VI SA/Wa 215/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. F. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową postanawia: 1. zwolnić M. F. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla M. F. adwokata. M. F. (dalej jako skarżący) złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz załączonych do niego dokumentów wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i synem. Skarżący od dnia [...] grudnia 2008 r. jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, natomiast jego żona, również będąc osobą bezrobotną nie jest zarejestrowana w ewidencji osób bezrobotnych. Syn skarżącego otrzymuje rentę w kwocie 534 zł. Dochód skarżącego w 2008 r. wyniósł 27 984 zł. Z przedłożonego wyciągu z rachunku bankowego wynika, że do grudnia 2008 r. skarżący pobierał wynagrodzenie w wysokości 1 415 zł., przy czym w bieżącym roku na rachunku występował do dnia 17 lutego 2009 r. debet, a końcowe saldo zamknęło się kwotą 124 zł. Miesięczne opłaty za mieszkanie sięgają kwoty 520 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W sytuacji majątkowej, w której znajduje się skarżący wraz z osobami pozostającymi z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, nie jest możliwe poczynienie przez niego oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia pełnych kosztów postępowania. Zarówno skarżący, jak i jego żona nie posiadają bowiem w chwili obecnej dochodów. Z uwagi natomiast na brak majątku, jak również jakichkolwiek oszczędności, skarżący nie posiada możności zdobycia środków finansowych z jakiegokolwiek innego źródła niż bieżące dochody członków rodziny. W związku z powyższym, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.