VI SA/Wa 1714/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi D. M. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy SŁOŃ EGZAMINACYJNY R-174388 oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2008 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej po rozpoznaniu na rozprawie sprawy z wniosku D. M. przeciwko J. K. o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy SŁOŃ EGZAMINACYJNY nr R-174388 na podstawie art. 129 ust. 1, art. 131 ust. 1 pk1: 1 oraz art. 131 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jedno Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.- p.w.p.) oddalił wniosek. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy; Decyzją Urzędu Patentowego z [...] czerwca 2006 r. zarejestrowano na rzecz J. K., z pierwszeństwem od [...] maja 2005 r. znak towarowy słowno-graficzny SŁOŃ EGZAMINACYJNY nr R-174388 przeznaczony do oznaczania towarów zawartych w klasie 14 klasyfikacji nicejskiej; amulety i breloczki. W dniu [...] maja 2007 r. do Urzędu Patentowego wpłynął wniosek D. M., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą W. w Ł. o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy SŁOŃ EGZAMINACYJNY R-174388. W ostatecznie sprecyzowanym wniosku na rozprawie [...] kwietnia 2008 r. D. M. jako podstawę prawną swego żądania wskazała art. 129 ust. 1 pkt 1 i pkt 2, art. 131 ust. 1 pkt 1 oraz art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. uzasadniając swój interes prawny tym, że jako pierwsza wprowadziła do obrotu nazwę "Słoń Edukacyjny" w związku z czym to jej przysługuje prawo do używania tego oznaczenia. Natomiast sporny znak nie może być znakiem towarowym, ponieważ nie ma charakteru odróżniającego. Naruszenie praw majątkowych uzasadniła tym, ze używanie przez uprawnionego znaku SŁOŃ EGZAMINACYJMNY obniża jej obroty i jest działaniem w złej wierze. Wnioskodawczyni wskazała, iż istotą sprawy jest to, że uprawniony sporną etykietę załącza do sprzedawanego towaru, kopiując tym samym opracowany przez nią system sprzedaży. Głównym elementem tego systemu jest certyfikat, zgłoszony jako wzór przemysłowy pt. Zestaw etykiet Rp - 9247. Jednym z elementów zestawu jest też etykieta pod nazwą "Słoń Edukacyjny". W związku z tym jej przysługują prawa osobiste do etykiety w kolorze żółtym z napisem "Słoń Edukacyjny" bowiem etykieta uprawnionego jest plagiatem jej certyfikatu. Uprawniony uznał przedmiotowy wniosek za bezzasadny podnosząc, że to on miał wyłączne prawo do ubiegania się o rejestrację swojego znaku, ponieważ rozpoczął jego używanie znacznie wcześniej od wnioskodawczyni. Na dowód tego przedłożył do akt sprawy oświadczenia i faktury za wykonanie zamówionych przez niego figurek. Argumentował, że od przeszło 10 lat zajmuje się handlem figurkami, m.in. słoni, które oznacza spornym znakiem. Stwierdził także, iż wnioskodawczyni pierwotnie nie zajmowała się handlem figurkami zwierzątek, lecz dopiero po pewnym czasie obie strony zaczęły handlować tym samym asortymentem za jego zgodą . Podniósł także, iż nie zostało udowodnione, iż to strona przeciwna wymyśliła sporny znak towarowy, zaś projekt graficzny tego znaku jest jego autorstwa. Zdaniem uprawnionego złą wiarą nie można nazwać ochrony własnych interesów. Rozpoznając sprawę Urząd Patentowy uznał, że wnioskodawczyni ma interes prawny w żądaniu unieważnienia spornego prawa gdyż z akt sprawy wynika, że strony postępowania są konkurentami na rynku. Zdaniem organu sporny znak towarowy na który składa się wykonany zwykłą czcionką w kolorze czerwonym napis "Słoń Egzaminacyjny" oraz rysunek trzech stylizowanych słoni w odcieniu koloru brązowego, które to elementy umieszczone są na tle obwiedzionego czerwonym obramowaniem prostokąta w kolorze żółtym mieści się w katalogu oznaczeń, które mogą być znakiem towarowym, a tym samym bezspornie nadaje się do pełnienia funkcji znaku towarowego. Zgodnie z art. 129 ust. 1 pkt 2 p.w.p. znakiem towarowym może być takie oznaczenie, które posiada dostateczne znamiona odróżniające, tj. cechy pozwalające zindywidualizować (wyróżnić) dany towar na rynku wśród towarów tego samego rodzaju pochodzących z innego źródła. Znamiona odróżniające znaku towarowego zawierają się nie tylko w samej warstwie słownej lecz także w przyjętym kroju liter, układzie napisu, dodatkowych elementach graficznych zamieszczonych w znaku oraz kolorystyce zastosowanej w znaku. Wszystkie te elementy stanowią kompozycję, która w ocenie Urzędu Patentowego, posiada dostateczne cechy, pozwalające na odróżnienie towarów uprawnionego od towarów tego samego rodzaju pochodzących z innych przedsiębiorstw. Zdaniem Urzędu niezasadny jest także zarzut udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy z naruszeniem art. 131 ust. 1 pkt 1 p.w.p. bowiem wnioskodawczyni nie wykazała się żadnymi prawami czy to o charakterze osobistym, czy to o charakterze majątkowym, które można by przeciwstawić spornemu znakowi towarowemu. Za takie prawo nie można uznać pomysłu na sprzedaż figurek słoni, którego głównym elementem jest etykieta w kolorze żółtym z nazwą "Słoń Edukacyjny" opatrzona rozbudowanym opisem nazywana przez wnioskodawczynię certyfikatem, która to etykieta jest przedmiotem prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. Zestaw etykiet Rp-9247 z późniejszym pierwszeństwem niż prawo ochronne na sporny znak towarowy. Ponadto sporny znak towarowy w takiej postaci w jakiej jest chroniony i etykieta używana przez wnioskodawczynię, pomimo zbieżnego kształtu (prostokąt) i koloru tła (żółty) oraz elementu słownego "słoń" różnią się od siebie w istotny sposób, tak że na pierwszy rzut oka wywierają całkowicie odmienne wrażenie na odbiorcy. Organ wskazał, iż ochrony praw o charakterze osobistym lub majątkowym można dochodzić jedynie przed sądem powszechnym. Na gruncie bowiem art.131 ust. 1 pkt 1 p.w.p. ocenie podlega znak towarowy w takiej postaci w jakiej uzyskał ochronę, a nie w postaci w jakiej jest używany w obrocie gospodarczym. W ocenie organu w rozpatrywanej sprawie niezasadny jest również zarzut udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy z naruszeniem art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p., a zatem w złej wierze. W rozpatrywanej sprawie wnioskodawczyni nie wykazała, aby sporny znak towarowy, który różni się w sposób istotny od używanego przez nią w obrocie gospodarczym oznaczenia w postaci etykiety z napisem " Słoń Edukacyjny" z rozbudowanym opisem został zgłoszony do ochrony w złej wierze. Zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie przyjmuje się bowiem, że w złej wierze działa ten, kto dokonuje zgłoszenia znaku towarowego z innych powodów aniżeli chęć posiadania wyłączności jego używania dla własnych towarów, wskutek czego dochodzi do naruszenia cudzych praw podmiotowych, co nie zostało wykazane przez wnioskodawczynię. Skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] kwietnia 2008 r. złożyła wnioskodawczyni D. M., wnosząc o uchylenie tej decyzji jako niezgodnej z prawem. Skarżąca zarzuciła decyzji Urzędu Patentowego : - błędną interpretację definicji znaku towarowego zawartą w art. 120 p.w.p. oraz błędną interpretację złej wiary wskazanej w art. 131 ust 2 pkt 1 p.w.p., - nie wyjaśnienie i nie zrozumienie istoty sporu oraz ewidentnego interesu prawnego skarżącej w unieważnieniu przedmiotowego znaku towarowego, - błędną ocenę stanu faktycznego w odniesieniu do przekazanych dowodów, - nieuwzględnienie działania uczestnika postępowania w złej wierze w związku z celowym zgłoszeniem niemal identycznego znaku, - naruszenie przez decyzję Urzędu Patentowego art. 7, art. 77 §1, art. 80 oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a., W ocenie skarżącej naruszenie powyższych przepisów nastąpiło przede wszystkim poprzez błędną ocenę stanu faktycznego, dokonaną na podstawie art. 129 ust 1 pkt 2 p.w.p.. Nieprawidłowość tej oceny przejawia się w pominięciu wyjaśnień i dowodów przedstawionych przez skarżącą, przez co takim postępowaniem Urząd naruszył art. 131 ust 1 pkt 1 i art. 131 ust 2 pkt 1 p.w.p. oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art. 7 i 77 §1 k.p.a. Zdaniem skarżącej Urząd Patentowy nie odniósł się do zarzutów złej wiary oraz naruszenia praw majątkowych przez uprawnionego. Natomiast uprawniony nie przedstawił żadnych rzetelnych i wiarygodnych dokumentów potwierdzających autorstwo etykiety i prawo pierwszeństwa do przedmiotowej nazwy. Swoje roszczenia oparł tylko i wyłącznie na fakturach nie potwierdzających konkretnej nazwy oraz na oświadczeniach, których wiarygodność została podważona przez skarżącą. Skarżąca podnosi, że sprzedaż figurek zwierząt nie jest uwarunkowana dołączeniem do nich certyfikatu. Ma to jedynie cel estetyczny i humorystyczny. Z tego też powodu istnieje duża dowolność w formie sprzedaży tego rodzaju towaru, gdyż nie musi on być koniecznie opatrywany etykietą. Zauważa, że uprawniony jest wieloletnim współuczestnikiem tych samych targów i wystaw, dzięki czemu wiedział co skarżąca ma w swojej ofercie i że tak wyeksponowany towar lepiej się sprzedaje. Zgłoszenie do Urzędu Patentowego RP etykiety z nazwą podobną do oznaczeń skarżącej oraz używanie w obrocie gospodarczym etykiet łudząco podobnych do certyfikatów skarżącej, sugeruje na podjęcie tych działań świadomie w złej wierze i niezgodnie z prawem, w celu ograniczenia działań konkurencyjnych. Skarżąca powołując wyroki Sądu Najwyższego, Sądu Apelacyjnego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zauważa ponadto, iż Urząd nie zrozumiał istoty sporu - nie chodzi o jako taką sprzedaż figurek zwierząt ale o sprzedaż tych figurek opatrzonych spornym znakiem (sygn. akt II CKN 969 / 00 z dnia 10 lipca 2002 r. "Nie jest konieczne stwierdzenie identyczności kopii z oryginałem, lecz wystarczający jest tak wysoki stopień podobieństwa, że przeciętny nabywca, na podstawie ogólnego i całościowego wrażenia, nie odróżnia go od wyrobu oryginalnego.", wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia [...] sierpnia 2005 r. w sprawie A. przeciwko A.: "Przy zachowaniu zwykłej staranności, skarżąca zgłaszając do rejestracji sporny znak, musiała być świadomą, że na swoją rzecz zawłaszcza prawo przysługujące innemu podmiotowi gospodarczemu, z którym wiąże ją szczególny stosunek zaufania. (...) Okoliczności te, w ocenie Sądu, bezsprzecznie wskazują na złą wiarę skarżącej w momencie zgłoszenia spornego znaku do rejestracji.", wyrok WSA z dnia 25 kwietnia 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 2214/05: "Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zasada prawdy obiektywnej. Organ administracji zobowiązany jest podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy."). Zdaniem skarżącej uczestnik postępowania ubiegając się o rejestrację świadomie użył znaku niemal identycznego z oznaczeniem skarżącej, co stanowi działanie w złej wierze. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżąca cytuje fragmenty publikacji zwartych w "Księdze pamiątkowej 85-lecia ochrony własności przemysłowej w Polsce" . W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosił o jej oddalenie, przywołując argumentacje zawartą w decyzji. Zdaniem Urzędu okoliczność, iż skarżąca używała z wcześniejszym pierwszeństwem w obrocie etykiety w kolorze żółtym z nazwą "Słoń Edukacyjny" opatrzonej rozbudowanym opisem, której była pomysłodawcą, nawet jeśli uprawniony ze spornego prawa miał tego świadomość, nie stanowi wystarczającej podstawy do stwierdzenia, że zgłoszenie do ochrony spornego znaku towarowego zostało dokonane w złej wierze. Nie narusza to praw osobistych i majątkowych skarżącej w sytuacji, gdy sporny znak towarowy, co zostało wykazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w takiej postaci w jakiej jest chroniony, różni się w sposób istotny od etykiety używanej w obrocie przez skarżącą tak, że na pierwszy rzut oka wywiera całkowicie odmienne wrażenie na odbiorcy. Uprawniony J. K. jako uczestnik postępowania wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego RP nie narusza prawa. Zdaniem Sądu, oddalając wniosek o unieważnienie prawa ochronne na znak towarowy SŁOŃ EGZAMINACYJNY Urząd Patentowy RP nie dopuścił się zarówno naruszenia przepisów prawa materialnego, jak również nie uchybił przepisom postępowania, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Urząd Patentowy rozpoznał złożony przez skarżącą wniosek o unieważnienie udzielonego prawa ochronnego, uznając, iż skarżąca posiada interes prawny. Organ trafnie przyjął, iż interes prawny (skarżąca prowadzi działalność w tej samej branży co uprawniony z prawa ochronnego) może wynikać ze stosunku konkurencji. Skarżąca swój wniosek oparła na przesłankach wskazanych w 129 ust.1 pkt 1 p.w.p., art. 131 ust. 1 pkt 1, art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. zarzucając, iż zgłoszenie znaku towarowego nastąpiło w złej wierze w celu wykorzystania jej pomysłu na oznaczanie sprzedawanych figurek specjalnymi etykietami. Powyższe zarzuty i wskazane podstawy prawne zakreśliły ramy postępowania przed Urzędem Patentowym. W ocenie Sądu należy podzielić stanowisko Urzędu Patentowego, iż sporne oznaczenie posiada wszelkie cechy znaku towarowego, o których mowa w art. 120 p.w.p. Natomiast skarżąca nie przestawiła żadnego argumentu mogącego w jakikolwiek sposób podważyć dokonaną przez organ szczegółową analizę zdolności odróżniającej zarejestrowanego znaku towarowego SŁOŃ EGZAMINACYJNY. W związku z tym zarzut naruszenia art. 120 p.w.p. w związku z art. 129 ust. 1 pkt 1 p.w.p. jest bezzasadny. Pamiętać trzeba też, iż przedmiotem oceny jest zawsze określony znak towarowy jako integralna całość, a nie wyłącznie jedno ze słów, które stanowi tylko jeden z jego elementów ( por. wyrok NSA z 20 lutego 2007 r. sygn. akt II GSK 265/06). Stanowisko skarżącej zdaje się odbiegać od tej reguły bowiem już z samego faktu użycia w spornym znaku słowa "egzaminacyjny" podobnego do słowa "edukacyjny" skarżąca wywodzi, że jest to niedozwolone naśladownictwo. Skarżąca podnosiła, że prawo ochronne na sporny znak towarowy narusza jej prawa osobiste i majątkowe, nie wskazując jednak konkretnej kategorii praw, których naruszenie dotyczy. Z argumentów przedstawianych przez skarżącą w toku postępowania wynika, że chodzi o prawa autorskie do pomysłu na oznaczanie etykietami amuletów, jakimi niewątpliwie są sprzedawane przez strony figurki słoni. We wniosku wskazała, iż istotą sprawy jest to, że uprawniony sporną etykietę załącza do sprzedawanego towaru, kopiując tym samym opracowany przez nią system sprzedaży. Głównym elementem tego systemu jest certyfikat, zgłoszony jako wzór przemysłowy pt. Zestaw etykiet Rp - 9247. Jednym z elementów zestawu, oprócz m.in. słonia portfelowego, słonia nasercowego, żaby przy forsie jest też etykieta pod nazwą "Słoń Edukacyjny". W związku z tym uważa, że to jej przysługują prawa osobiste do etykiety uprawnionego w kolorze żółtym z napisem SŁOŃ EDUKACYJNY bowiem etykieta uprawnionego jest plagiatem jej certyfikatu. Odnosząc się do tego zarzutu skargi polegającego, w ocenie skarżącej, na naruszeniu art. 130 ust. 1 pkt 1 p.w.p. Sąd doszedł do przekonania, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. W tym zakresie Urząd Patentowy zasadnie wskazał, że za takie prawo nie można uznać pomysłu na sprzedaż figurek słoni, którego głównym elementem jest etykieta w kolorze żółtym z nazwą "Słoń Edukacyjny" opatrzona rozbudowanym opisem i nazywana certyfikatem, która to etykieta jest przedmiotem prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. Zestaw etykiet Rp-9247 z późniejszym pierwszeństwem niż prawo ochronne na sporny znak towarowy. Oznaczanie towaru etykietami nie jest niczym odkrywczym. Dodatkowo podkreślić trzeba, iż stosownie do przepisu art. 21 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r., Nr 90, poz. 631 ) ochroną objęty może być wyłącznie sposób wyrażenia; nie są objęte ochroną odkrycia, idee, procedury, metody i zasady działania oraz koncepcje matematyczne. W tym zakresie wypada zauważyć, że pomysł używania figurki słonia jako amuletu jest znany powszechnie, nie jest również nowością fakt, iż tego rodzaju figurek używa się "na szczęście" właśnie przy okazji zdawania egzaminów. Wbrew zarzutom skarżącej nie doszło też do naruszenia przepisów prawa materialnego art. 130 ust. 2 pkt 1 p.w.p. Przepis ten stanowi, że nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia, jeżeli zostały zgłoszone w złej wierze do Urzędu Patentowego w celu uzyskania ochrony. Skarżąca podnosiła, że uprawniony ubiegając się o rejestrację świadomie użył znaku niemal identycznego z oznaczeniem skarżącej, co stanowi działanie w złej wierze. Rozważając tę kwestię Urząd Patentowy nie dopatrzył się zarzucanego naruszenia prawa materialnego słusznie przyjmując, iż skarżąca nie wykazała, aby sporny znak towarowy, który różni się w sposób istotny od używanego przez nią w obrocie gospodarczym oznaczenia w postaci etykiety z napisem " Słoń Edukacyjny" z rozbudowanym opisem został zgłoszony do ochrony w złej wierze. W uzasadnieniu organ trafnie zauważył, że zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie przyjmuje się, iż w złej wierze działa ten, kto dokonuje zgłoszenia znaku towarowego z innych powodów aniżeli chęć posiadania wyłączności jego używania dla własnych towarów, wskutek czego dochodzi do naruszenia cudzych praw podmiotowych, co nie zostało wykazane przez skarżącą. Uzupełniając to stanowisko należy opowiedzieć się za przeważającym w doktrynie poglądem, że zła wiara występuje, gdy uprawniony uzyskał rejestrację w innym celu niż używanie znaku towarowego (tak R. Skubisz, Prawo znaków towarowych. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Sp. z o.o., Warszawa 1997, U. Promińska, Ustawa o znakach towarowych. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze PWN 1998). Także w orzecznictwie przyjmuje się, że zarzut zarejestrowania znaku towarowego z zamiarem zamknięcia konkurentom dostępu do rynku nie jest zarzutem zarejestrowania znaku w złej wierze ( por. wyrok NSA z 5 kwietnia 2002 r., sygn. akt II SA 3856/01). Uznaje się zatem, iż towarzyszący uzyskaniu prawa z rejestracji znaku towarowego zamiar zamknięcia konkurentom dostępu do rynku nie wystarcza do udowodnienia złej wiary . W sprawie nie zostało wykazane aby zgłoszenie znaku towarowego SŁOŃ EGZAMINACYJNY zostało dokonane w innym celu niż używanie. W ocenie Sądu z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika, aby ze strony uprawnionego miało miejsce "wyłudzenie " rejestracji", jak to zdaje się sugerować skarżąca. Jednocześnie należy - zdaniem Sądu - podkreślić, iż Urząd Patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję co do zasady uwzględnił wszelkie rygory procedury administracyjnej, określające jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza, że Urząd Patentowy RP jest obowiązany m.in. do przestrzegania zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art.8 k.p.a.). Zdaniem Sądu organ uwzględniając powyższą zasadę zobowiązany jest dokładnie wyjaśnić okoliczności sprawy, konkretnie ustosunkować się do żądań i twierdzeń strony oraz uwzględnić w decyzji zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes strony. Organ administracji jest ponadto obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 7, art.77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu organ wywiązał się z tych obowiązków w sposób prawidłowy. W rozpoznawanej sprawie przedstawiono różnorodny materiał dowodowy. Materiał ten został poddany przez Urząd Patentowy wszechstronnej analizie z punktu widzenia argumentów przedstawianych przez obie strony postępowania. Wynik tego badania doprowadził organ do pozytywnej oceny stanowiska uprawnionego potwierdzającego brak uzasadnionych podstaw do unieważnienia spornego znaku towarowego. Dowody przedstawione przez skarżącą, zgodnie z zasadą swobodnej oceny, zostały uznane za niewystarczające do uwzględnienia wniosku. Nie można zatem podzielić zarzutów skarżącej, iż organ należycie nie ocenił składanych przez nią dowodów bowiem strona ową prawidłowość utożsamia z korzystnym dla siebie wynikiem postępowania. Jednocześnie oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.