VI SA/Wa 1889/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 2 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej J. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1889/10 oddalającego skargę J. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 stycznia 2011 r. oddalił skargę J. P. (skarżącego), złożoną na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Skarżący w dniu 2 lutego 2011 r. nadał w urzędzie pocztowym wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu 23 marca 2011 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru w tej dacie, karta nr 78 akt). Doręczając odpis zapadłego orzeczenia, Sąd pouczył także skarżącego o zasadach i trybie wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego rozstrzygnięcia. Postanowieniem z dnia 30 marca 2011 r. orzeczono o ustanowieniu dla skarżącego adwokata z urzędu, odmawiając przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł sprzeciw. W wyniku rozpoznania sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 maja 2011 r. orzekł o ustanowieniu dla skarżącego adwokata z urzędu oraz o zwolnieniu od kosztów sądowych. Pismem z dnia 11 lipca 2011 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 13 lipca 2011 r., ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego – adwokat O. P., wniósł do Sądu skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku oddalającego skargę w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Złożona skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę kasacyjną należało odrzucić. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2006 r., sygn. akt II OSK 523/05, System Informacji Prawnej Lex nr 198193), że aby wniesienie skargi kasacyjnej wywołało skutek w postaci wszczęcia sądowoadministracyjnego postępowania drugoinstancyjnego musi dojść do łącznego spełnienia następujących warunków, a mianowicie skarga musi być wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), skargę wniósł uprawniony podmiot (art. 173 § 2 p.p.s.a.), skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 p.p.s.a.), zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a.). Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie (art. 178 p.p.s.a.). Dokonując oceny spełnienia złożonej przez pełnomocnika skarżącego skargi kasacyjnej pierwszego z wymogów jej prawidłowego wniesienia, to jest zachowania ustawowego terminu do jej złożenia, Sąd stwierdził, że nie został on dochowany. Zgodnie z wyżej powołanym art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Dzień doręczenia jest początkiem terminu, natomiast jego koniec następuje w momencie upływu trzydziestego dnia (art. 111 § 1 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a.). Przy obliczaniu, który dzień jest dniem trzydziestym, nie uwzględnia się natomiast dnia, w którym nastąpiło doręczenie (art. 111 § 2 K.c. w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, nie ma również wpływu złożenie przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy, w tym także o ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (por. post. NSA z dnia 24 czerwca 2005 r., II OZ 393/05, niepubl.). W szczególności zaś nie powoduje jego przerwania, zawieszenia ani przedłużenia. Przewlekłość rozpoznania tego wniosku albo opóźnione zwrócenie się przez sąd o wyznaczenie pełnomocnika do właściwej okręgowej rady adwokackiej, okręgowej izby radców prawnych, Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub Krajowej Rady Rzeczników Patentowych (por. art. 253) może natomiast uzasadniać złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie skarżący odpis orzeczenia z uzasadnieniem wraz z pouczeniem o sposobie i terminie do wniesienia skargi kasacyjnej otrzymał, jak już wyżej wskazano, w dniu 23 marca 2011 r. Tak więc termin do złożenia skargi kasacyjnej przez skarżącego upływał z dniem 22 kwietnia 2011 r., zaś skargę kasacyjną pełnomocnik skarżącego złożył w dniu 13 lipca 2011 r., nie złożył natomiast wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, jak również wniosku takiego nie zawarł w złożonej do Sądu skardze kasacyjnej. Reasumując powyższe rozważania, należy wskazać, iż skoro pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną w dniu 13 lipca 2011 r., to uchybił ustawowemu terminowi trzydziestu dni do jej złożenia. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że skarga została wniesiona w terminie. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec powyższego, na mocy przywołanego art. 178 p.p.s.a., skargę kasacyjną wniesioną w niniejszej sprawie, jako spóźnioną, należało odrzucić, o czym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.