VI SA/Wa 2054/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy w przedmiocie sprostowania sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 stycznia 2018 r. zapadłego w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Prezydium Naczelnej Rady Aptekarskiej z [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wydania opinii o kandydacie na stanowisko kierownika apteki postanowił: z urzędu sprostować oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 stycznia 2018 r. w ten sposób, że w komparycji wyroku, w dacie zaskarżonej uchwały, zamiast "2017 r." wpisać "2016 r.". W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dnia 3 stycznia 2018 r. wydał w trzyosobowym składzie wyrok. W sprawie tej została zaskarżona uchwała Prezydium Naczelnej Rady Aptekarskiej z [...] czerwca 2016 r. W sentencji wyroku, w wyniku błędu pisarskiego, omyłkowo jako rok wydania skarżonej uchwały wpisano "2017 r." zamiast prawidłowego "2016 r.". W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "p.p.s.a." sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe, albo inne, oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 października 2014 r., sygn. akt II GZ 633/14). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania z urzędu sentencji zapadłego w niej dnia 3 stycznia 2018 r. wyroku, w treści którego - wbrew zamierzeniom Sądu, jako rok wydania skarżonej uchwały wskazano "2017 r." zamiast "2016 r.". Uwzględniając powyższe Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.