VI SA/Wa 2057/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji, z wyłączeniem taksówek p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu [...] października 2007 r. (data stempla pocztowego) K. P. wniósł za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję ww. organu z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji, z wyłączeniem taksówek. Dnia 7 grudnia 2007 r. na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 grudnia 2007 r. skierowano do skarżącego wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 320 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W wyniku przeprowadzonego postępowania reklamacyjnego ustalono, iż doręczono je skarżącemu dnia 13 grudnia 2007 r. W związku z powyższym termin na usunięcie wymienionego powyżej braku formalnego w postaci uiszczenia wpisu sądowego upłynął dnia 20 grudnia 2007 r. Skarżący natomiast w dniu 21 grudnia 2007 r. przesłał do Sądu wniosek o zwolnienie z kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu. Z treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż prawo pomocy może być przyznanie stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jak wskazuje natomiast Sąd Najwyższy w swoim postanowieniu z dnia 23 lutego 1999, sygn. akt I CKN 1064/97; OSNC 1999/9/153. "Za utrwalony w praktyce sądowej należy uznać pogląd, że złożenie w czasie biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych powoduje przerwanie biegu tego terminu i w razie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych termin do uiszczenia opłaty sądowej biegnie na nowo od chwili doręczenia ponownego wezwania do jej uiszczenia", przy czym strona wezwana do uiszczenia opłaty sądowej może skutecznie wnieść wniosek o zwolnienie jej od kosztów postępowania w siedmiodniowym terminie udzielonym jej przez sąd w wezwaniu do uiszczenia opłaty (tak J. P. Tarno w Komentarzu do prawa postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa, Wyd. LexisNexis 2004 r., s. 314-315). Mając powyższe na uwadze uznać należy, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy, aby skutecznie przerwać bieg terminu do uiszczenia wpisu, musi być złożony przed upływem ustawowego terminu do jego uiszczenia. W konsekwencji, w przypadku złożenia przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie terminu do uiszczenia opłaty, sąd nie nadaje biegu postępowaniu w przedmiocie przyznania prawa pomocy, bowiem skarga w pierwszej kolejności podlega odrzuceniu jako nieopłacona w terminie. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.