VI SA/Wa 2106/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rady Izby Notarialnej w W. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie powołania na stanowisko notariusza i wyznaczenia siedziby kancelarii notarialnej postanawia: na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) podjąć z urzędu postępowanie sądowoadministracyjne zawieszone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 2106/09 w związku z wydaniem przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia z dnia 6 grudnia 2011 r. sygn. akt SK 3/11. Postanowieniem z dnia 27 maja 2010 r. Sąd zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi Rady Izby Notarialnej w W. (dalej tez jako skarżąca) na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2009 roku nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2009 roku w przedmiocie powołania K. W. na stanowisko notariusza i wyznaczeniu siedziby kancelarii notarialnej. Jako podstawę prawną powyższego rozstrzygnięcia Sąd wskazał art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej też jako p.p.s.a.). W myśl cytowanego przepisu sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, iż zagadnienie prawne występujące w niniejszej sprawie jest tożsame z tym, jakie zostało zawarte w pytaniu przedstawionym w dniu 24 czerwca 2009 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygnaturze akt I OSK 933/08 do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego tj.: "Czy art. 24 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego ma zastosowanie do osoby piastującej funkcję ministra w postępowaniu, o jakim mowa w art. 127 § 3 tego Kodeksu". Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2010 r. na posiedzeniu jawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej powyższego zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości podjął następującą uchwałę: "Art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. nie ma zastosowania do osoby piastującej funkcję Głównego Geodety Kraju jako ministra w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 K.p.a. w postępowaniu, o jakim mowa w art. 127 § 3 K.p.a." Następnie Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygnaturze akt I OSK 933/08 postanowieniem z dnia 13 lipca 2010 r. zawiesił postępowanie do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. akt Ts 114/10. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, iż w dniu 4 maja 2010 r. Trybunał Konstytucyjny przyjął do rozpoznania i zarejestrował pod sygn. akt Ts 114/10 skargę konstytucyjną, w której został podniesiony zarzut niekonstytucyjności art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. w zw. z art.127 § 3 K.p.a. i art.140 K.p.a. w zakresie w jakim nie wyłącza osoby piastującej stanowisko monokratycznego, centralnego organu administracji rządowej od udziału w postępowaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w sytuacji w której osoba ta wydała zaskarżoną decyzję w pierwszej instancji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rezultat toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym będzie miał kluczowe znaczenie dla wyniku rozpoznawanej sprawy. Do chwili obecnej powyższe postępowanie nie zostało podjęte. Jednakże z komunikatu prasowego umieszczonego na stronach internetowych Trybunału Konstytucyjnego wynika, iż w dniu 6 grudnia 2011 r. Trybunał Konstytucyjny po rozpoznaniu skargi konstytucyjnej w sprawie o sygn. akt SK 3/11 orzekł, że art. 127 § 3 w związku z art. 24 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego w zakresie, w jakim nie wyłącza osoby piastującej funkcję monokratycznego organu centralnej administracji rządowej od udziału w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdy osoba ta wydała zaskarżoną decyzję, jest zgodny z art. 78 w związku z art. 2 oraz w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Trybunał stwierdził, że wynikające z zaskarżonej normy ograniczenie konstytucyjnego prawa, jest uzasadnione i konieczne w świetle ustrojowego podziału kompetencji i przesłanki ochrony porządku publicznego. Trybunał Konstytucyjny przychylił się do poglądu wyrażonego w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 maja 2010 r. (sygn. akt I OPS 13/09), że osoba sprawująca funkcję monokratycznego centralnego organu administracji rządowej, w toku postępowania administracyjnego, ma pozycję organu, a nie pracownika. W ocenie Trybunału, kontrolowana norma nie stanowi nadmiernego obciążenia dla strony postępowania administracyjnego. Rozpoznanie sprawy w "spłaszczonym toku instancji" nie uchyla bowiem gwarancji procesowych postępowania odwoławczego oraz związania organów zasadą praworządności i pochodną względem niej zasadą prawdy obiektywnej. Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. Mając na uwadze orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 grudnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt SK 3/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.