VI SA/Wa 2066/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie dotyczącej obowiązku poniesienia kosztów udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem datowanym na 5 września 2016 r. A. M. (dalej: "skarżąca") wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej także: "Prezes NFZ") z [...] sierpnia 2016 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie dotyczącej obowiązku poniesienia kosztów udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej. W treści postanowienia Prezes NFZ pouczył skarżącą, że na wydane postanowienie stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia, za pośrednictwem tego organu. Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie doręczono skarżącej 16 sierpnia 2016 r. (vide: dowód potwierdzenia odbioru – w aktach administracyjnych sprawy). Pomimo powyższego pouczenia o sposobie i terminie zaskarżenia postanowienia organu, skarżąca wniosła skargę na przedmiotowe postanowienie, kierując ją bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga została zarejestrowana w dzienniku korespondencji ogólnej pod sygn. VI KO 246/16. Pismem z 16 września 2016 r. (data nadania) w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 września 2016 r. przesłano skargę do właściwego organu, o czym poinformowano skarżącą. 10 października 2016 r. (data stempla pocztowego) organ nadesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpowiedź na skargę wraz ze złożoną skargą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", skargę na postanowienie organu administracji wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Pomimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie skarżąca wniosła skargę na postanowienie Prezesa NFZ, kierując ją w sposób nieprawidłowy bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej (tak również: T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 248 i powołane tam postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97). W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie Prezesa NFZ zostało doręczone skarżącej 16 sierpnia 2016 r., zatem termin do wniesienia skargi za pośrednictwem organu upływał 15 września 2016 r., natomiast nadanie skargi przez Sąd do właściwego organu administracji nastąpiło 16 września 2016 r., tj. po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy zatem uznać, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., z uwagi na jej wniesienie po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.