VI SA/Wa 1852/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi M.W. na uchwałę Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Pismem z 8 sierpnia 2016 r. M. W.(dalej: "skarżący") złożył skargę na uchwałę Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z [...] lipca 2016 r., nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. W złożonej skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazując, że sprawa dotyczy uprawnień zawodowych skarżącego i członkostwa w samorządzie zawodowym. Skarżący wywiódł, że brak możliwości wykonywania zawodu i zarobkowania skutkuje wyrządzeniem mu znacznej szkody, a obecnie uzyskiwane dochody wystarczają jedynie na skromne utrzymanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiskiem, wstrzymaniu wykonania podlegają wyłącznie te akty, które posiadają atrybut wykonalności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 1377/11). W orzecznictwie przyjmuje się, że przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 stycznia 2012 r. sygn. akt II FZ 804/11). W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest uchwała umarzająca postępowanie wszczęte na skutek wniesienia przez skarżącego zażalenia na postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego. Zatem ze względu na swój charakter zaskarżona uchwała nie mieści się w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zaskarżona uchwała nie nakłada bowiem na skarżącego obowiązków, które podlegałyby wykonaniu w sposób dobrowolny bądź też w drodze przymusu państwowego. W tym miejscu należy również odnotować, że zaskarżona uchwała nie jest aktem administracyjnym przesądzającym o uprawnieniach zawodowych skarżącego i jego członkostwa w samorządzie zawodowym, a zatem nie przesądza o prawie skarżącego do wykonywania zawodu. Niezależnie od powyższego w ocenie Sądu za niezasadny należało uznać wniosek o dołączenie do akt niniejszego postępowania akt sprawy VI SA/Wa 1079/14 celem uwzględnienia zawartej w niej argumentacji dotyczącej wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W pierwszej kolejności należy odnotować, że argumentacja zawarta we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego zawarta w aktach VI SA/Wa 1079/14 dotyczy odrębnego wniosku złożonego w odrębnym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto Sądowi wiadome jest z urzędu, że wniosek w postępowaniu o sygn. akt VI SA/Wa 1079/14 został rozpatrzony postanowieniem z 8 lipca 2014 r. utrzymanym w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 maja 2015 r., sygn. akt II GZ 78/15). W postanowieniu tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmawiając wstrzymania wykonania aktu, wskazał, że skarżący, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, nie przywołał żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym argumentacja niepoparta żadnymi okolicznościami i dowodami w ocenie Sądu była pozbawiona znaczenia dla merytorycznego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały złożonego w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.