VI SA/Wa 2000/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2016 r. sprawy ze skargi L. AG z siedzibą w A., Niemcy oraz N.AG z siedzibą w B., Szwajcaria na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2015 r. nr Sp. [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę w całości W dniu 8 maja 2014 r. do Urzędu Patentowego RP działającego w trybie postępowania spornego wpłynął wniosek A. B.V. siedzibą w L., Holandia o unieważnienie patentu europejskiego pt. "[...] " o nr [...] udzielonego na rzecz N. AG z siedzibą w B., Szwajcaria oraz L. AG siedzibą w A., Niemcy. Pismem złożonym w Urzędzie Patentowym RP w dniu 3 listopada 2014 r. skarżący wnieśli na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej jako: k.p.a.) w zw. z art. 256 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz. U. z 2013r. poz. 1410, dalej jako: p.w.p.) o zawieszenie postępowania w sprawie unieważnienia patentu europejskiego [...] pt. "[...]", ze względu na postępowania sprzeciwowe toczące się w sprawie tego patentu przed Europejskim Urzędem Patentowym ("EPO"). Zdaniem strony uprzednie rozpoznanie przez EPO toczących się postępowań sprzeciwowych w sprawie patentu europejskiego [...] będzie miało kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia przez Urząd Patentowy RP postępowania w sprawie o unieważnienie tego patentu. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r., Kolegium Orzekające po rozpatrzeniu wniosku N. AG z siedzibą w B., Szwajcaria oraz L. AG siedzibą w A., Niemcy postanowiło odmówić zawieszenia postanowienia. W dniu 8 maja 2015 r., uprawnieni ze spornego patentu pt. "[...]" o nr [...], wnieśli wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w kwestii odmowy przez UP RP zawieszenia niniejszego postępowania. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. [...] Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu [...] czerwca 2015 r. wniosku N. AG z siedzibą w B., Szwajcaria oraz L. siedzibą w A., Niemcy o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wniosku A. B.V. siedzibą w L., Holandia o unieważnienie patentu europejskiego pt. "[...]" o nr [...],działając na podstawie art. 134 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. oraz 256 ust. 1 p.w.p. postanowił stwierdzić niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium Orzekające stwierdziło, że zgodnie z treścią art. 101 § 3 k.p.a. dla odmowy zawieszenia postępowania nie przewidziano środka zaskarżenia, co bezpośrednio potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2013 r. sygn. II OSK 2296/2012. Wobec powyższego, skoro na przedmiotowe postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje środek zaskarżenia, to wniesiony przez uprawnionych wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy należy uznać za niedopuszczalny.  Pismem z dnia 13 lipca 2015 r. N. AG z siedzibą w B. Szwajcaria oraz L. AG siedzibą w A., Niemcy reprezentowani przez rzecznika patentowego M. L., wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: a) art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. w zw. z art. 7, 8 i 11 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. poprzez ograniczenie części motywacyjnej uzasadnienia zaskarżonego postanowienia do powołania się na pogląd wyrażony w jednym z orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdy tymczasem zgodnie z zasadą praworządności, zasadą zaufania oraz zasadą przekonywania obowiązkiem organu jest wnikliwie odniesienie się do argumentacji prawnej podanej przez stronę, a wspierającej pogląd odmienny niż ten przyjęty przez organ; b) art. 101 § 3 k.p.a. oraz art. 134 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 ustawy prawo własności przemysłowej, poprzez błędną wykładnię polegającą na stwierdzeniu, że na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i w konsekwencji stwierdzenie niedopuszczalności wniesionego przez skarżących środka zaskarżenia, gdy tymczasem zdaniem skarżących postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania jest zaskarżalne w drodze zwyczajnego środka prawnego (w przypadku postanowień UPRP będzie to wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy); Wskazując na powyższe, strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie na rzecz skarżących od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zdaniem skarżących organ nie dopełnił obowiązku należytego uzasadnienia postanowienia, naruszając wskazane w petitum skargi przepisy kpa, w tym określone zasady ogólne postępowania administracyjnego. Ponadto w ocenie skarżących organ, wydając zaskarżone postanowienie przyjął błędną wykładnię art. 101 § 3 k.p.a. W ocenie skarżących należy przyjąć, że pod pojęciem postanowienia "w sprawie zawieszenia postępowania" oraz "podjęcia postępowania" powinny być rozumiane zarówno postanowienia pozytywnie - o zawieszeniu i podjęciu zawieszonego postępowania, jak również postanowienia oddalające wnioski o zawieszenie lub podjęcie zawieszonego postępowania. W ocenie skarżących w ramach pojęcia "postanowienia" na które służy zażalenie powinny zawierać się zarówno postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania, jak i odmowy zawieszenia. Nie ulega wątpliwości, że pojęcie załatwienia sprawy zawieszenia postępowania dotyczyć może zarówno pozytywnego, jak i negatywnego jej rozpatrzenia przez organ. W ocenie skarżących należy podzielić pogląd, że również po nowelizacji art. 101 k.p.a. obowiązującej od 11 kwietnia 2011 r. postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania może być zaskarżone zażaleniem, a przypadku postępowania przed UPRP wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (por. K. Wojciechowska, [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, pod red. M. Wierzbowskiego i A. Wiktorowskiej, 2 wyd., Warszawa 2013, s. 544 -545 i cyt. tam piśmiennictwo i orzecznictwo). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, iż zaskarżone postanowienie Urzędu Patentowego RP nie narusza prawa. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Przepis art. 101 § 3 k.p.a. do dnia 10 kwietnia 2011 r. obowiązywał w brzmieniu: "Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie". Wobec takiego brzmienia tego przepisu przyjmowano, że zażalenie przysługuje na wszystkie cztery rodzaje postanowień w przedmiocie zawieszenia (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 22 maja 2000 r., OPS 4/00, publ. ONSA 2000, Nr 4, poz. 137). Nowelizacja kodeksu postępowania administracyjnego wprowadzona ustawą z 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6, poz. 18), która weszła w życie w dniu 11 kwietnia 2011 r. zmieniła treść art. 101 § 3 k.p.a. Przepis ten obecnie brzmi: "Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie". Wobec powyższego obecnie treść art. 101 § 3 k.p.a. należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postępowania"). Skoro w przepisie tym użyto określenia postanowienie "w sprawie odmowy podjęcia postępowania" i ustawodawca rozumie przez to jedynie postanowienie negatywne, to tak samo należy przyjąć, że postanowieniem "w sprawie zawieszenia postępowania", na które przysługuje zażalenie jest wyłącznie postanowienie o zawieszeniu postępowania. Za taką interpretacją art. 101 § 3 k.p.a. przemawia również wykładnia celowościowa i systemowa tego przepisu. Istotą nowelizacji art. 101 § 3 k.p.a. było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Zgodnie z zasadą szybkości postępowania – wynikającą z art. 12 k.p.a. – organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Co do zasady więc postępowanie administracyjne powinno być zakończone w terminach określonych w art. 35 k.p.a. Uzasadnione jest zatem wyłączenie możliwości odrębnego zaskarżania postanowień, które nie tamują biegu postępowania administracyjnego. Strona niezadowolona ze wskazanych rozstrzygnięć nie zostaje pozbawiona jednak możliwości ich kontroli, gdyż - na podstawie art. 142 k.p.a. – może je kwestionować w odwołaniu od decyzji i ewentualnie w skardze do sądu administracyjnego na decyzję organu II instancji. Mając na uwadze powyższe, zdaniem orzekającego w niniejszej sprawie Sądu w świetle nowego brzmienia art. 101 § 3 k.p.a. na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego zażalenie nie przysługuje. Stanowisko to obecnie przeważa w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2014 r., II OSK 340/13, LEX nr 1486961; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2014 r., II GSK 1651/14, LEX nr 1492994). Dlatego też za zgodne z prawem uznać należy stanowisko Urzędu Patentowego RP stwierdzające niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania. Jednocześnie w ocenie Sądu bez wpływu na wynik sprawy pozostają zarzuty skargi, dotyczące ograniczenia przez organ części motywacyjnej uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Pomimo, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienie jest bardzo syntetyczne, to oddaje istotę sprawy i brak jest podstaw do uchylenia z tego powodu zaskarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.