VI SA/Wa 1693/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wpisania na listę radców prawnych postanawia odrzucić skargę Uchwałą z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...] Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych utrzymało w mocy uchwałę Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. z dnia [...] marca 2009 r., Nr [...] o odmowie wpisu skarżącego, S. T. na listę radców prawnych. Zaskarżona uchwała wraz z pouczeniem o sposobie jej zaskarżenia została doręczona skarżącemu w dniu 28 lipca 2009 r. Pismem z dnia 6 sierpnia 2009 r. skarżący zaskarżył ww. uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zastępować postępowania administracyjnego (...) jak również nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynność, dostępne podmiotowi (...) w postępowaniu administracyjnym (vide: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." pod red. Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 235). Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona uchwała Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...] zawierała w swej treści prawidłowe pouczenie, co do przysługującego stronie środka zaskarżenia, jakim na gruncie niniejszej sprawy, stosownie do treści art. 31 ust. 2a ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059) jest odwołanie do Ministra Sprawiedliwości. Powyższe potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru przez skarżącego zaskarżonej uchwały znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. W świetle powyższego niezastosowanie się przez stronę do wskazówek organu zawartych w treści pouczenia spowodowało niewyczerpanie przed wniesieniem skargi środka zaskarżenia i skutkować musiało niedopuszczalnością skargi (vide: postanowienie WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2005 r. sygn. akt I SAB/Wa 176/04 Lex nr 165023). W tym stanie rzeczy działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.