VI SA/Wa 2074/10

PostanowienieWSA w Warszawie2011-04-13

Skład orzekający: Piotr Borowiecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu pozostawiające wniosek bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia braków formalnych jest aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?
Ratio decidendi
Pismo organu pozostawiające wniosek bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia braków formalnych nie jest aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA, ponieważ nie ustala ono bezpośrednio i ściśle obowiązku ani nie umożliwia realizacji konkretnego uprawnienia wynikającego z przepisów prawa, a jedynie stanowi informację o stanie sprawy. Jest to czynność procesowa, która stwierdza bezskuteczność wniosku z mocy prawa.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o wydanie pozwolenia radiowego. Organ wezwał do uzupełnienia braków formalnych. Strona skarżąca zwróciła się o wyjaśnienie wątpliwości, uznając wezwanie za bezzasadne. Organ, z uwagi na nieuzupełnienie braków, pozostawił wniosek bez rozpoznania. Strona skarżąca wniosła skargę na działanie organu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. na czynność w zakresie rozpoznania wniosku o wydanie pozwolenia radiowego w amatorskiej służbie radiokomunikacyjnej ([...]) postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] maja 2010 r., S. złożyło w Urzędzie Komunikacji Elektronicznej (UKE) wniosek o wydanie pozwolenia radiowego w amatorskiej służbie radiokomunikacyjnej. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. Prezes UKE wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych ww. wniosku w trybie art. 64 § 2 w związku z art. 63 § 3 oraz art. 261 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071,ze zm.) - dalej kpa. Powyższe pismo zostało doręczone w dniu [...] lipca 2010 r. Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. strona skarżąca zwróciła się do organu o wyjaśnienie wątpliwości w zakresie treści wezwania z dnia [...] czerwca 2010 r., gdyż w jej ocenie było ono bezzasadne. Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. znak [...] Prezes UKE, poinformował stronę skarżącą, iż z uwagi na nieuzupełnienie w trybie art. 64 § 2 kpa braków formalnych wniosku z dnia [...] maja 2010 r. organ pozostawił powyższy wniosek bez rozpoznania. Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. strona skarżąca, wniosła skargę na "działanie Prezesa UKE w przedmiocie wniosków o wydanie pozwoleń radiowych kategorii 5 w amatorskiej służbie radiokomunikacyjnej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy te orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Odnosząc powyższy przepis na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż pismo Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2010 r. nie jest żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Ewidentnie nie jest ono decyzją ani postanowieniem wydawanym w postępowaniach wymienionych w pkt 2 - 3. Tym samym kluczową kwestią dla określenia możliwości poddania ww. pisma kontroli sądu administracyjnego pozostaje ustalenie, czy można je uznać za określony w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Akt lub czynność, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, charakteryzuje się tym, że jest podejmowany w sprawie indywidualnej, jest skierowany do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek miedzy przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku. Kryterium wyznaczającym zakres dopuszczalności skargi na taki akt lub czynność jest kryterium "z zakresu administracji publicznej". Kolejnym elementem aktów i czynności jest element władztwa administracyjnego. Działanie władcze to takie, w którym o treści uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie organ wykonujący administrację publiczną, adresat jest związany tym jednostronnym działaniem, a jednostronne działanie jest zagwarantowane możliwością stosowania środków przymusu państwowego. Te trzy elementy nie zawsze muszą wystąpić łącznie. Mając na uwadze powyższe kryteria, stwierdzić należy, że zaskarżone w niniejszej sprawie pismo ich nie spełnia. Nie dotyczy bowiem uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podkreślić należy, iż sformułowanie "dotyczy" użyte w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. odnosi się jedynie do bezpośredniego i ścisłego związku między aktem lub czynnością a uprawnieniem bądź obowiązkiem. Tymczasem zaskarżone pismo z dnia [...] lipca 2010 r. w żaden sposób nie ustala jakiegokolwiek obowiązku, jak również nie umożliwia realizacji konkretnego uprawnienia wynikającego z przepisów prawa, stanowi jedynie informację organu o zaistniałym stanie sprawy. Jak wskazał WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 17 września 2008 r. sygn. akt III SAB/Po 8/08, LEX nr 566590: "Pozostawienie wniosku bez rozpoznania jest uznawane w doktrynie i orzecznictwie za specyficzną czynność procesową polegająca na stwierdzeniu przez organ administracji publicznej (w drodze sporządzenia odpowiedniej adnotacji), iż dany wniosek zawiera określoną wadę formalną czy inne braki i jest z tego powodu bezskuteczny z mocy prawa. Jest to zatem rodzaj czynności materialno - technicznej, uniemożliwiającej faktycznie prowadzenie danego postępowania administracyjnego i zakończenie go w formie decyzji". Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Uwzględniając powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło