VI SA/Wa 2020/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2020/14 oddalającego skargę w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie wykreślenia z ewidencji instruktorów techniki jazdy postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2020/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po przeprowadzeniu rozprawy wyrokiem z dnia 9 lutego 2015 r. oddalił skargę P. B. (dalej również: skarżący) na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] o skreśleniu skarżącego z Ewidencji instruktorów techniki jazdy. P. B. nie składając wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, pismami z dnia 9 marca 2015 r. (data nadania u operatora pocztowego) złożył wniosek o przywrócenie terminu na złożenie skargi i przekazanie wg właściwości celem rozpatrzenia oraz skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której odwołał się od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jako nieuwzględniającego wnoszonych przez skarżącego postulatów. Postanowieniem z dnia 30 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższe pismo P. B., traktując je jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Z uwagi na niemożność doręczenia skarżącemu powyższego postanowienia, po stwierdzeniu wystąpienia przesłanek z art. 73 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a. przyjęto, że doręczenie nastąpiło w dniu 30 kwietnia 2015 r. (vide: przesyłka do skarżącego – kartan nr 43 akt sądowych). Pismem z dnia 7 maja 2015 r. P. B. zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2015 r. W złożonym wniosku wskazał, że z przyczyn niezależnych od niego nie był obecny na rozprawie w dniu 9 lutego 2015 r., a przedwczesne przedłożenie skargi kasacyjnej wynikało z braku wiedzy z zakresu prawa i procedur obowiązujących przed sądami administracyjnymi. Skarżący zaznaczył, że jego intencją nie było nieskorzystanie z przysługujących mu praw, a nieprawidłowo sformułowany wniosek z dnia 6 marca 2015 r. wynikał z braku wiedzy "w związku z nieodebraniem pouczenia w kwestii przysługujących mu praw dot. obowiązujących procedur". Ponadto P. B. wskazał, że "chętnie skorzystałby z prawa pomocy w zakresie obowiązywania i stosowania procedur w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym, jednakże formularz zawierających wniosek o przyznanie prawa pomocy zawiera w pkt 4 zamknięty katalog spraw" dotyczących wyłącznie kwestii finansowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Do pisma załączony został wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienia i doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Art. 85 p.p.s.a. wprowadził zasadę, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku, jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 tego art. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W myśl art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony, zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Rozprawa w niniejszej sprawie, na której zapadł wyrok oddalający skargę, odbyła się w dniu 9 lutego 2015 r. Tym samym termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 16 lutego 2015 r. Jak wynika z pisma skarżącego z dnia 6 marca 2015 r., o wyniku rozprawy dowiedział się on w trakcie rozmowy telefonicznej w dniu 2 marca 2015 r. i stąd złożył wniosek o przywrócenie terminu na złożenie skargi (vide: wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej – k. 26 akt sądowych). W ocenie Sądu skarżący do chwili odebrania postanowienia z dnia 30 marca 2015 r. odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej pozostawał w przekonaniu, że złożył prawidłowy wniosek. W tej sytuacji należało przyjąć, że skarżący w terminie 7 dni (liczonych od dnia 30 kwietnia 2015 r.), bo w dniu 7 maja 2015 r. (data nadania u operatora pocztowego) złożył wniosek o przywrócenie terminu na złożenie wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku z dnia 9 lutego 2015 r. i doręczenie jego odpisu wraz z uzasadnieniem. Wniosek ten tłumaczył brakiem wiedzy prawniczej i nieznajomością procedur sądowych. Należy podkreślić, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (tak Bogusław Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, str. 211). Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się lekkiego choćby niedbalstwa. Samo uprawdopodobnienie braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, oznacza wykazanie takich okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia oraz nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 896/14, oraz z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy podkreślić, że w ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu. Skarżący wskazał co prawda, że uchybienie terminu spowodowane zostało brakiem wiedzy z zakresu prawa i nieznajomością procedur sądowych, a także treścią wniosku o przyznanie prawa pomocy, niemniej jednak należy zauważyć, że nieznajomość prawa nie może stanowić okoliczności uzasadniającej brak winy skarżącego i w konsekwencji przemawiającej za przywróceniem uchybionego terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt I OZ 414/14). Wymaga zauważenia, że wyczerpujące pouczenie o trybie i zasadach wnoszenia środków odwoławczych od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie znajdowało się w zawiadomieniu o rozprawie (vide: k. 16 akt sądowych), którego skarżący w terminie nie odebrał. Skarżący tłumaczył tę okoliczność koniecznością podjęcia intensywnej opieki nad chorym rodzicem, który nota bene zamieszkuje pod tym samym adresem co skarżący (por. zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane przez dorosłego domownika – ojca skarżącego – k. 91 akt administracyjnych). Fakt opieki nad rodzicem potwierdzałby więc raczej częstsze przebywanie w domu i łatwiejszą możliwość odbioru korespondencji przez skarżącego, czego nie podważył. Jednocześnie należy wskazać, że formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy związane są z prawem pomocy w rozumieniu i zakresie wskazanym w art. 244 § 1 p.p.s.a. i obejmują zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Tym samym wnioski składane za pomocą wspomnianego formularza nie dotyczą innych czynności podejmowanych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w tym w szczególności udzielania informacji o prawach i obowiązkach stron i uczestników tego postępowania. W konsekwencji uprawdopodabnianie braku winy w niezachowaniu terminu z uwagi na ograniczoną treść formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać za niezasadne. Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw dla przyjęcia, iż skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z powyższych względów, na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.