VI SA/Wa 1981/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2007 r. nr [...] Postanowieniem z dnia 27 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową. W dniu 21 marca 2008 r. R. M. przesłał do Sądu pismo, w którym zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2007 r. nr [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 1 marca 2008 r. przebywał poza granicami kraju w związku z podjęciem zatrudnienia na terenie Wielkiej Brytanii. W tym czasie w mieszkaniu skarżącego zamieszkiwał N. S., który w dniach od 21 stycznia 2008 r. do dnia 8 lutego 2008 r. przebywał poza miejscem zamieszkania ze względu na wyjazd służbowy. Tym samym N. S. nie odebrał wezwania do uiszczenia przez skarżącego opłaty sądowej, jak również nie poinformował o tym fakcie skarżącego. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego Sąd zważył, co następuje: Art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) - wprowadził zasadę, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Należy zaznaczyć, że zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa, uprawdopodobnienie braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia oraz nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (tak H. Knysiak – Molczyk w Komentarzu do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod redakcją Tadeusza Wosia, Wydawnictwo LexisNexis z 2005 r. str. 334). Na stronie ciąży obowiązek dołożenia należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, przy czym nie uzasadnia przywrócenia terminu dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa (tak B. Dauter "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska Sp. z o. o. z 2006 r. str. 210). Odnosząc się do wskazanego we wniosku jako przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu faktu nieobecności skarżącego w miejscu zamieszkania stwierdzić należy, iż fakt nieprzebywania pod adresem, który podano jako adres, pod którym miały być kierowane pisma, nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu (tak też B. Dauter "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska Sp. z o. o. z 2006 r. str. 210). Skarżący zdając sobie bowiem sprawę z zawisłości sprawy przed sądem administracyjnym, powinien przewidzieć, iż kierowane będą do niego pisma sądowe. Tym samym skarżący, na którym spoczywał obowiązek dochowania staranności w prowadzeniu własnych spraw, zobligowany był również do zabezpieczenia kwestii odbioru korespondencji w trakcie swojej nieobecności w kraju. Trudno bowiem uznać, iż wyjazd celem podjęcia zatrudnienia był zdarzeniem tak nagłym, iż uniemożliwiającym podjęcie powyższych czynności. Przyjmując natomiast, iż to N. S. skarżący zobowiązał do odbioru kierowanej do niego korespondencji a następnie powiadomienia go o jej treści, podkreślić należy, iż zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. składając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (tak Bogusław Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, str. 211). Samo uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest co prawda środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (tak NSA w wyroku z dnia 4 czerwca 2002 r. sygn. II SA/Ka 1977/00, niepubl.) Jednakże, jak podkreślił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 maja 2006 r. (sygn. III CZ 28/2006), chociaż uprawdopodobnienie jest wyjątkiem od reguły formalnego przeprowadzenia dowodu, działającym na korzyść strony powołującej się na określony fakt, to jednak nie oznacza to, że może ono w każdej sytuacji opierać się tylko na samych twierdzeniach strony. W ocenie Sądu powyższe stanowisko zachowuje aktualność również na gruncie niniejszej sprawy. O uprawdopodobnieniu okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu nie może bowiem świadczyć, zdaniem Sądu, samo zawarte we wniosku twierdzenie o wyjeździe służbowym N. S., rozpoczynającym się w przeddzień złożenia pierwszego awiza i kończącym następnego dnia po zwrocie przesyłki do Sądu przez urząd pocztowy. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw dla przyjęcia, iż strona skarżąca we wniosku uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.