VI SA/Wa 1953/17
PostanowienieWSA w Warszawie2018-02-05
Skład orzekający: Magdalena Maliszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zakazu dalszego udostępniania przez sprzedawcę wyrobu budowlanego, pomimo braku wykazania przez stronę skarżącą niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca nie wykazała we wniosku przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie, a sąd nie może działać w tym zakresie za nią.Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zakazującą dalszego udostępniania wyrobu budowlanego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc zarzuty dotyczące błędnego określenia strony postępowania przez organ I instancji oraz wadliwości przeprowadzonego badania laboratoryjnego. Skarżąca twierdziła, że nie powinna ponosić kosztów związanych z wycofaniem produktu z obrotu.Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić wstrzymania wykonania decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "I." Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zakazu dalszego udostępniania przez sprzedawcę wyrobu budowlanego postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji
Skarżąca "I." Sp. z o.o. z siedzibą w G. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zakazu dalszego udostępniania przez sprzedawcę wyrobu budowlanego, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła, że organ I instancji dopuścił się wydania decyzji w stosunku do podmiotu, do którego nie powinien kierować rozstrzygnięcia. Ponadto zlecone przez organ badanie zostało przeprowadzone niezgodnie z normą polską. Zdaniem skarżącej nie jest zasadne, aby ponosiła koszty związane z wycofaniem wyrobu z obrotu w związku z wadliwym przeprowadzeniem badania
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przywołała okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak jest więc podstaw do uwzględnienia jej wniosku.
Strona skarżąca we wniosku wskazała na rażący charakter błędów dokonanych przez organ I instancji w trakcie postępowania oraz zarzuciła wadliwość badań laboratoryjnych wyrobu wycofanego z obrotu. Należy podkreślić, iż Sąd na tym etapie sprawy nie bada argumentów podniesionych w skardze, odnoszących się do legalności zaskarżonej decyzji, a dokonuje jedynie oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło