VI SA/Wa 197/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2006 r., Nr [...] w przedmiocie uznania za niezasadne zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 3 stycznia 2007 r. skarżący A. B. , złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2006 r., Nr [...] w przedmiocie uznania za niezasadne zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 13 czerwca 2005 r. Komendant Wojewódzki Policji w B. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia skarżącemu, A. B. pozwolenia na posiadanie broni palnej gazowej do celów ochrony osobistej. Podstawą wszczęcia postępowania była uzyskana przez organ, potwierdzona opinią sądowo-psychiatryczą informacja, iż A. B. wykazuje przewlekłe zaburzenia psychiczne. W efekcie powyższego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005 r. organ I instancji orzekł o odebraniu skarżącemu broni palnej gazowej oraz dokumentu potwierdzającego legalność jej posiadania. W dniu 3 czerwca 2005 r. skarżący przedłożył organowi orzeczenie psychologiczne, wystawione przez upoważnionego psychologa, stwierdzające, iż strona może dysponować bronią. Od powyższego orzeczenia organ wniósł odwołanie i do czasu zakończenia postępowania odwoławczego, postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. zawiesił postępowanie w sprawie cofnięcia skarżącemu pozwolenia na posiadanie broni. Pismem z dnia 25 lipca 2005 r. skarżący złożył zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania. Komendant Główny Policji nie podzielił argumentów strony i postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Rozstrzygnięcie organu II instancji skarżący zaskarżył do sądu administracyjnego, który wyrokiem z dnia 28 marca 2006 r. uchylił zaskarżone postanowienie Komendanta Głównego Policji oraz poprzedzające je postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż zobowiązanie strony i oczekiwanie na przedstawienie przez nią, wymaganego art. 15 ust. 5 ustawy o broni i amunicji orzeczenia lekarskiego, a także oczekiwanie na orzeczenie psychologiczne z tytułu wniesionego odwołania przez organ nie jest zagadnieniem prejudykacyjnym lecz elementem stanu faktycznego i nie może być utożsamiane z zagadnieniem wstępnym w postępowaniu administracyjnym. Postanowieniem z dnia [...] października 2006 r., znak [...] Komendant Wojewódzki Policji w B. w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz koniecznością uzupełnienia materiału dowodowego m. in. o orzeczenie psychologiczne uzyskane w trybie odwoławczym oraz orzeczenie lekarskie, stwierdzające, czy strona może dysponować bronią postanowił wyznaczyć nowy termin zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń na dzień 13 listopada 2006 r. Pismem z dnia 9 listopada 2006 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. Komendant Główny Policji stwierdził m.in. iż zażalenie wniesione przez skarżącego nie jest zasadne i nie tworzy tym samym podstaw do wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy. . Pismem z dnia 7 stycznia 2007 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę wskazując jako przedmiot zaskarżenia postanowienie z dnia [...] grudnia 2006 r.[...] w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową do ochrony osobistej. Z uwagi na niejasność twierdzeń strony zawartych w uzasadnieniu skargi sugerujących, że strona składa jednocześnie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. na niezałatwienie w terminie sprawy dotyczącej cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń, pismem z dnia 30 kwietnia 2007 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania treści skargi poprzez jednoznaczne wskazanie jej przedmiotu zaskarżenia. Dokonana przez Sąd analiza treści pisma skarżącego z dnia 9 maja 2007 r. będącego odpowiedzią na wezwanie Sądu pozwoliła przyjąć, iż pierwotnym zamysłem A. B. jest zaskarżenie postanowienia Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2006 r., którym to organ stwierdził, iż zażalenie wniesione przez skarżącego nie jest zasadne. Organ wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W świetle powyższego podstawową przesłanką warunkującą zaskarżenie postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym do sądu administracyjnego jest to, czy służy na nie zażalenie chyba, że postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia kończy postępowanie lub rozstrzyga sprawę co do istoty. W myśl art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Tym samym katalog postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, wydanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, jest zamknięty. Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2006 r. Nr [...] wydane zostało w trybie art. 37 k.p.a. Podkreślić zatem należy, iż w doktrynie jak i orzecznictwie przyjęto, że organ właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy postanowień wydawanych w toku postępowania administracyjnego dotyczących poszczególnych kwestii wynikających w jego toku lecz nie rozstrzygających o istocie sprawy. Nie są to również postanowienia kończące postępowanie, a także nie przysługuje od nich zażalenie. Powyższe wskazuje, iż tego rodzaju postanowienia nie mogą podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego (vide. Postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 306/05, LEX nr 196463). Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia. Ubocznie należy podnieść, że kwestie merytoryczne odnoszące się do zasadności wydania decyzji cofającej skarżącemu pozwolenie na broń, o których szeroko rozpisuje się strona, będą mogły być podnoszone przez A. B. dopiero wówczas, gdy ewentualna decyzja zostanie zaskarżona do sądu administracyjnego. Wtedy bowiem właśnie to rozstrzygnięcie organu stanie się przedmiotem oceny Sądu.