VI SA/Wa 2034/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wnioski rzecznika patentowego L. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skarg Z. P. na decyzje Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2015 r. nr Sp. [...] i Sp. [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji unieważniającej prawo z rejestracji wzoru przemysłowego postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz rzecznika patentowego L. S. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 1200 (słownie tysiąc dwieście) złotych oraz kwotę 276 (słownie dwieście siedemdziesiąt sześć) złotych stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego. W przedmiotowej sprawie decyzją z [...] marca 2011 r. o nr [...] i [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej unieważnił prawo z rejestracji na wzór przemysłowy pt. "[...] " o nr [...] udzielone na rzecz Z. P., na skutek wniosków B. sp. z o.o. z siedzibą w W. i E. sp. z o.o. z siedziba w K. Skarga na tę decyzję złożona przez Z. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została oddalona wyrokiem z dnia 21 grudnia 2011r. sygn. akt VI SA/Wa 1680/11, a następnie skarga kasacyjna uprawnionego została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 28 listopada 2013 r. w sprawie sygn. II GSK 1136/12. W dniu 4 grudnia 2013 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynęły wnioski Z. P. o stwierdzenie nieważności ww. decyzji z dnia [...] marca 2011 r.. Urząd Patentowy RP decyzjami z dnia [...] czerwca 2014 r., oznaczonych numerami Sp. [...] i [...], odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji z dnia [...] marca 2011 r. nr Sp. [...] i nr Sp. [...]. Po rozpoznaniu wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy organ decyzjami z dnia [...] lipca 2015 r. nr Sp. [...] i Sp. [...] utrzymał w mocy ww. decyzje z dnia [...] czerwca 2014 r. Skarżący Z. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na ww. decyzje. Sprawa ze skargi na decyzję z dnia [...] lipca 2015 r. nr. [...] została zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 2034/16, a sprawa ze skargi na decyzję z dnia [...] lipca 2015 r. nr. [...] została zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 2035/16 . Skarżący zwrócił się w obydwu sprawach z wnioskami o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie rzecznika patentowego. W sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2034/16 postanowieniem Sądu z dnia 2 marca 2017 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego rzecznika patentowego, o wyznaczenie którego Sąd zwrócił się do Krajowej Rady Rzeczników Patentowych. Pełnomocnikiem z urzędu wyznaczony został dla skarżącego rzecznik patentowy L. S. Natomiast w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2035/16 postanowieniem referendarza sądowego z dnia 24 stycznia 2017 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego rzecznika patentowego. Także w tej sprawie pełnomocnikiem z urzędu wyznaczony został rzecznik patentowy L. S. Polska Izba rzeczników Patentowych w obydwu sprawach poinformowała o wyznaczeniu rzecznika patentowego L. S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Ustanowiony pełnomocnik procesowy skarżącego rzecznik patentowy L. S. w złożonym do sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 2034/16 piśmie z dnia 15 października 2017 r. zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy Zarazem oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone. Ponadto pełnomocnik skarżącego podniósł, że według art. 244 § 1 i § 2 p.p.s.a. pozycja zawodowa do występowania przed sądem administracyjnym rzecznika patentowego jest równoważna z pozycją adwokata, radcy prawnego i doradcy podatkowego. Ustawodawca w art. 11 ust. 3 ustawy z 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych ustalił, iż rzecznik patentowy podczas i w związku z wykonywaniem czynności zawodowych korzysta z ochrony prawnej przysługującej adwokatowi. Zgodnie zatem z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, występuje nakaz równego traktowania przez sądy administracyjne rzeczników patentowych, adwokatów i radców prawnych w określaniu ich wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną. Mając powyższe na względzie, pełnomocnik skarżącego wniósł o uznanie przez Sąd, że w sprawie ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika będącego rzecznikiem patentowym, za wykonane analizy prawne i za opracowanie niniejszego pisma przygotowawczego i udział w rozprawie mogą i powinny mieć odpowiednio pełne zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r., gdyż zastosowanie innych mniej korzystnych dla rzecznika patentowego przepisów miałoby charakter dyskryminacyjny. Stosownie do przepisu § 14 ust. 1 pkt. 1 ppkt a ww. rozporządzenia - stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego wynosi 1200 zł. Na rozprawie 22 listopada 2017 r. Sąd, na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.) postanowił połączyć sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 2034/16 i VI SA/Wa 2035/16 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzenia dalej pod wspólną sygnaturą VI SA/Wa 2034/16. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 2034/16 oddalono obydwie skargi. Na ww. rozprawie w dniu 22 listopada 2017 r. pełnomocnik skarżącego rzecznik patentowy L. S. ponownie zwrócił się z odnoszącym się do obydwu połączonych spraw wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia rzecznikowi patentowemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 kwietnia 2017 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 881.). W przedmiotowej sprawie ustanowiony z urzędu rzecznik patentowy L. S. reprezentował skarżącego w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie zakończonym wydaniem postanowienia z dnia 30 sierpnia 2016 r. Stosownie do treści § 11 ust. 1 ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu patentowego – 600 zł. W związku z faktem, iż rzecznik patentowy L. S. został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w sprawach VI SA/Wa 2034/16 i VI SA/Wa 2035/16, które na rozprawie w dniu 22 listopada 2017 r. zostały połączone w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzenia dalej pod wspólną sygnaturą VI SA/Wa 2034/17, należy przyznać mu wynagrodzenie za zastępstwo prawne w łącznej wysokości 1200 zł, przy czym w myśl § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23% podatku od towarów i usług, tj. kwotę 276 zł. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia w kwocie 1200 zł podwyższonej o kwotę 276 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800) wskazać należy, że skarżący w niniejszej sprawie wnosił o przyznanie pełnomocnika z urzędu będącego rzecznikiem patentowym a nie adwokatem. Na mocy postanowienia starszego referendarz sądowego został ustanowiony dla skarżącego rzecznik patentowy zaś Krajowa Rada Rzeczników Patentowych wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie L. S. Z tego też powodu nie jest możliwe zastosowanie w niniejszej sprawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r. Ponadto referendarz sądowy nie znalazł podstaw do przyznania wynagrodzenia ponad minimalną stawkę wskazaną w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 kwietnia 2017 r. Zgodnie z art. 13a ust. 4 ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1314) koszty zastępstwa można ustalić w wysokości wyższej niż stawka minimalna opłaty, stosowana w odniesieniu do czynności danego rodzaju, ale nieprzekraczającej sześciokrotności tej stawki, jeżeli przemawia za tym rodzaj i zawiłość sprawy oraz niezbędny nakład pracy rzecznika patentowego, w tym czynności podjęte w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu. Podkreślić należy, że reprezentowanie tego samego skarżącego w połączonych na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a w sprawach, które są rodzajowo takie same, dotyczą identycznego zagadnienia prawnego a analiza faktyczno-prawna podejmowanej w nich materii, jest oparta o te same mechanizmy interpretacyjne może być zaś podstawą do obniżenia wynagrodzenia pełnomocnikowi a nie jego podwyższenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt I Oz 1614/17). Wobec powyższego, na podstawie art.250 § 1, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a, postanowiono jak sentencji.