VI SA/Wa 2023/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi G. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2008 r. w sprawie ze skargi G. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej uchylono zaskarżoną decyzję. W dniu 17 marca 2008 r. do Sądu wpłynęła, sporządzona przez radcę prawnego G. M., skarga kasacyjna od powyższego wyroku. W związku z powyższym, pismem z dnia 22 kwietnia 2008 r. Sąd przekazał akta sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Pismem z dnia 16 grudnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił akta sprawy wraz z kopią pisma radcy prawnego G. M. z dnia 10 listopada 2008 r. informującego o wypowiedzeniu pełnomocnictwa oraz pismem skarżącego z dnia 10 grudnia 2008 r. zawierającym wniosek o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Skarżący G. J. w dniu 3 lutego 2009 r. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie z przedmiotowej skargi. Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych przez skarżącego dokumentów wynika, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Skarżący uzyskuje dochody z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 2117,31 netto miesięcznie [...] oraz z tytułu wynagrodzenia za wykonywanie plac zleconych w wysokości 1.345,67 zł netto miesięcznie [...]. Ponadto skarżący złożył oświadczenie, iż w związku z pomocą dla rodziców, pobierających emerytury, ponosi wydatki rzędu 500 zł miesięcznie. Skarżący użytkuje mieszkanie na podstawie ustnej umowy użyczenia,. Koszty eksploatacji tego mieszkania wynoszą 700 zł miesięcznie (comiesięczne uiszczanie ww. kwoty właścicielce mieszkania potwierdzają nadesłane przez skarżącego wyciągi z posiadanych rachunków bankowych. Skarżący ponadto ponosi wydatki związane z opłatami za telefon komórkowy (240 zł miesięcznie oraz Internet (55 zł miesięcznie), co także znalazło potwierdzenie w nadesłanych wyciągach z rachunków bankowych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W niniejszej sprawie skarżący z tytułu wynagrodzenia za pracę oraz za wykonywanie prac zleconych uzyskuje łącznie dochód w wysokości 3462,98zł netto miesięcznie, który to dochód, pomimo środków pieniężnych przekazywanych rodzicom (500 zł) oraz miesięcznym wydatkom skarżącego (1000 zł), w ocenie rozpoznającego wniosek jest wystarczający do pokrycia przez skarżącego kosztów sądowych. W konsekwencji nie można uznać, iż przy osiąganych przez skarżącego dochodach nie był on w stanie zgromadzić środków niezbędnych do dochodzenia swoich praw przed sądem. W związku z powyższym w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.