółka traci uprawnienie do pomniejszenia. Minister Energii utrzymał tę decyzję w mocy. Spółka zaskarżyła decyzję Ministra do WSA w Warszawie, zarzucając błędną wykładnię art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Energii oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych i zasądził od Ministra Aktywów Państwowych na rzecz P. S.A. zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant ref. staż. Patrycja Młynarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2019 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Energii z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów dotyczących opłaty zapasowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych z dnia [...] marca 2019 r.; 2. zasądza od Ministra Aktywów Państwowych na rzecz P.S.A. z siedzibą w [...] kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. |Stan sprawy przedstawia się następująco. | |Wnioskiem z dnia 5 marca 2019 r. P. S.A. z siedzibą w P., dalej: "Spółka" lub "Wnioskodawca" oraz "Skarżąca", zwróciła się do Prezesa | |Agencji Rezerw Materiałowych, dalej: "Prezes Agencji", o wydanie interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa, z | |których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej w jego indywidualnej sprawie. | |Spółka wniosła o potwierdzenie, że przy wyliczeniu uiszczanej opłaty zapasowej będzie uprawniona do zastosowania pomniejszenia, o | |którym mowa w art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz | |zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z U. z 2018 r. | |póz. 1323), dalej "ustawa o zapasach", w odniesieniu do wolumenu sprzedanych kontrahentowi paliw żeglugowych, które po wymieszaniu | |przez kontrahenta w celu obniżenia ich lepkości zostaną sprzedane z przeznaczeniem na międzynarodowy bunkier morski. Zdaniem Spółki w | |przedstawionym we wniosku stanie faktycznym przy wyliczeniu uiszczanej opłaty zapasowej będzie ona uprawniona do zastosowania | |pomniejszenia, o którym mowa w art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach, w odniesieniu do wolumenu sprzedanych kontrahentowi paliw | |żeglugowych. Pomniejszenie to, zdaniem Spółki, możliwe będzie pod warunkiem uzyskania przez Spółkę dokumentu, określonego w § 3 ust. 1 | |rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 8 grudnia 2014 r. w sprawie rodzajów dokumentów uprawniających do pomniejszenia wielkości | |produkcji paliw lub przywozu ropy naftowej lub paliw, stanowiących podstawę obliczenia wymaganej na dany rok kalendarzowy ilości | |zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw oraz obliczenia opłaty zapasowej (Dz. U. poz. 1807), dalej "rozporządzenie w sprawie | |rodzajów dokumentów". | |Po rozpatrzeniu wniosku z dnia 5 marca 2019 r. Prezes Agencji wydał dla Spółki decyzję z dnia [...] marca 2019 r. Nr [...] w sprawie | |udzielenia pisemnej interpretacji przepisów dotyczących opłaty zapasowej, w której uznał stanowisko Spółki przedstawione we wniosku za | |nieprawidłowe. | |W ocenie organu I instancji Wnioskodawca obowiązany jest uiszczać opłatę zapasową od produkcji lekkich olejów opałowych oraz ciężkich | |olejów opałowych zgodnie z ustawą o zapasach. Produkty te sprzedawane są przez Spółkę kontrahentowi, który przed realizacją dostaw na | |statki, dokonuje mieszania ciężkiego oleju opałowego z lekkim olejem opałowym w celu obniżenia lepkości dostarczanego paliwa | |żeglugowego. Wskutek mieszania dwóch paliw, tj. wskazanych wyżej produktów naftowych, wytwarzany jest nowy produkt naftowy - paliwo, co| |wypełnia definicję produkcji paliw, określoną w art. 2 ust. 8 ustawy o zapasach. Prezes Agencji nie zgodził się z argumentacją | |Wnioskodawcy, iż paliwa sprzedawane kontrahentowi oraz paliwa finalne przeznaczone na międzynarodowy bunkier morski to dokładnie te | |same wyroby. Istotnym w jego ocenie jest bowiem fakt, iż paliwo powstałe w wyniku procesu mieszania przez kontrahenta nie składa się z | |dwóch odrębnych paliw (komponentów), lecz stanowi nowe paliwo o zupełnie innych właściwościach fizykochemicznych niż wchodzące w jego | |skład paliwa, tj. paliwo żeglugowe ciężkie i paliwo żeglugowe lekkie. Zatem to nowo powstałe paliwo trafia od kontrahenta na | |międzynarodowy bunkier morski. | |Pismem z dnia 17 kwietnia 2019 r. Spółka złożyła do Ministra Energii odwołanie od decyzji Prezesa Agencji z dnia [...] marca 2019 r. | |Nr [...]. W odwołaniu Spółka zarzuciła decyzji Prezesa Agencji naruszenie art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach poprzez uznanie, że w | |przedstawionym we wniosku zaistniałym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym Spółka nie jest uprawniona do zastosowania określonego| |w tym przepisie pomniejszenia podstawy kalkulacji opłaty zapasowej o wolumeny sprzedanych kontrahentowi paliw żeglugowych, które po | |wymieszaniu przez kontrahenta w celu obniżenia ich lepkości zostaną sprzedane przez Spółkę z przeznaczeniem na międzynarodowy bunkier | |morski. | |Wobec powyższego Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa Agencji w całości i wydanie przez Ministra Energii nowej | |pisemnej interpretacji przepisów dotyczących opłaty zapasowej, w której stanowisko Spółki wyrażone we wniosku z dnia 5 marca 2019 r. | |zostanie uznane za prawidłowe w pełnym zakresie. | |W wyniku rozpatrzeniu odwołania z dnia 17 kwietnia 2019 r. oraz rozpoznania sprawy Minister Energii utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję | |Prezesa Agencji z dnia [...] marca 2019 r. Nr [...] w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów dotyczących opłaty zapasowej.| |W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy po rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, uzasadniając swoje | |rozstrzygnięcie oraz odnosząc się do zarzutów Spółki przedstawionych w odwołaniu. | |Przedmiotowa decyzja Ministra Energii z dnia [...] czerwca 2019 r. Nr [...] została doręczona pełnomocnikowi Spółki, jak wynika ze | |zwrotnego potwierdzenia odbioru, w dniu 17 czerwca 2019 r. | |Pismem z dnia 12 lipca 2019 r. Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Energii z | |dnia [...] czerwca 2019 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Agencji z dnia [...] marca 2019 r. Nr [...], w sprawie | |udzielenia pisemnej interpretacji przepisów dotyczących opłaty zapasowej dla Wnioskodawcy. | |Zaskarżonej decyzji Ministra Energii pełnomocnik Spółki zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik | |sprawy, tj. art. 5 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 21b ust. 1 ustawy o zapasach, poprzez ich błędną wykładnię. | |W związku z powyższymi zarzutami pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Ministra Energii z dnia [...] | |czerwca 2019 r. Nr [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ odwoławczy, a także zasądzenie od organu na rzecz | |Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, wraz z kosztami zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. | |W uzasadnieniu pełnomocnik Spółki wskazał między innymi, iż organ odwoławczy, wydając decyzję, naruszył przepis art. 5 ust. 6 pkt 2 | |ustawy o zapasach dokonując jego wykładni: | |w sprzeczności z jego literalnym brzmieniem; | |w sposób zawężający dalej niż wynika to ze szczególnego charakteru przepisu; | |w rażącej sprzeczności z celem, jaki ma realizować w systemie bezpieczeństwa paliwowego Polski opłata zapasowa; | |w rażącej sprzeczności z ekonomicznym sensem opłaty zapasowej i uprawnienia do pomniejszenia wielkości produkcji paliw lub przywozu | |ropy naftowej lub paliw, stanowiącego podstawę obliczenia opłaty zapasowej, określonego w tym przepisie; | |w sposób skutkujący zachwianiem równowagi pomiędzy podmiotami występującymi w łańcuchu dostaw paliw żeglugowych z przeznaczeniem na | |międzynarodowy bunkier morski; naruszający prawa podmiotowe producentów paliw, o których mowa w art. 2 pkt 18 ustawy o zapasach, | |przeznaczających paliwa żeglugowe na międzynarodowy bunkier morski za pośrednictwem dostawców prowadzący do ich nieuzasadnionej | |dyskryminacji; | |z pominięciem prawidłowego kierunku wykładni, wynikającego z przepisów prawa europejskiego, w tym w szczególności dyrektywy Rady (WE) | |nr 2009/119/WE z dnia 14 września 2009 roku nakładającej na państwa członkowskie obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów ropy | |naftowej lub produktów ropopochodnych; | |z pominięciem przepisu § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie rodzajów dokumentów; | |- co w ocenie strony skarżącej niewątpliwie miało istotny wpływ na wynik sprawy i rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Ministra Energii, | |skutkujące bezpodstawnym uznaniem, że Spółce nie przysługuje uprawnienie określone w art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach. | |W odpowiedzi na skargę Minister Energii wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji z dnia | |[...] czerwca 2019 r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych z dnia [...] marca 2019 r. Nr [...], w | |sprawie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów dotyczących opłaty zapasowej. | |W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przepis art. 5 ust. 6 pkt ustawy o zapasach dopuszcza pomniejszenie podstawy obliczenia | |opłaty zapasowej o ilości ropy naftowej lub paliw w ścisłe określonych w tym przepisie przypadkach. Pomniejszenia tego może dokonać | |jedynie "producent" lub "handlowiec", który paliwa lub ropę naftową wywiózł z terytorium RP (pkt 1), który przeznaczył paliwa na | |międzynarodowy bunkier morski (pkt 2), zaś pomniejszeń, o których mowa w pkt 6 producent, który paliwa wyprodukował z ropy naftowej, | |kondensatu gazu ziemnego (NGL) i innych węglowodorów wydobytych w kraju lub z obszaru morskiego należącego do krajowej strefy | |ekonomicznej. Działania tych podmiotów ograniczają bowiem zobowiązanie państwa w zakresie wielkości zapasów interwencyjnych (określone | |w art. 3 ustawy o zapasach) i sprawiedliwym jest by to one mogły pomniejszyć wielkość swego zobowiązania w zakresie opłaty zapasowej. | |Nie oznacza to jednak, iż zawsze w związku z ograniczeniem zobowiązania państwa wystąpi podmiot uprawniony do pomniejszenia wysokości | |opłaty zapasowej, o którym mowa w art. 5 ust. 6 ustawy. Zastosowanie pomniejszenia wymaga spełniania ścisłe określonych przesłanek. W | |przypadku przepisu art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach, podstawową przesłanką jest przeznaczenie paliw na międzynarodowy bunkier | |morski, przy czym zastosowanie ww. pomniejszenia będzie miało miejsce jedynie w sytuacji bezpośredniego przeznaczenia paliwa na | |międzynarodowy bunkier morski przez podmioty, na których ciąży ustawowy obowiązek dokonywania opłaty zapasowej na rzecz Funduszu | |Zapasów Interwencyjnych, tj. podmiotów, o których mowa w art. 21b ust.1 ustawy o zapasach, a więc przez "producentów" i "handlowców". | |Obowiązki określone w ustawie o zapasach powstają w odniesieniu do podmiotów w niej określonych tj. "producentów" i "handlowców" oraz w| |sposób w niej określony (wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1617/16). Skoro obowiązani do uiszczania | |opłaty zapasowej są "producenci" i "handlowcy", to te podmioty są uprawnione do dokonania przedmiotowego pomniejszenia, przy czym | |przeznaczenie paliw na międzynarodowy bunkier morski winno być dokonane przez "producenta" lub "handlowca" w rozumieniu ustawy o | |zapasach. Tak więc w ocenie organu odwoławczego uprawnienia określone w art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach, podobnie jak obowiązek | |dokonania opłaty zapasowej, muszą być zrealizowane bezpośrednio przez "producenta" lub "handlowca". Potwierdzenie wywozu stosownymi | |dokumentami i doręczenie ich do producenta paliw ma charakter wtórny. Ze względu na powyższe w ocenie Ministra Energii Spółka będąca | |producentem paliw żeglugowych w momencie sprzedaży swojemu kontrahentowi tych paliw, traci uprawnienie do dokonania stosownego | |pomniejszenia określonego w art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach. Trzeba wskazać, że regulacja art. 5 ust. 6 ustawy o zapasach ma | |charakter wyjątku i nie może być interpretowana rozszerzająco. | |Ponadto w ocenie organu odwoławczego za prawidłową uznać należy wykładnię Prezesa Agencji w zaskarżonej decyzji, który wskazał, że | |wskutek mieszania dwóch paliw przez kontrahenta Spółki, wytwarzany jest nowy produkt naftowy - paliwo, co wypełnia definicję produkcji | |paliw, bowiem w wyniku tych czynności następuje przetwarzanie paliw poprzez procesy ich mieszania, w wyniku których powstaje jedno z | |paliw (zgodnie z definicją produkcji zawartą w art. 2 pkt 8 ustawy o zapasach). Tak więc paliwa sprzedawane kontrahentowi przez Spółkę | |oraz paliwa, które ten kontrahent przeznacza finalnie na międzynarodowy bunkier morski nie są tymi samymi produktami. | |W ocenie Ministra Energii przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżanej decyzji interpretacja przepisów prawa jest zgodna z ustawą o | |zapasach, zaś zarzuty zawarte w skardze należy uznać za nieuzasadnione. Zdaniem Ministra Energii treść przepisu art. 5 ust. 6 pkt 2 | |ustawy o zapasach jest jasna i nie powinna budzić wątpliwości interpretacyjnych. | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: | |Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar | |sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu | |sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji | |publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej | |sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia | |2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 1302 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."). | |Oceniając zaskarżoną decyzję wg. powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. | |Przedmiotem skargi jest interpretacja przedstawiona w decyzji Ministra Energii z dnia [...] czerwca 2019 r. Nr [...], utrzymująca w | |mocy wcześniejszą decyzję Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych, co do zakresu i sposobu stosowania pomniejszenia, o którym mowa w art. | |5 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach obowiązkowych, przy wyliczeniu uiszczanej przez Spółkę opłaty zapasowej. | |Przedmiotowa interpretacja została udzielona w trybie przepisów art. 34 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z | |2018r., poz. 646 ze zm.). | |Zaskarżonej decyzji Ministra Energii Spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. | |art. 5 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 21b ust. 1 ustawy o zapasach, poprzez ich błędną wykładnię. | |Zgodnie z art. 5 ust. 6 ustawy o zapasach, wielkość produkcji paliw lub przywozu ropy naftowej lub paliw stanowiące podstawę obliczenia| |wymaganej na dany rok kalendarzowy ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw oraz obliczenia opłaty zapasowej pomniejsza się| |odpowiednio o ilości: | |ropy naftowej lub paliw wywiezionych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, | |paliw przeznaczonych na międzynarodowy bunkier morski, | |paliw wyprodukowanych z olejów odpadowych, | |ropy naftowej lub paliw przeznaczonych na odtworzenie zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, | |paliw przeznaczonych na zużycie własne przez producenta w procesie technologicznym przerobu ropy, | |paliw wyprodukowanych z ropy naftowej, kondensatu gazu ziemnego (NGL) i innych węglowodorów wydobytych w kraju lub z obszaru morskiego | |należącego do krajowej strefy ekonomicznej, | |biokomponentów dodanych do paliw przez producenta w procesie ich produkcji | |- pod warunkiem potwierdzenia tych ilości dokumentami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 6a. | |Zgodnie z § 3 ust. 1-3 rozporządzenia w sprawie dokumentów, dokumentami uprawniającymi do pomniejszania wielkości produkcji paliw lub | |przywozu paliw o ilości, o których mowa w art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach, są oświadczenia: | |nabywcy na dokumencie dostawy (kwicie bunkrowym); | |dostawcy paliwa przeznaczonego na międzynarodowy bunkier morski, złożone przez dostawcę zaopatrującego bezpośrednio statki morskie w | |takie paliwo. Oświadczenie nabywcy powinno zawierać: | |- nazwę i adres dostawcy paliwa; | |- numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) i numer identyfikacji podatkowej (NIP) | |dostawcy paliwa ciekłego; | |- datę dostawy paliwa; | |- miejsce dostawy paliwa; | |- nazwę zaopatrywanego statku, jego numer nadany przez Międzynarodową Organizację Morską (numer [...]) oraz informację o porcie | |przeznaczenia; | |- dane identyfikacyjne środka transportu, którym dokonano dostawy paliw; | |- informację o rodzaju i ilości dostarczonego paliwa; | |- podpis osoby: dostarczającej paliwo w imieniu dostawcy i przyjmującej paliwo w imieniu podmiotu posiadającego statek. | |Natomiast oświadczenie dostawcy powinno zawierać: | |- nazwę i adres dostawcy paliwa; | |- numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) i numer identyfikacji podatkowej (NIP) | |dostawcy paliwa ciekłego; | |- nazwę i adres sprzedawcy paliwa; | |- numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) i numer identyfikacji podatkowej (NIP) | |sprzedawcy paliwa ciekłego; | |- informację o rodzaju i ilości zakupionego paliwa w okresie, którego dotyczy oświadczenie; | |- wykaz numerów i dat wystawienia dokumentów (kwitów bunkrowych zawierających numer [...]) dostawy paliwa na statek potwierdzających, | |że zakupione paliwo zostało przeznaczone do bunkrowania statków; | |- podpis osoby dostarczającej paliwo w imieniu dostawcy. | |zbr | |Definicję międzynarodowego bunkra morskiego zawiera art. 2 pkt 15a ustawy o zapasach, zgodnie z którym jest to ilość paliwa | |dostarczonego statkom pod wszystkimi banderami prowadzącym morską lub śródlądową żeglugę międzynarodową, z wyjątkiem paliw zużywanych | |przez statki rybackie, kutry rybackie, łodzie rybackie i jednostki sił zbrojnych. | |Jak wynika z art. 21b ust. 1 ustawy o zapasach do uiszczania opłaty zapasowej obowiązani są "producenci" i "handlowcy" (rozumiani na | |gruncie ustawy o zapasach), którzy ponoszą koszty tworzenia i finansowania zapasów agencyjnych. | |Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy skarżącej Spółce, będącej "producentem" paliw w rozumieniu ustawy o | |zapasach, przysługuje prawo do pomniejszenia na podstawie art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach, dla potrzeb obliczenia wysokości | |opłaty zapasowej, ilości paliwa tj. oleju opałowego lekkiego oraz oleju opałowego ciężkiego, które Spółka sprzedaje swojemu | |kontrahentowi, który finalnie przeznacza ww. paliwa na międzynarodowy bunkier morski, po dokonaniu ich mieszania w celu obniżenia | |lepkości paliwa. | |Jak wynika ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów, Spółka jest "producentem" w | |rozumieniu ustawy o zapasach. Dlatego też nie ulega wątpliwości, iż została objęta obowiązkiem terminowego uiszczania opłaty zapasowej | |za wyprodukowane przez siebie paliwa, tj. oleje lekkie oraz oleje ciężkie, na podstawie ustawy o zapasach. | |Jak wskazał organ, przepis art. 5 ust. 6 ustawy o zapasach dopuszcza pomniejszenie podstawy obliczenia opłaty zapasowej na dany rok | |kalendarzowy o ilości ropy naftowej lub paliw w ścisłe określonych w tym przepisie przypadkach. Pomniejszenia tego może dokonać jedynie| |producent lub handlowiec, który paliwa lub ropę naftową wywiózł z terytorium RP, który przeznaczył paliwa na międzynarodowy bunkier | |morski, zaś pomniejszeń, o których mowa w pkt 6 producent, który paliwa wyprodukował z ropy naftowej, kondensatu gazu ziemnego (NGL) i | |innych węglowodorów wydobytych w kraju lub z obszaru morskiego należącego do krajowej strefy ekonomicznej. Działania tych podmiotów | |ograniczają bowiem zobowiązanie państwa w zakresie wielkości zapasów interwencyjnych (określone w art. 3 ustawy o zapasach) i | |sprawiedliwym jest by to one mogły pomniejszyć wielkość swego zobowiązania w zakresie opłaty zapasowej. Nie oznacza to jednak, iż | |zawsze w związku z ograniczeniem zobowiązania państwa wystąpi podmiot uprawniony do pomniejszenia wysokości opłaty zapasowej, o którym | |mowa w art. 5 ust. 6 ustawy. Zastosowanie pomniejszenia wymaga spełniania ścisłe określonych przesłanek. | |W ocenie organu interpretacyjnego, w przypadku przepisu art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach, podstawową przesłanką jest przeznaczenie| |paliw na międzynarodowy bunkier morski, przy czym zastosowanie ww. pomniejszenia będzie miało miejsce jedynie w sytuacji bezpośredniego| |przeznaczenia paliwa na międzynarodowy bunkier morski przez podmioty, na które ciąży ustawowy obowiązek dokonywania opłaty zapasowej na| |rzecz Funduszu Zapasów interwencyjnych, tj. podmiotów, o których mowa w art. 21 b ust. 1 ustawy o zapasach, a wiec przez "producentów" | |i "handlowców". Z tego też względu zakres podmiotowy art. 5 ust. 6 ustawy o zapasach ogranicza się jedynie do działania "producentów" i| |"handlowców", i nie obejmuje czynności dokonanych przez inne podmioty występujące w łańcuchu dostaw paliwa na statki, jak to ma miejsce| |w omawianym przypadku. | |Organ podkreślił, że obowiązki określone w ustawie o zapasach powstają w odniesieniu do podmiotów w niej określonych tj. "producentów" | |i "handlowców" oraz w sposób w niej określony (patrz: wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1617/16). Nie | |budzi jednak wątpliwości, że skoro obowiązani do uiszczania opłaty zapasowej są "producenci" i "handlowcy", to te podmioty są | |uprawnione do dokonania przedmiotowego pomniejszenia, przy czym przeznaczenie paliw na międzynarodowy bunkier morski winno być dokonane| |bezpośrednio przez producenta lub handlowa w rozumieniu ustawy o zapasach. W ocenie organu odwoławczego uprawnienia określone w art. 5 | |ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach, podobnie jak obowiązek dokonania opłaty zapasowej, muszą być zrealizowane bezpośrednio przez | |"producenta" lub "handlowca". Potwierdzenie wywozu stosownymi dokumentami doręczenie ich do producenta paliw ma charakter wtórny. Ze | |względu na powyższe w ocenie Ministra Energii Spółka będąca producentem paliw żeglugowych w momencie sprzedaży swojemu kontrahentowi | |paliw żeglugowych, traci uprawnienie do dokonania stosownego pomniejszenia określonego w art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach. Trzeba | |wskazać, że regulacja art. 5 ust. 6 ustawy o zapasach ma charakter wyjątku i nie może być interpretowana rozszerzająco. | |Organ interpretacyjny podkreślił, że opłata zapasowa przeznaczona na sfinansowanie zapasów agencyjnych jest uregulowanym przepisami | |prawa publicznego świadczeniem daninowym. Art. 84 Konstytucji RP stanowi, że obowiązek ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w | |tym podatków, dotyczy każdego, może wynikać jedynie z ustawy, a regulacja ta wyłącza możliwość swobodnego, umownego określania innego | |podmiotu, który zamiast podmiotu zobowiązanego na podstawie ustawy będzie obciążony obowiązkiem ponoszenia ciężarów i świadczeń | |publicznych (w analizowanym przypadku zapłaty opłaty zapasowej). Tak więc opłata zapasowa ma charakter osobisty, a więc nie może być | |przerzucana na inne podmioty. Z tego też względu organ uznał, że przesłanki wskazane w art. 5 ust. 6 ustawy o zapasach winny być | |odczytywane w kategorii zdarzeń i czynności, które jedynie poprzez osobiste działanie uprawnionego, tj. "producenta" i "handlowa", będą| |skutkowały obniżeniem wysokości świadczenia, tj. w analizowanym przypadku obowiązku zapłaty opłaty zapasowej. | |Organ wskazał, że jak wynika ze stanu faktycznego sprawy, po dokonaniu produkcji ww. paliwa tj. oleju lekkiego i oleju ciężkiego, | |paliwa te są sprzedawane przez Spółkę kontrahentowi zależnemu od Spółki, który w ramach grupy specjalizuje się w sprzedaży paliw | |żeglugowych, w tym także z przeznaczeniem na międzynarodowy bunkier morski w rozumieniu art. 2 pkt. 15a ustawy o zapasach. Przed | |realizacją swoich dostaw na statki kontrahent dokonuje mieszania tych paliw, tj. oleju ciężkiego z olejem lekkim w celu obniżenia | |lepkości dostarczanego na statki paliwa żeglugowego, tak aby spełnić wymogi w zakresie parametrów paliwa sformułowane przez odbiorców | |tych wyrobów. Jak wynika z opisu fatycznego sprawy kontrahent Spółki w ramach prowadzonej działalności przeprowadza proces mieszania | |zakupionego paliwa, a zatem dokonuje produkcji nowego paliwa o zmienionej właściwości lepkości w stosunku do paliwa nabytego od Spółki,| |z przeznaczeniem na sprzedaż na międzynarodowy bunkier morski. | |Tymczasem treść art. 5 ust. 6 ustawy o zapasach wymaga, w ocenie organu interpretacyjnego, wykładni z uwagi na stopień złożoność | |współczesnych procesów produkcji i obrotu paliwami. Rezultat wykładni uzyskany przez organy stosujące prawo nie zawsze będzie zgodny z | |oczekiwaniami przedsiębiorstw działających na rynku paliw, które kierują się zasadą ograniczenia kosztów działalności i maksymalizacji | |zysków operacyjnych. Organ wskazał, że uprawnienia z art. 5 ust. 6 ustawy o zapasach nie mają absolutnego charakteru, ponieważ | |powstają dopiero w przypadku spełnienia przez producenta lub handlowca dyspozycji tego przepisu. Ponadto, pojęcia użyte w ustawie o | |zapasach muszą być intepretowane biorąc pod uwagę przede wszystkim cele, jakie ustawodawca chciał osiągnąć stanowiąc ustawę o zapasach | |(vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. VI SA/Wa 1419/10). | |Za nieznajdujący uzasadnienia organ interpretacyjny uznał zarzut Spółki, iż zapewnienie pełnej neutralności paliw przeznaczonych na | |międzynarodowy bunkier morski dla poziomu zapasów interwencyjnych w całym łańcuchu dostaw może być osiągnięte jedynie w przypadku, w | |którym prawo do skorzystania z pomniejszenia wynikającego z art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach zostanie przyznane właśnie Spółce, | |gdyż kontrahent może nie mieć "od czego" potrącić zobowiązań nałożonych inny podmiot na wcześniejszych etapach obrotu, a więc że | |zapłacona przez Spółkę opłata zapasowa będzie niemożliwa do "odzyskania" przez kontrahenta. Organ podkreślił, iż przepisy ustawy o | |zapasach nie przewidują możliwości dokonania przez Spółkę takich odliczeń tylko z tego tytułu, iż z uprawienia tego nie skorzystał inny| |podmiot. Sama natomiast sprawa analizowana przez Ministra Energii nie odnosi się do praw i obowiązków kontrahentów Spółki, tylko do jej| |samej. Nie było bowiem celem ustawodawcy wykreowanie w przepisie art. 5 ust. 6 ustawy o zapasach prawa podmiotowego, z którego zawsze | |ktoś musi skorzystać - w szczególności w odniesieniu do opłaty zapasowej. | |Odnosząc się także do zarzutów Spółki dotyczących naruszenia prawa unijnego, w tym m.in. dyrektywy 2009/119/WE organ wskazał, że | |zgodnie z art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, każda dyrektywa wiąże państwo członkowskie, do którego jest kierowana, | |w odniesieniu do rezultatu, który ma być osiągnięty, pozostawia jednak organom tych państw swobodę wyboru formy i środków. Oznacza to, | |że dyrektywa formułuje cele, które adresaci, dowolnymi środkami, formami i metodami, obowiązani są osiągnąć. A zatem dyrektywa | |charakteryzuje się tym, iż jest kierowana do państw członkowskich, a nie do obywateli. Nie ustanawia więc bezpośrednio praw dla | |jednostek, co odróżniają od rozporządzenia, które jest bezpośrednio skuteczne (bez konieczności implementacji). Organ podkreślił, że | |Trybunał Sprawiedliwości UE uznaje, iż dyrektywa może wyjątkowo wywoływać skutek bezpośredni, ale ma to miejsce wówczas, gdy mimo | |upływu terminu nie została wdrożona do krajowego porządku prawnego lub została źle zaimplementowana, a jej postanowienia są | |wystarczająco precyzyjne i bezwarunkowe. | |W ocenie Sądu, powyższa interpretacja art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach została dokonana przez orzekające w sprawie organy w | |sprzeczności z brzmieniem przytoczonych wyżej przepisów oraz w sposób zawężający cele implementacji do krajowego porządku prawnego ww. | |dyrektywy 2009/119/WE. | |Przepis art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach wyraźnie bowiem stwierdza, że wielkość produkcji paliw lub przywozu ropy naftowej lub | |paliw stanowiące podstawę obliczenia wymaganej na dany rok kalendarzowy ilości zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw oraz | |obliczenia opłaty zapasowej pomniejsza się odpowiednio o ilości paliw - przeznaczonych na międzynarodowy bunkier morski. Sąd podziela w| |tym względzie stanowisko strony skarżącej, że dla prawidłowej wykładni tego przepisu kluczowe znaczenie ma termin "przeznaczonych", | |zwłaszcza, że – co należy podkreślić - także inne regulacje zawarte w art. 5 ust. 6 ustawy o zapasach (vide pkt 4 i pkt 5 ust. 6) | |posługują się tym samym terminem. | |Zgodnie z regułami wykładni językowej interpretowanym zwrotom należy przypisywać takie znaczenie, jakie posiadają one w języku | |potocznym, chyba, że istnieją uzasadnione przyczyny do przypisania im innego znaczenia. | |W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie występują okoliczności, które nakazywałyby rozumieć wyrażenie "przeznaczenie paliw" inaczej, | |niż w wynika to z jego znaczenia potocznego, a więc sposobu zagospodarowania paliw na określone w ustawie cele. Jednym z nich, o jakim | |mowa w art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach, jest zaopatrywanie w paliwa międzynarodowego bunkru morskiego. W szczególności brak jest | |podstaw do stwierdzenia, aby chodziło w tym przypadku o paliwa faktycznie już wykorzystane (zużyte) na określony cel. | |Organ w skarżonej interpretacji zawarł twierdzenie, że zastosowanie pomniejszenia wysokości opłaty zapasowej, o którym mowa w ww. | |przepisie będzie miało miejsce jedynie w sytuacji bezpośredniego przeznaczenia paliwa na międzynarodowy bankier morski. Tymczasem treść| |przepisu art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach nie zawiera takiego wymogu, tj. "bezpośredniego przeznaczenia" paliwa na międzynarodowy | |bunkier morski, wskazując jedynie na jego finalne przeznaczenie. Z uwagi na fakt, że literalne brzmienie przepisu jest jasne, nie | |wymaga ono dodatkowej, poza gramatyczną, jego wykładni, zwłaszcza wykładni celowościowej, gdyż cel przeznaczenia paliwa - na | |międzynarodowy bunkier morski został także jednoznacznie przez ustawodawcę określony. Brak jest zatem podstaw do nakładania w drodze | |interpretacji dodatkowego warunku niewyrażonego ani w ustawie o zapasach, ani w przepisach wykonawczych do tej ustawy, gdyż jedynym | |dodatkowym warunkiem jaki przewidział ustawodawca jest potwierdzenie ilości paliw przeznaczonych na międzynarodowy bunkier morski | |odpowiednimi dokumentami, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 5 ust 6a ustawy o zapasach. | |Wskazać należy, że przepisy wykonawcze stanowiące w tym zakresie uzupełnienie regulacji ustawowej mają istotne znaczenie dla | |prawidłowej interpretacji art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach, gdyż ustanawiają de facto formalne warunki do zastosowania | |pomniejszenia opłaty zapasowej, o którym mowa w tym przepisie. Dokumenty wskazane w cytowanym wyżej rozporządzeniu w sprawie dokumentów| |stanowią bowiem podstawę do dokonania stosownego pomniejszenia, a także potwierdzenie przeznaczenia paliwa na międzynarodowy bunkier | |morski. | |Zgodnie z § 3 ust. 1-3 rozporządzenia w sprawie dokumentów, wskazane pomniejszenie może być stosowane wyłącznie w przypadku posiadania | |przez dany podmiot oświadczenia: | |- nabywcy na dokumencie dostawy (kwicie bunkrowym) lub | |- dostawcy paliwa przeznaczonego na międzynarodowy bunkier morski, złożone przez dostawcę zaopatrującego bezpośrednio statki morskie w | |takie paliwo, przy czym drugie ze wskazanych oświadczeń - właściwe dla stanu faktycznego dotyczącego Skarżącego - powinno zawierać | |przynajmniej następujące dane (zgodnie z § 3 ust. 3 Rozporządzenia): nazwę i adres dostawcy paliwa jego REGON i NIP; nazwę i adres | |sprzedawcy paliwa, jego REGON i NIP, informację o rodzaju i ilości zakupionego paliwa w okresie, którego dotyczy oświadczenie; wykaz | |numerów i dat wystawienia dokumentów (kwitów bunkrowych zawierających numer [...]) dostawy paliwa na statek potwierdzających, że | |zakupione paliwo zostało przeznaczone do bunkrowania statków; podpis osoby dostarczającej paliwo w imieniu dostawcy. | |Mając na uwadze powyższą regulację należy zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, iż oświadczenie dostawcy paliwa przeznaczonego | |na międzynarodowy bunkier morski, złożone przez dostawcę zaopatrującego bezpośrednio statki morskie w takie paliwo, o ile spełnia | |wymogi formalne określone w § 3 ust. 3 ww. rozporządzenia, stanowi niezbędny ale i wystarczający dowód potwierdzający przeznaczenie | |paliwa na międzynarodowy bunkier morski, pozwalający na skorzystanie nie tylko z uprawnienia, ale wręcz obowiązku określonego w art. 5 | |ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach. Przepis ten nie przewiduje bowiem ani fakultatywności dokonywanych pomniejszeń opłaty zapasowej, ani | |uzyskiwania zgody jakiegokolwiek organu wskazując, że pomniejszenia dokonuje uprawniony podmiot z mocy samego prawa. | |Wobec powyższego istotną kwestią w tej sprawie pozostaje ustalenie, kto w istocie jest podmiotem uprawnionym do dokonania pomniejszenia| |opłaty zapasowej, o którym mowa w art. 5 ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach. | |W skarżonej interpretacji organ uznał, że zakres podmiotowy art. 5 ust. 6 ustawy o zapasach ogranicza się jedynie do działania | |"producentów" i "handlowców", i nie obejmuje czynności dokonanych przez inne podmioty występujące w łańcuchu dostaw paliwa na statki, | |jak to ma miejsce w omawianym przypadku. Nie budzi jednak wątpliwości, że skoro obowiązani do uiszczania opłaty zapasowej są | |"producenci" i "handlowcy", to te podmioty są uprawnione do dokonania przedmiotowego pomniejszenia, przy czym przeznaczenie paliw na | |międzynarodowy bunkier morski winno być dokonane bezpośrednio przez producenta lub handlowa w rozumieniu ustawy o zapasach. Organ | |poparł swoje stanowisko w tym zakresie wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1617/16). Należy jednak | |zauważyć, że wyrok ten został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w reformatoryjnym orzeczeniu z dnia 27 września 2019 | |r. sygn. akt: II GSK 2153/17 uznał dopuszczalność dokonywania pomniejszenia wysokości opłaty zapasowej także przez inne podmioty. | |Zgodnie tym wyrokiem, zapadłym w podobnej sprawie dotyczącej zastosowania mechanizmu obniżenia opłaty zapasowej, NSA zawarł następujący| |pogląd prawny: | |"Na marginesie jedynie warto zwrócić uwagę, że kontrahenci spółki nie zyskali przymiotu "handlowców" w rozumieniu ustawy o zapasach w | |związku z nabywaniem od Spółki gazu płynnego (LPG), gdyż to nabycie nie wiązało się z przywozem paliw do Polski. W konsekwencji | |nietrafne jest stanowisko organu jakoby kontrahenci spółki mieli realną możliwość skorzystania z prawa do obniżenia wysokości | |uiszczanej opłaty zapasowej na podstawie art. 5 ust. 6 pkt 1 ustawy o zapasach w sytuacji, w której prawo do takiego obniżenia nie | |zostałoby przyznane spółce. Obniżenie takie może być bowiem zastosowane jedynie wówczas, gdy dany podmiot posiada własne zobowiązanie | |do zapłaty opłaty zapasowej, które może pomniejszyć o wielkość opłaty zapasowej od wywiezionych z Polski paliw. Możliwość rzeczywistego| |skorzystania z obniżenia przez kontrahentów wystąpiłaby jedynie wtedy, gdyby w związku z działalnością gospodarczą inną niż handel | |gazem płynnym (LPG) ze spółką, powstawał dla tych podmiotów obowiązek zapłaty opłaty zapasowej (np. dokonywaliby oni we własnym | |zakresie przywozu gazu płynnego do Polski, niezależnie od nabywania go w kraju od spółki). Mogłoby zatem dojść do sytuacji, że z | |możliwości zastosowania mechanizmu obniżenia opłaty zapasowej nie mógłby skorzystać żaden z podmiotów w łańcuchu dostaw, a w | |konsekwencji doszłoby do naruszenia ratio legis ustawy o opłacie zapasowej, która obowiązek jej uiszczenia wiąże z wolumenem paliw | |znajdujących się w Polsce (przywiezionych do Polski i niewywiezionych z Polski). Zastosowana przez organ w zaskarżonej decyzji | |wykładnia przepisów ustawy o zapasach prowadziłaby zatem do uzyskania przez Agencję Rezerw Materiałowych opłaty zapasowej od paliw, | |które zostały już z Polski wywiezione, co byłoby sprzeczne z celem tej opłaty wynikającym z przepisów ustawy o zapasach". | |Pogląd ten został podtrzymany także w kolejnych orzeczeniach NSA (przykładowo patrz wyrok z dnia 12 września 2019 r. sygn. akt: II GSK | |2298/17 oraz z dnia 27 września 2019 r. sygn. akt: II GSK 1299/18). Skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie podziela to stanowisko. | |Mając powyższe na względzie uznać należało, że skarżona interpretacja art. 5 ust 6 pkt 2 ustawy o zapasach została dokonana w | |sprzeczności celem ustanowienia opłaty zapasowej uprawnienia do jej pomniejszenia oraz z ich ekonomicznym sensem, w sposób skutkujący | |zachwianiem równowagi pomiędzy podmiotami występującymi w łańcuchu dostaw paliw żeglugowych z przeznaczeniem na międzynarodowy bunkier | |morski i naruszający prawa podmiotowe producentów paliw przeznaczających paliwa żeglugowe na międzynarodowy bunkier morski za | |pośrednictwem dostawców. Zapasy interwencyjne tworzone i utrzymywane w celu pokrycia zapotrzebowania krajowego na paliwa, a więc ich | |kalkulacja powinna obejmować wyłącznie paliwa, które zostają ostatecznie wprowadzone na rynek polski. | |Wskazać należy, że wielkość zapasów agencyjnych jest uzależniona od poziomu krajowego zużycia paliw, a czynności dokonywane przez | |Spółkę i jej kontrahenta na gruncie niniejszej sprawy nie mają na to żadnego wpływu, gdyż paliwo sprzedawane kontrahentowi trafia | |finalnie na międzynarodowy bunkier morski, a przeznaczenie to jest z góry określane przez strony, a następnie wykazane stosownymi | |dokumentami, zgodnie z obowiązującymi przepisami wykonawczymi do ustawy. | |Przyjęcie innego poglądu, jak to ma miejsce w skarżonej interpretacji, prowadzi w praktyce do sytuacji, w której wielkość opłaty | |zapasowej poniesionej przez producentów byłaby wyższa od tej, jaka powinna zostać uiszczona od realnego krajowego zużycia paliw. Należy| |bowiem zwrócić uwagę, że część przedsiębiorców w łańcuchu dostaw (jakim jest kontrahent skarżącej) nie mogłaby przy ustalaniu poziomu | |swojej opłaty zapasowej faktycznie odliczyć opłaty zapasowej od paliwa przeznaczonego przez nich na międzynarodowy bunkier morski, | |która została uiszczona przez poprzedni podmiot w łańcuchu dostaw, gdyż mogliby nie mieć od czego dokonać takiego odliczenia. | |W tym miejscu podkreślić należy, że wykładnia przepisów ustawy o zapasach, jaka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, nie może zostać | |dokonana w oderwaniu od celu, w jakim została przyjęta Dyrektywa 2009/119/WE, na podstawie której wprowadzone zostały obowiązki i | |zwolnienia w zakresie rozliczeń opłaty zapasowej. | |Przepisy ww. Dyrektywy jednoznacznie rozstrzygają, że paliwa przeznaczone na międzynarodowy bunkier morski mają pozostawać neutralne | |dla zakresu i sposobu wypełniania przez państwa członkowskie Unii Europejskiej obowiązków związanych z tworzeniem i utrzymywaniem | |zapasów interwencyjnych paliw. Naruszeniem tej zasady jest bez wątpienia odebranie uprawnienia do pomniejszenia podstawy obliczenia | |opłaty zapasowej o wolumen paliwa przeznaczanego na międzynarodowy bunkier morski, co ma miejsce w przypadku przyjęcia wykładni art. 5 | |ust. 6 pkt 2 ustawy o zapasach, zaprezentowanej przez organ interpretacyjny w zakresie, w jakim nie pozwalają Skarżącej na odliczenie | |od podstawy obliczenia opłaty zapasowej ilości paliwa produkowanego i sprzedanego z przeznaczeniem na międzynarodowy bunkier morski | |(niezależnie od tego, czy jest ono następnie mieszane, gdyż brak jest w tym zakresie istotnych ograniczeń). Zapewnienie pełnej | |neutralności paliw przeznaczonych na międzynarodowy bunkier morski dla poziomu zapasów interwencyjnych w łańcuchu dostaw może bowiem | |być osiągnięte jedynie w przypadku, w którym prawo do pomniejszenia wynikającego z art. 5 ust. 6 ustawy o zapasach zostanie przyznane | |podmiotom, które docelowo nie dokonują dostaw paliw na rynek krajowy, lecz przeznaczają je na inny cel, którego realizacja uprawnia do | |pomniejszenia podstawy obliczenia opłaty zapasowej. | |Rozpoznając ponownie sprawę organ interpretacyjny uwzględni wykładnię przepisów ustawy o zapasach, przedstawioną powyżej przez Sąd. | |W tych okolicznościach sprawy Sąd zobowiązany był do uwzględnienia skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 135 p.p.s.a. | |Orzeczenie o kosztach postępowania zapadło na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia | |Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2018r. poz. 1800 ze zm.). | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło