VI SA/Wa 1791/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Z. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżąca Z. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w W. skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia (w sprawie odmowy zawieszenia postępowania dotyczącego cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności jako zarejestrowany odbiorca akcyzowy). W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji. Uzupełniając braki formalne skargi, pismem z dnia 1 lipca 2014 r. spółka reprezentowana przez pełnomocnika podtrzymała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej cytowanej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Najważniejszą kwestią jest ocena czy akt lub czynność, którego wstrzymania żąda strona, nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Jak wynika z przyjętej linii orzecznictwa problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów na postawie, których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne (vide: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., s. 427-428). W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia nie przyznaje stronie żadnych uprawnień ani nie nakłada na nią żadnych obowiązków podlegających wykonaniu. Jak już wyżej wykazano przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Bez wątpienia zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Podobne stanowisko został zawarte w postanowieniu z dnia 8 stycznia 2014 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach sygn. akt I SA/Gl 1710/13. W postanowieniu tym Sąd wskazał, że skoro zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., to nie może do niego mieć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu. Uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania sprowadzałoby się do zawieszenia mocy aktu niewywołującego skutków materialnoprawnych. Odnosząc się do wniosku o wstrzymanie postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania dotyczącego cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności jako zarejestrowany odbiorca akcyzowy wskazać należy, że prawodawca w art. 61 § 3 p.p.s.a. przewidział rozszerzenie możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów na akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. będą objęte akty administracyjne wydane w pierwszej instancji oraz akty administracyjne, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie zwyczajnym albo nadzwyczajnym, które to akty zostały wydane w postępowaniach administracyjnych, których przedmiotem była sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, (red.) prof. R. Hauser, prof. M. Wierzbowski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2013, str. 373-374). W uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99, ONSA 2001, Nr 1, poz. 7, Naczelny Sąd Administracyjny, odnosząc się do zwrotu "w granicach danej sprawy" stwierdził, że chodzi o sprawę w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (p. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 433 i nast.). Tym samym uznać należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania, gdyż w tym przypadku nie zachodzi tożsamość przedmiotowa tych dwóch postępowań, a tym samym są to dwie różne sprawy w znaczeniu materialnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt: II FZ 441/12, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 1710/13). Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] stycznia 2014 r., o wstrzymanie której wniosła strona, nie mieści się w zbiorze aktów prawnych, mogących podlegać wstrzymaniu wykonania w toku niniejszego postępowania sądowego. Ponadto jest to akt o charakterze odmowny. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.