VI SA/Wa 208/16

Dnia 2 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 listopada 2016 roku odrzucił skargę W. S. (dalej też jako "skarżący") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W uzasadnieniu podkreślono, że zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2016 roku wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 29 stycznia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przedmiotowe zarządzenie wysłane na podany w skardze adres skarżącego tj. ul. [...],[...] L., po uprzednim dwukrotnym awizowaniu w dniach 6 i 11 października 2016 r., z uwagi na fakt, iż nie zostało podjęte w terminie, operator pocztowy zwrócił do Sądu. Mając na względzie, że w niniejszej sprawie spełniono wymogi dotyczące awizowania przesyłki, termin do uiszczenia przez skarżącego wpisu sądowego biegł od dnia 20 października 2016 roku i upłynął w dniu 27 października 2016 r. Zgodnie natomiast z notatką służbową z dnia 21 listopada 2016 r. po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano do dnia 14 listopada 2016 roku wpłaty do niniejszej sprawy. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wskazał na nieprawidłowości w działaniu operatora pocztowego. Wyjaśnił, że awiza przesyłek sądowych znajdowały się w jego skrzynce w czasie, gdy minął już termin ich odbioru. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, Sąd zważył, co następuje: Art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami) wprowadził zasadę, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3 cyt. przepisu). Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Odnosząc się do kwestii uprawdopodobnienia przez skarżącego braku winy w uchybieniu terminu, stwierdzić należy, iż kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności (p. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2002r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.), czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2000r., SA/Sz 1117/99, niepubl.), bądź nieznajomość prawa (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 1998r. I SA/Łd 153/97, LEX nr 37127). Mając powyższe na uwadze, uznać należy, iż skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący powołał się bowiem na nieprawidłowości na etapie doręczania mu pism sądowych, wyjaśniając, że awiza przesyłek pojawiały się w jego skrzynce pocztowej już po terminach do wykonania czynności. Jednakże w tym miejscu należy podkreślić, że w aktach sprawy znajduje się prawidłowo awizowana przesyłka zawierająca zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2016 roku wzywające skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 29 stycznia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przedmiotowe zarządzenie wysłane na podany w skardze adres skarżącego tj. ul. [...],[...] L., po uprzednim dwukrotnym awizowaniu w dniach 6 i 11 października 2016 r., z uwagi na fakt, iż nie zostało podjęte w terminie, operator pocztowy zwrócił do Sądu. zaskarżoną decyzję. Stwierdzenie skarżącego o błędach w procedurze doręczania przesyłki, może być uznane jedynie za przypuszczenie. Natomiast, aby przyznać mu charakter faktu, adresat przesyłki musi uprawdopodobnić, że tak było rzeczywiście. Skarżący chcąc obalić domniemanie faktyczne doręczenia zastępczego pisma zastosowane w niniejszej sprawie, zgodnie z trybem przepisu art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, musi wykazać, że dane wynikające z dowodu doręczenia przesyłki są niezgodne z rzeczywistością. Samo domniemanie doręczenia może zostać obalone przez zainteresowaną stronę. Służy temu właśnie instytucja prawna jaką jest wniosek o przywrócenie terminu. Jednakże, aby uchylić się od skutków prawnych wynikających z doręczenia zastępczego, zainteresowana strona musi przedstawić dowód na okoliczność nieprawidłowości w doręczeniu. W rozpoznawanej sprawie skarżącemu nie udało się obalić stwierdzenia, że dane wynikające z dowodu doręczenia ww. wezwania są niezgodne z rzeczywistością. Samo twierdzenie o domniemanych nieprawidłowościach nie może bowiem stanowić przekonującego argumentu obalającego domniemanie doręczenia skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Ponadto, gdyby przyjąć argumentację skarżącego, że awiza przesyłek sądowych znajdowały się w jego skrzynce w czasie, gdy minął już termin ich odbioru, w toku sprawy odnotowane zostałyby jakiekolwiek działania skarżącego mające na celu wyjaśnienie stanu sprawy, podczas gdy skarżący żadnych kroków nie podejmował. Wobec uznania, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.