VI SA/Wa 1746/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. i A. P. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić solidarnie skarżącym – K. P. i A. P. kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarżący – K. P. i A. P., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego), wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku, podjętą uchwałą nr 346/DRP/2022 Zarządu BFG z 29 września 2022 r. W wykonaniu zarządzenia z 4 września 2024 r. (k. 17) pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi lub Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, nadesłana kopii dokumentów z których wynika naruszenie interesu prawnego strony legitymujące ją do zaskarżenia ww. decyzji oraz do nadesłania trzech odpisów skargi. Zgodnie z pouczeniem pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi w dniu 9 września 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 20). Pełnomocnik w dniu 16 września 2024 r. nadał do sądu korespondencję, do której należą: odpis pełnomocnictwa z 5 czerwca 2023 r. do działania w imieniu skarżącego A. P. (k. 22), odpis pełnomocnictwa z 5 czerwca 2023 r. do działania w imieniu skarżącej K. P. (k. 23), kopia umowy kredytu hipotecznego i kopia aneksu do ww. umowy (k. 24-34, 35-37), trzy odpisy skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne może być zainicjowane i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. W związku z tym, zanim dojdzie do rozstrzygnięcia sporu przed sądem, jest on obowiązany dokonać oceny skargi pod względem formalnym. Badanie pod względem formalnym skargi obejmuje nie tylko analizę jej zawartości, lecz także jej kontrolę pod względem szczególnych wymogów, jakim skarga powinna odpowiadać. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 - dalej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać (zgodnie z pkt 3 tego przepisu) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i 47 p.p.s.a. Ponadto jak stanowi art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi obliguje sąd do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi lub Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, nadesłana kopii dokumentów z których wynika naruszenie interesu prawnego strony legitymujące ją do zaskarżenia ww. decyzji oraz do nadesłania trzech odpisów skargi. Z akt sprawy wynika, że korespondencja zawierająca ww. wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 9 września 2024 r. W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik w dniu 16 września 2024 r. nadesłał: odpis pełnomocnictwa z 5 czerwca 2023 r. do działania w imieniu skarżącego A. P. (k. 22), odpis pełnomocnictwa z 5 czerwca 2023 r. do działania w imieniu skarżącej K. P. (k. 23), kopię umowy kredytu hipotecznego i kopię aneksu do ww. umowy (k. 24-34, 35-37) oraz trzy odpisy skargi. Sąd badając zakres nadesłanych pełnomocnictw stwierdza jednoznacznie, że każde z nich swym zakresem obejmuje reprezentację (zastępowanie) skarżących przed sądami powszechnymi oraz Sądem Najwyższym. Zakres każdego z pełnomocnictw nie obejmuje reprezentacji skarżących przed sądami administracyjnymi, o co sąd wzywał. By sąd mógł uznać, że braki formalne skargi w niniejszej sprawie zostały uzupełnione, musiałyby być uzupełnione prawidłowo wszystkie jednostkowe braki formalne skargi. Pełnomocnik uzupełnił prawidłowo 2 spośród 3 braków formalnych skargi, co uniemożliwia stwierdzenie przez sąd, że braki formalne skargi zostały całkowicie uzupełnione. W aktach sprawy nadal brak jest odpisów pełnomocnictw do reprezentacji każdego ze skarżących przed sądami administracyjnymi. Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych skarżącym w pkt 2 sentencji, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Dlatego orzekł, jak w sentencji.