VI SA/Wa 2003/16

Dnia 2 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi K. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 listopada 2016 roku odrzucił skargę K. K. (dalej też jako "skarżący") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W uzasadnieniu podkreślono, że Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 października 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 19 października 2016 roku. Tym samym siedmiodniowy termin do uiszczenia przez skarżącego wpisu sądowego upłynął w dniu 26 października 2016 r. Zgodnie natomiast z notatką służbową z dnia 3 listopada 2016 r. po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano do dnia 3 listopada 2016 r. wpłaty do niniejszej sprawy. Tymczasem w myśl art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami, dalej jako "p.p.s.a.") skarga podlega odrzuceniu, gdy w wyznaczonym terminie pomimo wezwania nie został uiszczony wpis. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wskazał, że prowadzi działalność w branży transportowej i osobiście realizuje zlecenia, w związku z czym nie przebywa na stałe w miejscu zamieszkania. Dlatego tez, po tym, jak odebrał wezwanie do uzupełnienia braków skargi, podpisał ja a polecenie uiszczenia wpisu sądowego wydał księgowemu. Tymczasem księgowy nie wykonał polecenia skarżącego, a ponadto nie poinformował go o tym fakcie. Dlatego też skarżący podkreśla, że nie miał możliwości wykonania zobowiązania do uiszczenia wpisu sądowego. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, Sąd zważył, co następuje: Art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadził zasadę, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3 cyt. przepisu). Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Odnosząc się do kwestii uprawdopodobnienia przez skarżącego braku winy w uchybieniu terminu, stwierdzić należy, iż kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności (p. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2002r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.), czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2000r., SA/Sz 1117/99, niepubl.), bądź nieznajomość prawa (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 1998r. I SA/Łd 153/97, LEX nr 37127). Mając powyższe na uwadze, uznać należy, iż skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący powołał się bowiem na zaniedbanie wynikłe po stronie zatrudnianego przez skarżącego księgowego. Należy w tym miejscu podkreślić, iż błąd pracownika skarżącego nie może być zaliczony do przeszkód niezależnych od pracodawcy (strony skarżącej), który odpowiada za działania swoich pracowników. Pracownik działa bowiem pod kierownictwem, na rachunek i ryzyko pracodawcy. Jak już bowiem wspomniano powyżej, przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa. Wynika to z faktu, iż wina pracownika, którego działanie lub zaniechanie stało się przyczyną uchybienia terminu, jest tożsama z winą jednostki organizacyjnej go zatrudniającej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2009 roku, II OZ 81/09, Baza Orzeczeń LEX nr 535081). W orzecznictwie podkreśla się, że o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, iż dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkód nie do przezwyciężenia, takich jak: choroba, powódź, pożar, przerwa w komunikacji. W konsekwencji brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 roku, sygn. akt V SA 793/02, Baza Orzeczeń LEX nr 55832, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 1998 roku, sygn. akt I SA/Ka 1718/96, Baza Orzeczeń LEX nr 33415). W świetle powyższego, zaniedbanie skarżącego – spowodowane działaniem jego pracownika, nie może być uznane za okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu. Tym samym okoliczności podnoszone we wniosku nie mogły stanowić podstawy przywrócenia terminu. Wobec uznania, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.