VI SA/Wa 1687/09

Dnia 20 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi A. B. na decyzję Krajowej Rady Doradców Podatkowych z dnia [...] czerwca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy doradców podatkowych postanawia odmówić przywrócenia terminu W dniu [...] sierpnia 2009 r. (data nadania) A. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Krajowej Rady Doradców Podatkowych z dnia [...] czerwca 2009 r., w przedmiocie skreślenia z listy doradców podatkowych. Pismem nadanym w dniu [...] listopada 2009 r., strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu strona wyjaśniła, iż uchybienie terminowi nie nastąpiło z jej winy, z przyczyn od niej niezależnych. Skarżący oświadczył, iż pismo stanowiące wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała jego żona, on zaś w tym czasie przebywał w Niemczech. Wyjaśnił, iż z żoną jest "w bardzo złych stosunkach małżeńskich". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wymogi te muszą być spełnione łącznie, brak któregokolwiek z nich uniemożliwia przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie kwestią wymagającą ustalenia było istnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W piśmie z dnia [...] listopada 2009 r. strona wskazała, że przyczynę uchybienia terminu stanowił fakt odbioru korespondencji przez małżonkę skarżącego, z którą nie jest w najlepszych stosunkach małżeńskich. Ponadto strona oświadczyła, iż w terminie nadejścia korespondencji przebywał za granicą. W myśl poglądu utrwalonego w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2006 r., II OSK 1397/05, wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 1559/05), brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W świetle powołanych stanowisk sądów administracyjnych, okoliczności powołane we wniosku o przywrócenie terminu z dnia [...] listopada 2009 r. nie wskazują na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu do dokonania czynności złożenia skargi. Fakty, na które powołuje się skarżący stoją w sprzeczności, z dowodem, który znajduje się w aktach sprawy – k. 23. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania do uiszczenia wpisu, znajduje się bowiem własnoręczny podpis skarżącego, potwierdzający odbiór korespondencji w dniu [...] października 2009 r. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że strona została prawidłowo pouczona o sposobie dokonania wpisu, zatem zachowania skarżącego nie można uznać za nacechowanego starannością, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy procesowe. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odmówić przywrócenia terminu.