VI SA/Wa 2057/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 2057/08 w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej postanawia odrzucić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2008 r. odrzucił skargę W. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, złożył zażalenie, w którym jako podstawę podano art. 163 § 2 w zw. z art. 220 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), cytowana dalej jako p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Niezależnie od wywodów zażalenia z uwagi na zaistniały w sprawie stan faktyczny i prawny podkreślić należy, iż zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z przepisem art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie jeżeli uzna, że jest ono z jakiś przyczyn niedopuszczalne. W świetle powyższego przedmiotowe zażalenie wniesione przez pełnomocnika skarżącego – adwokat, należało uznać za niedopuszczalne, bowiem postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 20 listopada 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 2057/08, od którego zostało wniesione należy do postanowień kończących postępowanie w sprawie i w związku z tym przysługuje na nie skarga kasacyjna (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2006 r. sygn. akt I OSK 1777/06). Na kanwie niniejszej sprawy należy podkreślić, że chodzi o postanowienia kończące postępowanie w tym znaczeniu, że kontynuowanie postępowania po ich wydaniu nie jest już możliwe. Są to postanowienia zamykające drogę do wydania wyroku, dotyczące całości sprawy i będące ostatnim orzeczeniem w postępowaniu. Przykładem takiego postanowienia kończącego postępowanie jest właśnie postanowienie odrzucające skargę, o którym mowa w art. 58 § 1 p.p.s.a. Od takiego postanowienia służy skarżącemu skarga kasacyjna, bez względu na przyczynę odrzucenia skargi. Dotyczy to zatem także przypadku odrzucenia skargi z powodu nieuiszczenia od niej wpisu. Jednocześnie Sąd podkreśla, że ww. stanowiska nie podważa w niczym wskazany w zażaleniu przepis art. 220 § 4 p.p.s.a., który określa jedynie, w jakich wypadkach zażalenia są wolne od wpisu, a nie – od jakich orzeczeń przysługuje zażalenie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2004 r. sygn. akt OZ 120/04 ONSA WSA 2004, nr 2, poz. 34). W orzeczeniu tym Sąd stwierdził, że "przepis ten określa bowiem, w jakich przypadkach zażalenia są wolne od wpisu (nie pobiera się wpisu), a nie to, od jakich orzeczeń przysługuje zażalenie. Z analizy tego przepisu wynika, że stanowi on normę prawną, według której, jeżeli na postanowienie sądu, o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 przysługuje zażalenie, to zażalenie wolne jest od wpisu. Tak więc przepis ten nie określa, na które postanowienia o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 przysługuje zażalenie. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. wymienia skargę, skargę kasacyjną, zażalenie oraz skargę o wznowienie postępowania. To, że na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie wynika z art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a., to zaś że na postanowienie o odrzuceniu zażalenia przysługuje zażalenie wynika z art. 194 § 1 pkt 8 p.p.s.a., bez względu na to jakie są przyczyny odrzucenia tych środków prawnych. Nie ma więc wystarczających podstaw do przyjęcia stanowiska, że w przypadku postanowienia o odrzuceniu skargi z tego powodu, że nie został uiszczony w wyznaczonym terminie należny wpis, to jaki środek odwoławczy przysługuje od takiego postanowienia określa przepis art. 220 § 4 p.p.s.a., jako przepis szczególny w stosunku do przepisu art. 173 § 1 p.p.s.a." Mając powyższe na uwadze należało zażalenie odrzucić, orzekając w tym zakresie na podstawie przepisu art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.