VI SA/Wa 1748/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 8 000 zł za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji – skarżący M. M. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podał, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować może nie tylko zakończeniem prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą jedynego źródła utrzymania siebie i rodziny, lecz także z uwagi na dochody osiągane przez niego – przyczyni się do uniemożliwienia bieżącego utrzymania koniecznego do podstawowego funkcjonowania skarżącego i jego rodziny. Szkoda jaka wówczas powstanie, zdaniem skarżącego nie będzie mogła być wynagrodzona nawet w przypadku późniejszego zwrotu spełnionego świadczenia pieniężnego lub jego wyegzekwowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t.j.), dalej jako "p.p.s.a.", katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (por. postanowienie NSA z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10). Rolą Sądu nie jest poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń wnioskodawcy, albowiem to na nim spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12). Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedstawione przez skarżącego skutki wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniające jego zdaniem zastosowanie ochrony tymczasowej nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione przez niego. W szczególności skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów, które obrazowałyby sytuację finansową skarżącego i jego rodziny. Powyższe uniemożliwia Sądowi zbadanie sprawy pod kątem faktycznego zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.