VI SA/Wa 1973/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 17 lutego2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Zarządu Dróg Wojewódzkich w W. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a: 1. zwolnić A. D. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla A. D. adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 15 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. D. na decyzję Zarządu Dróg Wojewódzkich w W. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Skarżący złożył w dniu [...} listopada 2008 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie z ww. skargi. Z informacji podanych przez A. D. w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Skarżący zawarł umowę o pracę na okres próbny [...] październik – [...] listopad 2008 r., jednakże w dniu [...] listopada 2008 r. umowa powyższa została rozwiązana przez pracodawcę. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W sytuacji, gdy skarżący pozostaje bez pracy, prowadząc samodzielnie gospodarstwo domowe, nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania skarżącego. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.