VI SA/Wa 1735/16
PostanowienieWSA w Warszawie2017-08-31
Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Tomasz Sałek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać oddalony, jeśli strona skarżąca nie uzupełniła wniosku o dodatkowe dokumenty i wyjaśnienia pomimo wezwania sądu?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym powinien zostać oddalony, jeśli strona skarżąca, pomimo wezwania sądu do uzupełnienia wniosku o dodatkowe oświadczenia lub dokumenty dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego, nie przedstawiła wymaganych informacji. Ciężar dowodu spoczywa na stronie wnioskującej o przyznanie prawa pomocy, a brak wykazania spełnienia przesłanek uzasadnia oddalenie wniosku.Stan faktyczny
Skarżąca K. S. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioskodawczyni podała, że dochód uzyskuje z umów o dzieło i zleceń, a jej miesięczny dochód wynosi od 300 do 2000 zł, posiada 1000 zł oszczędności. Sąd wezwał ją do uzupełnienia wniosku o dokumenty potwierdzające jej sytuację majątkową, w tym wyciągi z rachunków bankowych, zeznania podatkowe, dokumenty dotyczące zatrudnienia i koszty mieszkaniowe. Skarżąca nie przedstawiła wymaganych dokumentów ani wyjaśnień.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania skarżącej K. S. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na leczenie poza granicami kraju oraz pokrycie kosztów transportu p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej K. S. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
K. S. (dalej też jako "skarżąca") wniosła w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) wynika, że skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe a dochód uzyskuje jedynie z umów o dzieło i umów zlecenia. Oszacowała go miesięcznie pomiędzy 300 złotych a 2 000 złotych. Wskazała, że dysponuje 1000 złotych oszczędności.
Mając na uwadze, że oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego, na podstawie zarządzenia referendarza sądowego, skarżąca został wezwana do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni poprzez nadesłanie:
1. wyciągów z posiadanych przez skarżącą rachunków bankowych za okres ostatnich 3 miesięcy obejmujących informację o wszystkich transakcjach dokonanych na rachunkach w objętym wezwaniem terminie (w przypadku, jeżeli takie rachunki posiada, jeżeli nie, to zobowiązano skarżącą do złożenia w zakreślonym powyżej terminie stosownego oświadczenia),
2. kopii zeznań podatkowych skarżącej za rok 2016 i 2015 (ewentualnie zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodu osiągniętego w ubiegłym roku i roku 2015),
3. dokumentu potwierdzającego ostatni okres zatrudnienia skarżącej i wysokość zarobków z tego tytułu, np. kopia umowy zawartej ze zleceniodawcą,
4. wyjaśnienia, w jakiej wysokości skarżąca ponosi koszty mieszkaniowe (typu czynsz, opłaty za media itp.).
Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 28 lipca 2017 roku, przy czym skarżąca do chwili obecnej żądanych dokumentów nie przedstawiła, nie udzielając również żadnych wyjaśnień dotyczących jej sytuacji majątkowej.
Tymczasem zgodnie z art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369, dalej też jako "p.p.s.a.") - jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Taka właśnie sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, mianowicie skarżąca została wezwana do potwierdzenia stosownymi dokumentami oświadczeń zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, czego nie uczyniła.
Stosownie natomiast do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004 s. 319).
Biorąc pod uwagę fakt, iż skarżąca nie przesłała na wezwanie Sądu żądanych dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową, w szczególności nie wyjaśniła, czy posiada rachunki bankowe oraz, ewentualnie, jaki jest ich stan, brak było możliwości ustalenia, czy wypełnia przesłanki art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W konsekwencji fakt niedopełnienia obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia oraz dokumentów uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (tak też wynika z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2009 r. sygn. akt I OZ 895/09).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło