VI SA/Wa 1827/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Anna Fyda-Kawula Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 stycznia 2026 r. w sprawie ze skargi I. C. na akt Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 2 kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie wydania certyfikatu egzaminatora 1. uchyla zaskarżony akt; 2. zasądza od Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego na rzecz skarżącego I. C. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 18 stycznia 2023 r. do Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego ("Prezes ULC", lub "Organ") wpłynął wniosek I. C. ("Strona", "Skarżący") o wydanie certyfikatu egzaminatora CRE(A) zgodnie z FCL 1005.CRE. Prezes ULC w piśmie z dnia 15 lutego 2024 r. poinformował wnioskodawcę, że nie załączył do wniosku wymaganych dokumentów. W tym zakresie Organ przywołał treść FCL.1015 rozporządzenia Komisji (UE) 1178/2011 i wskazał, że brak ww. załączników nie pozwala na zweryfikowanie, czy wnioskodawca spełnia odpowiednie wymagania. Z kolei pismem z dnia 14 listopada 2024 r. Organ wezwał wnioskodawcę do przedłożenia - konkretnie określonych - dokumentów, w tym dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań dla kandydatów ubiegających się o wydanie certyfikatu egzaminatora; dostarczenie potwierdzenia udziału w kursie standaryzacyjnym, o którym mowa w FCL.1015 rozporządzenia Komisji (UE) 1178/2011; dostarczenie potwierdzenia posiadania wymaganego poziomu wiedzy i przygotowania oraz odpowiedniego doświadczenia w zakresie wnioskowanej specjalności egzaminatora, a także dostarczenie protokołu z oceny kompetencji egzaminatora, o którym mowa w FCL.1020 rozporządzenia Komisji (UE) 1178/2011. W pouczeniu Organ wskazał, że nieusunięcie ww. braków w terminie 7 dni lub niepowiadomienie w tym czasie Organu o innym możliwym terminie uzupełnienia braków uniemożliwi procesowanie wniosku Strony. Wezwanie w ww. zakresie zostało powtórzone w piśmie Organu z dnia 10 grudnia 2024 r. Pomimo ww. braków dokumentacyjnych wniosku, Organ - w piśmie z dnia [...] lutego 2024 r. - wyznaczył I. C. terminy szkolenia egzaminatorów, tj. 14 marca 2024 r. oraz 21 listopada 2024 r., z których ten nie skorzystał. Następnie, Prezes ULC, pismem z dnia 2 kwietnia 2025 r. nr [...], działając na podstawie pkt FCL.015 lit. a) w zw. z FCL.1005.CRE, FCL1010.CRE oraz FCL.1015 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1178/2011 z dnia 3 listopada 2011 r. ustanawiającego wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (Dz. U. L 311 z dnia 25 listopada 2011, s. 1) w zw. z § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 13 sierpnia 2021 r. w sprawie egzaminów państwowych na licencje, świadectwa kwalifikacji oraz uprawnienia do nich wpisywane (Dz.U. z 2021 r., poz. 1678) w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz.U. z 2023 r., poz. 2110), odmówił I. C. wydania certyfikatu egzaminatora CRE(A). W uzasadnianiu Organ wskazał, że wnioskodawca nie dołączył do wniosku żadnego z wymaganych dokumentów, które pozwalałyby na zbadanie spełnienia przez wnioskodawcę wymogów FCL1005.CRE i FCL.1010.CRE rozporządzenia Komisji (UE) 1178/2011. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości z powodu naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego oraz o zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, a także o rozważenie skierowania pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w następującym brzmieniu: "Czy przepisy rozporządzenia (UE) nr 1178/2011, w szczególności pkt FCL.1010 i FCL.1015, umożliwiają krajowemu organowi lotniczemu wprowadzenie dodatkowych wymagań, takich jak testy wiedzy teoretycznej przed ukończeniem kursu standaryzacyjnego lub subiektywne oceny osobowości, które nie są expressis verbis przewidziane w tym rozporządzeniu, a jeśli tak, to czy takie działanie jest zgodne z zasadą proporcjonalności (art. 5 ust. 4 TUE), prawem do dobrej administracji (art. 41 Karty Praw Podstawowych UE) oraz zasadą niedyskryminacji (art. 21 KPP UE)?" Zdaniem Skarżącego, zaskarżona decyzja narusza prawo UE, tj. rozporządzenie 1178/2011 (FCL.1015, art. 288 TFUE), zasadę proporcjonalności (art. 5 ust. 4 TUE), prawo do dobrej administracji (art. 41 KPP UE), prawo do skutecznego środka prawnego (art. 47 KPP UE), zakaz dyskryminacji (art. 21 KPP UE) oraz Konstytucję RP, tj.: zasadę legalizmu (art. 7), zasadę sprawiedliwości procesowej (art. 45) oraz równości wobec prawa (art. 32). W uzasadnieniu skargi Skarżący zakwestionował także prawidłowość umocowania W. R., Dyrektora Departamentu Personelu Lotniczego, do podpisania/wydania zaskarżonej decyzji z upoważnienia Prezesa ULC. W odpowiedzi na skargę Prezes ULC wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest odmowa wydania przez Prezesa ULC certyfikatu egzaminatora CRE(A). Podstawę działania Organu w ww. zakresie stanowiły przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 z dnia 4 lipca 2018 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i utworzenia Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2111/2005, (WE) nr 1008/2008, (UE) nr 996/2010, (UE) nr 376/2014 i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE i 2014/53/UE, a także uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 552/2004 i (WE) nr 216/2008 i rozporządzenia Rady (EWG) nr 3922/91 (Dz.U, L 212 z dnia 22 sierpnia 2018, s. 1 ze zm.; dalej: "rozporządzenie bazowe") oraz podczęści K rozporządzenia Komisji (UE) nr 1178/2011 z dnia 3 listopada 2011 r. ustanawiającego wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (Dz. U. L 311 z 25 listopada 2011, s. 1 ze zm.; dalej: "rozporządzenie Komisji (UE) nr 1178/2011") Zgodnie z art. 26 rozporządzenia bazowego, od osób odpowiedzialnych za przeprowadzanie szkoleń w locie, szkoleń na symulatorze lotu lub za ocenę umiejętności pilotów, a także od lekarzy orzeczników medycyny lotniczej wymaga się posiadania certyfikatu, z wyjątkiem sytuacji, w których - na skutek przyjęcia aktów wykonawczych, o których mowa w art. 27 ust. 1 lit. a), z uwzględnieniem celów i zasad określonych w art. 1 i 4, a w szczególności charakteru danej działalności i związanego z nią ryzyka - nie wymaga się takich certyfikatów (ust. 1). Z uwzględnieniem celów i zasad określonych w art. 1 i 4, a w szczególności charakteru danej działalności i związanego z nią ryzyka, od osób odpowiedzialnych za przeprowadzanie szkoleń personelu pokładowego lub za ocenę umiejętności personelu pokładowego można wymagać posiadania certyfikatu zgodnie aktami wykonawczymi, o których mowa w art. 27 ust. 1 lit. a) (ust. 2). Certyfikaty, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, wydaje się na wniosek, jeżeli wnioskodawca wykazał, że spełnia wymogi aktów wykonawczych, o których mowa w art. 27, przyjętych w celu zapewnienia zgodności z zasadniczymi wymogami, o których mowa w art. 20 (ust. 3). W certyfikatach, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, określa się przyznane przywileje. Certyfikaty mogą zostać zmienione w celu dodania lub usunięcia przywilejów, zgodnie z aktami wykonawczymi, o których mowa w art. 27 ust. 1 lit. a) (ust. 4). Certyfikaty, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, mogą zostać ograniczone, zawieszone lub cofnięte zgodnie z aktami wykonawczymi, o których mowa w art. 27 ust. 1 lit. a), jeżeli posiadacz przestał przestrzegać zasad i procedur wydawania i utrzymywania takiego certyfikatu (ust. 5). Działanie podjęte przez Organ w rezultacie realizacji kompetencji, o której jest mowa w art. 26 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia bazowego (w związku z art. 21 ust. 2 i ust. 2a ustawy Prawo lotnicze) powinno zmaterializować się w jednoznacznym i stanowczym w swej treści akcie adresowanym do wnioskodawcy, a mianowicie w wydaniu albo - jeżeli wnioskodawca nie wykazał, że spełnia wymogi aktów wykonawczych, o których mowa w art. 27, przyjętych w celu zapewnienia zgodności z zasadniczymi wymogami, o których mowa w art. 20 - w odmowie wydania certyfikatu egzaminatora. Wobec treści art. 26 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia bazowego wydawanie spornego certyfikatu odpowiada wykonawczej formule aktów lub czynności, o których jest mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. akt II GSK 2097/25). Należy zauważyć, że akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., są podejmowane poza postępowaniem jurysdykcyjnym z właściwą mu formą decyzji lub postanowienia i odpowiadają formule nie tyle stosowania prawa, ile jego wykonywania, a więc formule wykonawczej, która wyraża się w urzeczywistnianiu (realizacji) dyspozycji normy prawnej kreującej konkretny (a więc już istniejący) stosunek administracyjny i wynikające z niego uprawnienie lub obowiązek (Z. Kmieciak, Glosa do uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 3/07, "Orzecznictwo Sądów Polskich" 2008, z. 5, poz. 51, s. 350 – 351; Z. Kmieciak, Efektywność sądowej kontroli administracji publicznej, "Państwo i Prawo" 2010, z. 11, s. 29). Trzeba zastrzec, że dla wydawania - innych niż decyzje - aktów indywidualnych albo podejmowania czynności materialno-technicznych ustawodawca nie przewidział skodyfikowanej procedury, co oznacza, że stosuje się do nich te - zwykle pojedyncze - przepisy procesowe, które ustawodawca ustalił w poszczególnych ustawach przewidujących działanie w innych formach niż decyzja (por.: M. Romańska, Glosa do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2021 r., VI SA/Wa 1735/21, Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego, dostępne w Internecie) W tej mierze odwołać się również należy do art. 21 ust. 2 ustawy Prawo lotnicze, z którego wynika, że do zadań i kompetencji Prezesa Urzędu należy wykonywanie funkcji organu administracji lotniczej i nadzoru lotniczego, określonych w ustawie i w ustawie z dnia 5 sierpnia 2022 r. o transporcie materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną oraz wykonywanie funkcji władzy lotniczej w rozumieniu umów i przepisów międzynarodowych, w tym związanych z regulacją rynku usług lotniczych. W odniesieniu do tychże zadań oraz funkcji ustawodawca nie ustanawia ich zamkniętego katalogu, albowiem operuje zwrotem "w szczególności", co oznacza, że wyliczenie zawarte w tym przepisie prawa stanowi jedynie egzemplifikację i ma charakter otwarty - zaś po drugie, do znaczenia konsekwencji wynikających z art. 21 ust. 2a przywołanej ustawy krajowej - z którego z kolei wynika, że w zakresie, o którym mowa w ust. 2, Prezes Urzędu wykonuje uprawnienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej, właściwego organu państwa członkowskiego oraz kompetentnej władzy państwa członkowskiego określone w rozporządzeniach i decyzjach Unii Europejskiej, niezastrzeżone w niniejszej ustawie, innych ustawach oraz umowach międzynarodowych na rzecz ministra właściwego do spraw transportu, innych organów administracji publicznej lub Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej. Akty administracyjne stanowią prawną formę działania organów administracji, mają charakter normotwórczy i wiążący dla ich adresatów. Innymi słowy, kształtują władczo sytuację prawną adresatów w konkretnej sprawie. Tak więc sposób ich uzewnętrznienia przez organ nie może budzić wątpliwości co do tego, że konkretny akt ze skutkiem prawnym dla strony w ogóle został podjęty. Powyższe oznacza m.in., że akt taki musi zostać podjęty - w ramach kompetencji organu - przez piastuna tegoż organu bądź osobę przez niego upoważnioną, działającą w granicach udzielonego jej upoważnienia. Upoważnienie powinno zaś jasno wskazywać, kto i w jakiej kategorii spraw wykonuje zadania w imieniu organu. Zgodnie z art. 268a k.p.a. "Organ administracji publicznej może upoważniać, na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej, pracowników obsługujących ten organ do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień, zaświadczeń, a także do poświadczania za zgodność odpisów dokumentów przedstawionych przez stronę na potrzeby prowadzonych postępowań z oryginałem.". Uwzględniając orzecznictwo sądów administracyjnych zauważyć należy, że użyte w tym przepisie określenie "w ustalonym zakresie" trzeba traktować jako dyrektywę wyznaczającą standard szczególnej staranności zachowania, której znaczenie trafnie odczytał NSA w wyroku z dnia 27 kwietnia 2017 r., I OSK 3369/15, LEX nr 2315705. Sąd przypomniał w nim, że art. 268a "określa formę i treść upoważnienia administracyjnego". Powinno ono być udzielone pisemnie "oraz dokładnie określać zakres działania upoważnionego pracownika". W doktrynie trafnie wskazuje się, iż "Upoważnienie to może zostać wyrażone w każdej formie, pod warunkiem że zachowana została forma pisemna oświadczenia woli organu i zakres upoważnienia objęty tym oświadczeniem był czytelny. (...) Por. wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2017 r., I OSK 1642/16, LEX nr 2347144: "Upoważnienie do wydawania decyzji udzielone przez piastuna organu na podstawie art. 268a k.p.a. powinno być jasne i nie nasuwać wątpliwości co do swego zakresu"" (Jaśkowska Małgorzata, Wilbrandt-Gotowicz Martyna, Wróbel Andrzej, "Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego", opublikowano: LEX/el. 2019). W niniejszej sprawie działanie Prezesa ULC tych standardów nie spełnia. Zaskarżony akt został bowiem podpisany przez osobę nieposiadającą do tego stosownego upoważnienia. Odmowa wydania Stronie certyfikatu została podpisana przez W. R., Dyrektora Departamentu Personelu Lotniczego, działającego z upoważnienia Prezesa ULC. Do skargi załączono upoważnienie dla W. R. z dnia 1 marca 2017 r. (WEW4PL-6 /OlSO-0001/10/17). Organ nie zakwestionował prawdziwości ww. dokumentu. Upoważnienie to zawiera umocowanie do następujących czynności: 1) do wydawania w imieniu Prezesa ULC postanowień, zaświadczeń oraz wszelkich pism kierowanych do stron, organów lub instytucji w postępowaniach administracyjnych prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego w sprawach należących do kompetencji Departamentu określonych w § 18 ust 1 i 2 regulaminu organizacyjnego; 2) do wydawania w imieniu Prezesa ULC decyzji w pierwszej instancji w prowadzonych postępowaniach administracyjnych na podstawie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego w sprawach należących do kompetencji Departamentu określonych w § 18 ust 1 i 2 regulaminu organizacyjnego; 3) do zatwierdzania i uzgadniania w imieniu Prezesa ULC wszelkich spraw określonych w ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (...), aktach wykonawczych do niej oraz przepisach Unii Europejskiej wymagających takiego zatwierdzenia albo uzgodnienia w zakresie należącym do kompetencji Departamentu określonych w § 18 ust. 1 i 2 regulaminu organizacyjnego. W odpowiedzi na skargę Organ wskazał, że stosownie do treści § 18 Zarządzenia Nr 28/2023 Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w sprawie ustalenia regulaminu organizacyjnego Urzędu Lotnictwa Cywilnego do właściwości LPL, jako komórki wiodącej, należy prowadzenie spraw dotyczących sprawdzania kwalifikacji kandydatów na członków personelu lotniczego oraz członków personelu lotniczego w celu wydania licencji, świadectwa kwalifikacji lub wpisywanych do nich uprawnień lotniczych oraz certyfikacji i rejestrowania działalności szkoleniowej w lotnictwie cywilnym, o także nadzoru nad badaniami lotniczo-lekarskimi (pkt 1). W punkcie 2 wskazano, że w zakresie, o którym mowa w ust 1, do zadań LPL należy w szczególności (...): 2) prowadzenie spraw związanych z licencjami, świadectwami kwalifikacji i uprawnieniami lotniczymi członków personelu lotniczego w zakresie niezastrzeżonym do kompetencji LOŻ; 3) przygotowywanie odpowiedzi na zapytania interesantów dotyczące obowiązujących przepisów prawa z zakresu licencjonowania, działalności szkoleniowej w lotnictwie cywilnym oraz badań lotniczo-lekarskich, przy współpracy z LEP; 4) prowadzenie spraw dotyczących egzaminów państwowych na licencje, świadectwa kwalifikacji i uprawnienia lotnicze, w tym dotyczących powoływania członków komisji egzaminacyjnej oraz nadzoru nad działalnością egzaminatorów praktycznych w zakresie niezastrzeżonym dla LBSP (...), 9) prowadzenie: a) rejestru personelu lotniczego, b) listy centrów medycyny lotniczej oraz lekarzy orzeczników, c) ewidencji upoważnień wydawanych dla egzaminatorów praktycznych i teoretycznych, d) rejestru podmiotów szkolących, e) ewidencji certyfikowanych oraz zadeklarowanych ośrodków i organizacji szkolenia lotniczego, a także urządzeń symulacji lotu. W odpowiedzi na skargę Organ zauważył, że użyte w upoważnieniu W. R. sformułowanie "do akceptacji, zatwierdzania i uzgadniania wszelkich spraw określonych w ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze, w aktach wykonawczych do niej oraz przepisach Unii Europejskiej wymagających takiego zatwierdzenia albo uzgodnienia", jest na tyle szerokie i pojemne treściowo, że zawiera w sobie również umocowanie do wykonywania działań, akceptacji, zatwierdzania i uzgadniania wszelkich spraw, w związku ze stosowaniem przepisów rozporządzenia komisji (UE) nr [...] z dnia 3 listopada 2011 r. ustanawiającego wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr [...], w tym w zakresie certyfikacji CRE(A). Sąd z takim podejściem się nie zgadza. Kwestia ścisłego określenia zakresu upoważnienia ma podstawowe znaczenie dla oceny prawidłowości działania organu w konkretnej sprawie. Ani faktu ani zakresu upoważnienia nie można domniemywać. Zakres upoważnienia należy odnosić do użytego w przepisie art. 268a k.p.a. sformułowania "załatwianie spraw". Może więc on dotyczyć konkretnej sprawy, określonych typów spraw albo tylko etapów postępowań w tych sprawach czy nawet tylko określonych czynności procesowych. Zakres ten powinien być skorelowany z zadaniami i kompetencjami przypisanymi organowi. W przypadku wątpliwości odnośnie do zakresu upoważnienia przyjąć należy regułę, że z upoważnienia nie można interpretować więcej uprawnień, aniżeli w nim wyraźnie zakreślono. Kompetencji upoważnionego pracownika nie można domniemywać (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 stycznia 2013 r., II SA/Wa 1903/12, LEX nr 1274682). W niniejszej sprawie Organ uważa, że użyta w upoważnieniu W. R. formuła, tj. zatwierdzania i uzgadniania w imieniu Prezesa ULC wszelkich spraw określonych w aktach wykonawczych do niej i przepisach Unii Europejskiej wymagających takiego zatwierdzenia albo uzgodnienia (...), ma szeroki zakres - i jak należy rozumieć - mieści w sobie m.in. upoważnienie do wydania/odmowy wydania certyfikatu egzaminatora. Sąd nie zgadza się z ww. stanowiskiem Organu. W niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z aktem, który dla swojej skuteczności - wymaga zatwierdzenia lub uzgodnienia przez Prezesa ULC. Co oznacza, że wydanie certyfikatu lub odmowa jego wydania nie są objęte upoważnieniem z dnia 1 marca 2017 r. Sąd uważa, że obowiązek podpisania decyzji (aktu) przez osobę do tego upoważnioną należy do niekwestionowanych i zarazem podstawowych powinności legalnie funkcjonującego organu administracji. Zasada praworządności (legalizmu) przewidziana jest w art. 7 Konstytucji RP, zgodnie z którym: "Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa". Przekroczenie upoważnienia oceniane jest jako kwalifikowane, rażące naruszenie prawa. A zatem skarżony akt jest wadliwy jako rażąco naruszający prawo. Na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4-4b, uchyla ten akt (...) albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. Ww. przepis nie przewiduje stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Dlatego Sąd na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżony akt uznając, że akty dotknięte wadami wymienionymi w art. 156 k.p.a. nie mogą funkcjonować w obrocie prawnym, niezależnie od ich formy. Z uwagi na powód wyeliminowania go z obrotu prawnego - wskazany wyżej - Sąd nie był zobligowany do badania go merytorycznie.