VI SA/Wa 2152/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie przeniesienia zezwolenia na umieszczenie urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej w pasie drogowym postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] – skarżąca w niniejszej sprawie spółka, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej SKO) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję tego organu z [...] lipca 2017 r. dotyczącą przeniesienia praw i obowiązków wynikających z zezwolenia na umieszczenie urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej w pasie drogowym. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że wniosła ponad 200 odwołań od decyzji w przedmiocie przeniesienia na spółkę praw i obowiązków wynikających z decyzji wydanych w tożsamych sprawach przez różne organy, co do różnych lokalizacji, na umieszczenie urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej, w części przenoszącej na spółkę obowiązek ponoszenia opłat rocznych w kwotach, jak stwierdziła skarżąca, nieodpowiadających przepisom prawa. Uznała, że wykonanie decyzji skutkowałoby obowiązkiem zapłaty przez skarżącą kwoty ponad 180.000 złotych wraz z odsetkami za zwłokę, co mogłoby grozić znaczną szkodą i spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Dodała, że zapłata tej kwoty może wpływać na płynność finansową spółki oraz skutkować nieuregulowaniem bieżących zobowiązań, w tym z tytułu zapłaty wynagrodzeń pracownikom. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, okolicznością taką nie może być wskazana przez skarżącą konieczność zapłaty kwoty 180.000 złotych, należnej w związku z przeniesieniem na spółkę praw i obowiązków wynikających z decyzji zezwalającej na umieszczenie urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej w pasie drogowym. W ocenie Sądu, tak uzasadniony wniosek o przyznanie ochrony tymczasowej sprowadza się de facto do podważenia rozstrzygnięć wydanych w niniejszej sprawie przez organy obu instancji, nie stanowi zaś uzasadnienia dla samego wniosku. Sam fakt powstałego obowiązku uiszczenia opłaty związanej z umieszczeniem urządzeń infrastruktury technicznej w pasie drogowym, bez odniesienia tej okoliczności do sytuacji materialnej skarżącej nie nadaje się do oceny, jako przesłanka złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji SKO. Brak zobrazowania stosownymi dokumentami kondycji finansowej spółki, poziomu występującego w niej zatrudnienia, czyni ten wniosek pozbawionym właściwego uzasadnienia, które pozwoliłoby Sądowi na dokonanie oceny zaistnienia warunków określonych powyższym przepisem. W tym miejscu wskazać należy, że Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672). W związku z powyższym wskazać należy, że skarżąca spółka wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w gruncie rzeczy nie przywołała żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak jest więc podstaw do uwzględnienia jej wniosku. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.