VI SA/Wa 2143/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1154/17 w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Prawomocnym wyrokiem z dnia 7 września 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1154/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił skargę R. S. (dalej "skarżący") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Pismem z dnia 15 października 2019 r., (data nadania 16 października 2019 r.), skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego ww. wyrokiem, wnosząc o jego uchylenie, uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, iż w dniu 21 marca 2019 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) orzekł w sprawie toczącej się pod sygnaturą C-127/17, że Polska naruszyła prawo unijne wprowadzając ograniczenia dla swobodnego ruchu pojazdów o maksymalnym nacisku osi napędowej wynoszącym 11,5 tony. Skarżący podniósł, iż kontrolowany pojazd był normatywny gdyż pomierzony nacisk na os napędową nie przekraczał 11,5 tony. Pismem z dnia 19 listopada 2019 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 12 listopada 2019 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez przedstawienie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania stosownie do art. 279 ppsa. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazał, iż o podstawie wznowienia dowiedział się 10 września 2019 r. nie wskazując na okoliczności stwierdzające zachowanie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Sąd, zanim przystąpi do badania podstaw wznowienia, w pierwszej kolejności - zgodnie z art. 280 p.p.s.a., na posiedzeniu niejawny, obowiązany jest zbadać terminowość złożenia skargi oraz czy postępowanie, którego wznowienia się strona domaga, zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem (art. 270 p.p.s.a.). W myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania składa się w terminie trzymiesięcznym, w tym przypadku, liczonym od dnia, w którym strona – Skarżący, dowiedział się o podstawie wznowienia. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, że postępowanie, będące przedmiotem skargi o wznowienie, zakończono prawomocnym, od 23 listopada 2017 r. wyrokiem. Zatem przesłanka z art. 270 p.p.s.a została spełniona. W kwestii terminowości skargi o wznowienie należy wskazać, iż miarodajnym dla rozpoczęcia biegu trzymiesięcznego terminu do złożenia żądania o wznowienie postępowania jest moment powzięcia obiektywnej wiadomości o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia. Skarżący, zarządzeniem z dnia 12 listopada 2019 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez przedstawienie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazał jedynie, iż dowiedział się o podstawie wznowienia w dniu 10 września 2019 r. nie wskazując żadnych dodatkowych argumentów, które uzasadniałyby fakt, iż termin do wniesienia skargi o wznowienie został zachowany. W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę powyższe, skarżącego nie uzupełnił skutecznie braków formalnych skargi tj. nie uprawdopodobnił okoliczności stwierdzających zachowanie terminu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 280 w zw. z art. 277 oraz art.281 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.