VI SA/Wa 1899/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 17 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji S. z siedzibą w [...] (dalej strona skarżąca) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] maja 2015 r. wydaną na skutek odwołania od decyzji dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2014 r. ustalającej, że [...] w okresach wskazanych w ww. decyzji, podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnego z tytułu wykonywania na rzecz skarżącej pracy na podstawie umów o świadczenie usług, do których odpowiednie zastosowanie mają przepisy o zleceniu. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu, strona skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduję konieczność odprowadzenia należnych składek do ZUS wraz z odsetkami. Będzie to wymagało sporządzenia skorygowanych deklaracji rozliczeniowych ZUS oraz sporządzenia dokumentów zgłoszenia do ubezpieczenia i wyrejestrowania z ubezpieczenia [...]. Ponadto konieczność odprowadzenia składek spowoduje zmianę podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym, a wtedy musiałyby zostać zmienione deklaracje i określone nadpłaty podatków z obowiązkiem ich zwrotu na rzecz strony skarżącej. W jej ocenie, będzie się to wiązało ze znacznymi trudnościami i dużym nakładem pracy oraz narazi stronę skarżącą na szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym wstrzymaniu wykonania podlegają wyłącznie te akty, które posiadają atrybut wykonalności (v. postanowienie NSA z 19 stycznia 2012 r. sygn. akt II OZ 1377/11, LEX nr 1103057). W orzecznictwie przyjmuje się, że przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. postanowienie NSA z 18 stycznia 2012 r. sygn. akt II FZ 804/11). W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja wydana w sprawie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Zatem ze względu na swój charakter, potwierdzający jedynie istnienie określonego stanu (a mianowicie stwierdzający istnienie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego) zaskarżona decyzja nie mieści się w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie posiada bowiem przedmiotu wykonania, a zatem nie kwalifikuje się do wykonania i nie stwarza zagrożeń dających podstawę do wstrzymania jej wykonalności na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Dopiero po wydaniu prawomocnego wyroku decyzja ta będzie stanowiła podstawę do ustalenia przez ZUS należności z tytułu podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego (vide: postanowienie NSA z 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II GSK 1263/14). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.