VI SA/Wa 1925/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2013 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia do egzaminu o stwierdzenie kwalifikacji geologicznych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2013 r. Minister Środowiska (dalej Minister) utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z [...] lutego 2013 r., którą odmówił M. T. (dalej skarżąca) dopuszczenia do egzaminu, jako kandydatki nie spełniającej wymagań określonych w przepisach prawa. Za podstawę odmowy podano m.in. art. 62 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. nr 163, poz. 981 ze zm.), dalej u.g.g. Do wydania powyższych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Skarżąca we wrześniu 2012 r. zwróciła się do Ministra - czyniąc to w oparciu o art. 61 ust. 1 u.g.g., o stwierdzenie jej kwalifikacji geologicznych w kategorii: 1. V, w zakresie - poszukiwanie i rozpoznawanie zasobów wód podziemnych, z wyjątkiem wód leczniczych, wód termalnych i solanek, określanie warunków hydrogeologicznych zawiązanych z zamierzonym wykonaniem: wykonywaniem odwodnień budowlanych otworami wiertniczymi, wykonywanie przedsięwzięć mogących negatywnie oddziaływać na wody podziemne, w tym powodować ich zanieczyszczenie, podziemnym bezzbiornikowym magazynowaniem substancji lub podziemnym składowaniem odpadów, składowaniem odpadów na powierzchni, ustalaniem obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych oraz wykonywanie i dokumentowanie prac geologicznych w celu wykorzystania ciepła Ziemi, a także projektowanie i wykonywanie otworów obserwacyjnych; 2. VII, w zakresie określania warunków geologiczno-inżynierskich na potrzeby: zagospodarowania przestrzennego, posadawiania obiektów budowlanych, z wyjątkiem posadawiania obiektów budowlanych zakładów górniczych oraz budownictwa wodnego. Do wniosku skarżąca załączyła liczne dokumenty w tym m.in. 1. dyplomy ukończenia: a. studiów z zakresie Geotechniki na kierunku Budownictwo na Politechnice [...] na Wydziale Inżynierii Lądowej i Środowiska; b. podyplomowych studiów w zakresie Geologii na Uniwersytecie [...] w [...] na Wydziale Nauk Geograficznych i Geologicznych; 2. opinie o przebiegu pracy zawodowej; 3. zaświadczenia o: a. zatrudnieniu; b. odbyciu praktyki przy wykonywaniu dozoru prac geologicznych; 4. wykazy: a. projektów robót geologicznych; b. dokumentacji geologiczno-inżynierskich; c. dokumentacji hydrologicznych. Minister w październiku 2012 r. wszczął wobec skarżącej postępowanie z wniosku o stwierdzenie kwalifikacji geologicznych kategorii VII w przedmiocie odmowy dopuszczenia skarżącej do egzaminu, jako kandydatki niespełniającej wymagań określonych przepisami. W dniu [...] grudnia 2012 r. skarżąca skierowała do Ministra Środowiska pismo, w którym m.in. wskazała, że cała praktyka zawodowa została odbyta przez nią po ukończeniu studiów magistersko-inżynierskich. Zdaniem skarżącej odbyła ona praktykę zawodową zgodnie z wymogami ustawy Prawo geologiczne i górnicze, która precyzyjnie określa, co należy rozumieć pod pojęciem "praktyka zawodowa", mianowicie jest to: 1. udział w wykonywaniu dozoru prac geologicznych lub wykonywaniu prac kartografii geologicznej lub wykonywaniu w terenie badań geofizycznych lub kierowaniu w terenie robotami geologicznymi; 2. udział przy sporządzaniu projektów robót geologicznych i dokumentacji geologicznych lub projektowaniu i dokumentowaniu prac kartografii geologicznej albo badań geofizycznych. Skarżąca podniosła, że swoją praktykę odbywała pod nadzorem osób posiadających kwalifikacje w tej samej kategorii, o stwierdzenie których ubiega się ona sama, zaś żaden przepis nie przewiduje, aby praktyka ta miała być odbyta jedynie po zakończeniu studiów. Minister w uzasadnieniu swojej decyzji [...] lutego 2013 r. wyjaśnił, że zgodnie z ustawą Prawo geologiczne i górnicze, o stwierdzenie kwalifikacji kategorii VII może ubiegać się osoba, która posiada dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku odpowiednim do kategorii kwalifikacji, o stwierdzenie której ubiega się oraz odbyła praktykę zawodową pod nadzorem osób posiadających stwierdzone odpowiednie kwalifikacje w zakresie wykonywania, dozorowania i kierowania pracami geologicznymi. Zgodnie natomiast z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2011 r. w sprawie kwalifikacji w zakresie geologii (Dz. U. nr 275, poz. 1629), dalej jako rozporządzenie w sprawie kwalifikacji niezbędnym warunkiem do ubiegania się o stwierdzenie kwalifikacji geologicznych kategorii VII jest posiadanie dyplomu ukończenia studiów wyższych na kierunkach geologia lub górnictwo i geologia, posiadanie tytułu zawodowego magistra, magistra inżyniera, inżyniera lub licencjata oraz odbycie trzyletniej praktyki zawodowej przy sporządzaniu projektów robót geologicznych i dokumentacji geologicznych związanych z określaniem warunków geologiczno - inżynierskich na potrzeby zagospodarowania przestrzennego oraz posadawiania obiektów budowlanych i odbycie w trakcie tej praktyki co najmniej trzymiesięcznej praktyki przy wykonywaniu dozoru prac geologicznych lub kierowaniu w terenie robotami geologicznymi. Dalej organ wskazał, że zgodnie z przywołanym rozporządzeniem w sprawie kwalifikacji dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku górnictwo o specjalności lub specjalizacji geologicznej lub studiów wyższych obejmujących nauki geologiczne uzyskany przez osobę, która ukończyła co najmniej dwusemestralne studia podyplomowe z zakresu wnioskowanej kategorii, uważa się za równoważny z dyplomem ukończenia studiów wyższych na kierunku geologia lub górnictwo i geologia. Mając powyższe na uwadze oraz odnosząc to do dokumentów zgromadzonych w sprawie Minister uznał, że skarżąca nie spełnia wymagań przewidzianych w przywołanym rozporządzeniu. Co prawda, że skarżąca ukończyła studia na Politechnice [...], na Wydziale Inżynierii Lądowej i Środowiska, na kierunku budownictwo i uzyskała w 2008 r. tytuł magistra inżyniera, ale do dyplomu nie dołączyła suplementu, z którego wynikałoby, iż studia te obejmowały nauki geologiczne. Zdaniem Ministra tylko w takim przypadku – przedłożenia suplementu, dyplom ukończenia studiów, mógłby być traktowany za równoważny z dyplomem ukończenia studiów wyższych na kierunku geologia lub górnictwo i geologia. Ponadto wskazano, że w aktach znajduje się świadectwo z [...] listopada 2011 r. o ukończeniu przez skarżącą trzysemestralnych studiów podyplomowych, w zakresie geologii. Zdaniem Ministra przy założeniu, że studia na Politechnice [...] obejmowały nauki geologiczne, praktyka zawodowa mogła być nabywana, po zdobyciu wymaganego wykształcenia. W przypadku, gdy przepisy wymagają posiadania zamiast wyższego wykształcenia na kierunku geologia lub górnictwo i geologia, innych studiów podyplomowych w zakresie zgodnym z kategorią, w której ma nastąpić stwierdzenie kwalifikacji geologicznych, nabywanie praktyki zawodowej nie może nastąpić wcześniej, niż ukończenie studiów podyplomowych. Za takim rozumieniem przepisów zdaniem Ministra przemawia brzmienie § 2 i 3 rozporządzenia w sprawie kwalifikacji. Zatem dopiero po ukończeniu przez skarżącą ww. studiów podyplomowych, mogła ona zdobywać praktykę, którą w rozumieniu przepisów rozporządzenia można by uznać za zawodową. Reasumując tę kwestię praktyki zawodowej skarżącej Minister stwierdził, że nie jest możliwe uznanie odbytej przez nią praktyki przed dniem [...] listopada 2011 r. tj. przed datą ukończenia studiów podyplomowych - za praktykę zawodową. W związku z tym stwierdził, że skarżąca nie spełniła wymagań przewidzianych w ustawie Prawo geologiczne i górnicze oraz w ww. rozporządzeniu, w zakresie wymaganej długości praktyki zawodowej. Ponadto Minister odniósł się do wykazu dokumentacji geologiczno-inżynierskich i projektów robót geologicznych, sporządzonych z udziałem skarżącej i uznał, że nie zostały te fakty potwierdzone ani przez podmiot, na rzecz którego sporządzono owe opracowania, ani przez archiwum geologiczne, w którym przechowuje się takie opracowania, a co było wymagane przepisami art. 61 ust. 3 pkt 2 u.g.g. Praktyka w tym zakresie nie została też potwierdzona przez osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje w zakresie wykonywania, dozorowania i kierowania pracami geologicznymi. Minister wskazał nadto, że załączony do wniosku wykaz projektów i dokumentacji geologiczno-inżynierskich nie zawiera informacji, że jest to wykaz opracowań, przy sporządzaniu których udział brała skarżąca. We wniesionym w terminie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca zarzuciła: 3. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to: a. art. 69 ust. 1 u.g.g. oraz § 2 ust. 7 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2011 r. w sprawie kwalifikacji w zakresie geologii poprzez błędne przyjęcie, iż trzyletnia praktyka zawodowa w rozumieniu ww. przepisów może zostać odbyta wyłącznie po ukończeniu studiów podyplomowych, podczas gdy wniosek taki jest sprzeczny z treścią tychże przepisów; b. art. 61 ust. 3 pkt 1 u.g.g. oraz § 3 ww. rozporządzenia w sprawie kwalifikacji poprzez błędne przyjęcie, iż miała ona obowiązek załączyć do dyplomu ukończenia studiów na kierunku budownictwo "suplement", z którego wynikałoby, iż wymienione studia obejmowały nauki geologiczne; 4. błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę wydanej decyzji poprzez stwierdzenie, że brak jest potwierdzenia przez podmiot, na rzecz którego sporządzała dokumentację geologiczno-inżynierską i projekty robót geologicznych wykazu prac, w których uczestniczyła, podczas gdy takie potwierdzenie znalazło się w załączonej do wniosku opinii pracodawcy oraz piśmie dotyczącym odbycia trzyletniej praktyki sporządzone przez osobę posiadającą stosowne kwalifikacje; 5. naruszenie przepisów procedury administracyjnej, a to: a. art. 64 § 2 k.p.a. poprzez nie wezwanie skarżącej do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych wniosku przed wydaniem decyzji odmownej; b. art. 9 k.p.a. poprzez zaniechanie obowiązku należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Ministra w całości i dopuszczenie jej do egzaminu, ewentualnie o uchylenie owej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia, celem uzupełnienia materiału dowodowego. W uzasadnieniu skarżąca ustosunkowując się do argumentów organu wskazała, że żaden przepis nie obligował jej do załączania oprócz dyplomu ukończenia studiów, także suplementu. Podniosła, że zgodnie z § 3 rozporządzenia w sprawie kwalifikacji dyplom ukończenia studiów wyższych obejmujących nauki geologiczne, w szczególności na kierunkach budownictwo i ochrona środowiska, uważany jest za równoważny z dyplomem ukończenia studiów wyższych na kierunku geologia. Jeżeli Minister miał wątpliwości, czy ukończone i udokumentowane przez nią studia, obejmowały nauki geologiczne, to mógł tą okoliczność potwierdzić na Uczelni, na której studiowała lub wezwać skarżącą do uzupełnienia akt sprawy, do czego obligował go art. 64 k.p.a. Skarżąca nie zgodziła się również z drugim zarzutem Ministra odnośnie braku potwierdzenia wykazu przedłożonych prac przez podmiot, na rzecz którego były te prace wykonywane oraz braku potwierdzenia praktyki przez osoby posiadające stosowne kwalifikacje. Podkreśliła, że na stronach tytułowych dokumentacji widnieje jej nazwisko, jako nazwisko osoby uczestniczącej w sporządzaniu owej dokumentacji. Ponadto wskazała, że załączyła do sprawy opinię pracodawcy oraz pismo, dotyczące odbycia swojej trzyletniej praktyki, sporządzone przez osobę posiadającą stosowne kwalifikacje. Jednocześnie uznała, że ewentualne braki w powyższym zakresie również winny skutkować wezwaniem jej do uzupełnienia. Co do trzeciej podstawy odmowy, tj., że praktyka zawodowa nie została przez nią odbyta w całości po zakończeniu studiów podyplomowych, wskazała, że praktyka ta została odbyta częściowo w czasie studiów podyplomowych, a częściowo po ich zakończeniu. Cała praktyka zawodowa została jednakże odbyta po ukończeniu studiów magistersko-inżynierskich. Dlatego stanowisko organu w tym zakresie uznała za oczywiście sprzeczne z treścią art. 52 ust. 4 u.g.g., który precyzyjnie określa, co należy rozumieć pod pojęciem "praktyka zawodowa". Nadto podniosła, że żaden przepis prawa nie przewiduje, aby praktyka zawodowa miała być odbyta jedynie po zakończeniu studiów. Taka wykładania stanowi jej zdaniem nadinterpretację obowiązującego prawa na jej niekorzyść i pozostaje w sprzeczności z literalnym brzmieniem przepisów. Skarżąca podkreśliła przy tym także, że do sprawy przedstawiła znacznie szerszy wykaz prac, przy wykonaniu których uczestniczyła, niż ten przewidziany przepisami. Podała również, że uczestniczy w całym procesie związanym z badaniami geologicznymi, poczynając od tworzenia projektów, poprzez badania w terenie i badania laboratoryjne, aż do tworzenia dokumentacji geologicznej. Minister Środowiska utrzymując w mocy swoją wcześniejszą decyzję podtrzymał stanowisko, że skarżąca nie spełniła wymogu odbycia trzyletniej praktyki zawodowej. Wskazał, że momentem rozpoczęcia praktyki zawodowej jest moment zdobycia odpowiedniej wiedzy kierunkowej, udokumentowanej zgodnie z wymaganiami prawa, co odróżnia praktykę zawodową, od jakiejkolwiek innej praktyki. Dlatego zgodnie z art. 52 ust. 1 u.g.g. skarżąca zobowiązana była udowodnić posiadanie odpowiedniej praktyki zawodowej, czego nie uczyniła. Minister uznał, że na podstawie przedstawionych dokumentów wykształcenie niezbędne do odbywania praktyki zawodowej - zgodnie z § 3 rozporządzenia w sprawie kwalifikacji, skarżąca uzyskała w chwili wydania świadectwa ukończenia studiów podyplomowych (15 listopada 2011 r.) i dlatego od tego momentu mogła rozpocząć praktykę zawodową. Wykonywanie prac geologicznych wymienionych w art. 52 ust. 4 u.g.g. przez osobę nieposiadającą odpowiedniego wykształcenia, nie może być uznane za praktykę zawodową. W konsekwencji skarżąca nie spełniła wymogu odbycia trzyletniej praktyki zawodowej. Minister wskazał, że brak praktyki zawodowej skarżącej był wystarczającą przesłanką do odmowy i związku z tym, ewentualne uzupełnienie pozostałych uchybień wskazanych w zaskarżonej decyzji, nie miałoby wpływu na wydanie decyzji odmawiającej dopuszczenia do egzaminu. Wyjaśnił przy tym, że wymienienie przez niego w poprzedniej decyzji innych braków miało charakter informacyjny. Odnosząc się do kwestii suplementu dyplomu Minister podniósł, że warunkiem uznania, iż dyplom studiów wyższych skarżącej był równoważny z dyplomem ukończenia studiów na kierunku geologia lub górnictwo i geologia, było stwierdzenie, iż studia, które ukończyła obejmowały nauki geologiczne. Organ stwierdził przy tym, że nie miał obowiązku potwierdzać tego faktu na Uczelni, gdyż ciężar dowodu w tym zakresie ustawa przerzuca na wnioskodawcę czyli skarżącą. Odnosząc się do zarzutu udziału skarżącej w sporządzaniu projektów robót geologicznych i dokumentacji geologiczno - inżynierskich Minister wskazał, że do akt dołączono dwa załączniki (nr 7 i 8) zatytułowane odpowiednio: "Wykaz projektów robót geologicznych" i "Wykaz dokumentacji geologiczno - inżynierskich", z treści których nie wynika, iż skarżąca brała udział w ich sporządzaniu. Uznał też, że informacja, iż wymienione opracowania znajdują się w archiwum firmy, dla której je sporządzono, nie spełnia wymagań art. 61 ust. 3 pkt 2 u.g.g. Ponadto Minister stwierdził, że wskazane załączniki nie są przez nikogo podpisane, więc nie mogą być traktowane jako poświadczające stan faktyczny. W kwestii naruszenia art. 64 ust. 2 k.p.a. organ wyjaśnił, że służy on wyłącznie do usuwania braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników. Jako niezasadny Minister ocenił także zarzut zaniechania obowiązku należytego informowania skarżącej w toku postępowania. Wskazał, że otrzymała ona zawiadomienia o wszczęciu, jak i zakończeniu niniejszego postępowania, a nadto miała możliwość zapoznania się z aktami sprawy oraz przedstawienia swojego stanowiska, z czego skorzystała, przedkładając do akt swoje stanowisko z grudnia 2012 r. W złożonej w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze, skarżąca w całości podtrzymała dotychczasowe stanowisko wyrażone w piśmie z [...] grudnia 2012 r. oraz we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i zarzuciła naruszenie: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to: c. art. 69 ust. 1 u.g.g. w zw. z § 2 ust. 7 rozporządzenia w sprawie kwalifikacji poprzez błędne przyjęcie, iż trzyletnia praktyka zawodowa w rozumieniu ww. przepisów może zostać odbyta wyłącznie po ukończeniu studiów podyplomowych, podczas gdy wniosek taki jest sprzeczny z treścią tychże przepisów; d. art. 61 ust. 3 pkt 1 u.g.g. oraz § 3 ww. rozporządzenia poprzez błędne przyjęcie, iż miała ona obowiązek załączyć do dyplomu ukończenia studiów na kierunku budownictwo "suplement", z którego wynikałoby, iż wymienione studia obejmowały nauki geologiczne; 2. błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę wydanej decyzji poprzez stwierdzenie, iż brak jest potwierdzenia przez podmiot, na rzecz którego sporządzała dokumentację geologiczno-inżynierską i projekty robót geologicznych wykazu prac, w których uczestniczyła, podczas gdy takie potwierdzenie znalazło się w załączonej do wniosku opinii pracodawcy oraz piśmie dotyczącym odbycia trzyletniej praktyki sporządzone przez osobę posiadającą stosowne kwalifikacje; 3. naruszenie przepisów procedury administracyjnej, a to: e. art. 64 § 2 k.p.a. poprzez nie wezwanie skarżącej do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych wniosku przed wydaniem decyzji odmownej; f. art. 9 k.p.a. poprzez zaniechanie obowiązku należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Wobec powyższego skarżąca wniosła o uchylenie obu decyzji Ministra, ewentualnie o stwierdzenie ich nieważności. W odpowiedzi na skargę Minister wnosząc o oddalenie skargi, przywołał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada akty lub czynności z zakresu administracji publicznej pod kątem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, stosownie do stanu prawnego z daty podjęcia aktu lub czynności, a nie według przesłanek celowości czy słuszności. Ponadto, w świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolując zaskarżone decyzje pod kątem powyższych kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone decyzje nie naruszają prawa. Stosownie do art. 62 pkt 2 p.g.g. organ właściwy do stwierdzenia kwalifikacji odmawia, w drodze decyzji, dopuszczenia do egzaminu, w przypadku ustalenia, że kandydat nie spełnia wymagań dla określonej we wniosku kategorii kwalifikacji do wykonywania, dozorowania i kierowania pracami geologicznymi albo nie posiada kwalifikacji zawodowych. W myśl art. 61 ust. 1 p.g.g. stwierdzenia kwalifikacji, o których mowa w art. 50 i 58, następuje na wniosek osoby ubiegającej się o stwierdzenie kwalifikacji, zwanej dalej "kandydatem", po przeprowadzeniu egzaminu. Stosownie do § 3 rozporządzenia w sprawie kwalifikacji , na które to przepisy powoływał się organ, dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku górnictwo o specjalności lub specjalizacji geologicznej lub studiów wyższych obejmujących nauki geologiczne, w szczególności na kierunkach budownictwo i ochrona środowiska, uzyskany przez osobę, która ukończyła co najmniej dwusemestralne studia podyplomowe z zakresu wnioskowanej kategorii, uważa się za równoważny z dyplomem ukończenia studiów wyższych na kierunku geologia lub górnictwo i geologia, z wyłączeniem przepisów § 2 pkt 11 i 12 oraz § 4 ust. 1. W rozpoznawanej sprawie Minister Środowiska odmówił skarżącej M. T. dopuszczenia do egzaminu jako kandydatki niespełniającej wymogów określonych w przepisach. Z zaskarżonej decyzji wynika, że odmowa dotyczyła kategorii VII kwalifikacji geologicznej. Bezsporna w sprawie była okoliczność , że do wniosku skarżącej zostały dołączone następujące dokumenty, a mianowicie dyplomy ukończenia; a. studiów z zakresie Geotechniki na kierunku Budownictwo na Politechnice [...] na Wydziale Inżynierii Lądowej i Środowiska; b. podyplomowych studiów w zakresie Geologii na Uniwersytecie [...] w [...] na Wydziale Nauk Geograficznych i Geologicznych; Jednocześnie organ ustalił, że M. T. ukończyła studia podyplomowe [...] listopada 2011 r. Odmawiając dopuszczenia skarżącej do egzaminu Minister uznał m.in., że skarżąca nie wykazała, że posiada odpowiednie wykształcenie bowiem nie złożyła suplementu dyplomu , który potwierdzałby, że ukończone studia obejmowały nauki geologiczne. W związku z takim stanowiskiem organu skarżąca podnosiła, zarzut naruszenia art. 61 ust. 3 pkt 1 u.g.g. oraz § 3 ww. rozporządzenia w sprawie kwalifikacji poprzez błędne przyjęcie, iż to ona miała obowiązek załączyć do dyplomu ukończenia studiów na kierunku budownictwo "suplement", z którego wynikałoby, iż wymienione studia obejmowały nauki geologiczne. Zdaniem skarżącej to obowiązkiem Ministra Środowiska było wezwanie strony do złożenia takiego suplementu w trybie art. 64 k.p.a.. Gwoli wyjaśnienia tej kwestii należy w tym miejscu wskazać, że przepis art. 167 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2011 r. (t.j. 2012 Dz. U. Nr 572 ) stanowi, że absolwenci studiów otrzymują uczelniane (poprzednio państwowe), dyplomy ukończenia studiów, potwierdzające uzyskanie odpowiedniego tytułu zawodowego i suplementy do dyplomów. Wzór suplementu dyplomu określa rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie tytułów zawodowych nadawanych absolwentom studiów, warunków wydawania oraz niezbędnych elementów dyplomów ukończenia studiów i świadectw ukończenia studiów podyplomowych oraz wzoru suplementu do dyplomu (Dz.U. Nr 196, poz. 1167). Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że jedynie absolwent uczelni jest uprawniony do wystąpienia do władz uczelni o wydanie , oprócz dyplomu także suplementu dyplomu. Po drugie zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OSK 826/11 wezwanie wystosowane w trybie art. 64 § 2 k.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników (LEX nr 1252200). W tej sytuacji w ocenie Sądu nie można było podzielić zarzutów skargi, że w sprawie doszło do naruszenia art. 64 § 2 k.p.a. poprzez nie wezwanie skarżącej do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych wniosku przed wydaniem decyzji odmownej. Niewątpliwie udokumentowanie posiadanego wykształcenia przez osobę ubiegającą się o stwierdzenie kwalifikacji zawodowych nie stanowi braku formalnego , który podlegałby uzupełnieniu w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Ustosunkowując się natomiast do zarzutów skargi dotyczących niezaliczonej praktyki zawodowej to racje ma skarżąca, że definicja terminu "praktyka zawodowa" znajduje sie w art. 52 p.g.g. W świetle brzmienia przepisu art. 52 ust. 1 p.g.g. o stwierdzenie kwalifikacji w kategorii I-X może ubiegać się osoba, która posiada dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunkach odpowiednich do kategorii kwalifikacji, o stwierdzenie których ubiega się ta osoba, oraz odbyła praktykę zawodową. Natomiast praktyka zawodową w rozumieniu ustawy Prawo geologiczne i górnicze jest; 1) udział w wykonywaniu dozoru prac geologicznych lub wykonywaniu prac kartografii geologicznej lub wykonywaniu w terenie badań geofizycznych lub kierowaniu w terenie robotami geologicznymi; 2) udział przy sporządzaniu projektów robót geologicznych i dokumentacji geologicznych lub projektowaniu i dokumentowaniu prac kartografii geologicznej albo badań geofizycznych. (art. 52 ust. 4 p.g.g.). Wbrew twierdzeniom skarżącej obowiązek odbycia praktyki zawodowej dotyczy okresu po zdobyciu odpowiedniego wykształcenia, o którym mowa w cytowanych wyżej przepisach ustawy Prawo geologiczne i górnicze oraz w rozporządzeniu w sprawie kwalifikacji. Skoro skarżąca w dniu [...] listopada 2011 r. ukończyła studia podyplomowe, które były konieczne do uzyskania wymaganego wykształcenia, zatem dopiero od tego momentu jej praktyka zawodowa mogła się rozpocząć. Również w dotychczasowym orzecznictwie podkreśla się, że ; "Użycie w ustawie określenia "praktyka zawodowa" jednoznacznie wskazuje na to, iż nie może to być praca wykonywana przed rozpoczęciem nauki na określonym kierunku nauczania technicznego (art. 12 ust. 2), a nawet podczas odbywania nauki. Praktyka zawodowa, to praca wykonywana już po uzyskaniu odpowiedniego wykształcenia technicznego. Wiedza zdobyta podczas nauki musi być z woli ustawodawcy ugruntowana, a nawet poszerzona w praktyce czemu ma służyć odbywanie wymaganej praktyki zawodowej po ukończeniu nauki ".(wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2005 r. sygn. akt II OSK 374/05 oraz powoływany tam wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie z dnia 12 października 1998 r., sygn. akt IV SA 1764/96). Co prawda cytowane orzeczenia dotyczą przepisów prawa budowlanego ale wobec podobieństwa regulacji prawnych w obu ustawach mogą być w drodze analogii powoływane w niniejszej sprawie. W konsekwencji nie można podzielić argumentów skarżącej, że w jej przypadku do okresu trzyletniego zaliczeniu podlega praktyka zawodowa odbyta po ukończeniu studiów magistersko-inżynierskich a przed ukończeniem studiów podyplomowych. Reasumując dokonane rozważania Sąd doszedł do przekonania ,że zaskarżone decyzje nie naruszają przepisów prawa wskazanych w skardze. W związku z tym wypowiadanie się Sądu w pozostałych kwestiach dotyczących oceny dokumentów potwierdzających odbycie praktyki przez skarżącą a zakwestionowanych przez organ byłoby przedwczesne. Ponadto Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, a zgromadzony materiał dowodowy dawał podstawę do odmowy dopuszczenia skarżącej do egzaminu zawodowego. Rozstrzygnięcia organu zostały uzasadnione w sposób odpowiadający prawu. Organ w żadnym stopniu nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.