VI SA/Wa 2192/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji P. z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w sprawie ze skargi H. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji P. z dnia [...] września 2014 r., nr [...]. Pismem z [...] września 2017 r. H. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka" lub "Skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] lipca 2017 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji P. z dnia [...] września 2014 r., nr [...]. W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że konieczność zapłaty wymierzonej kary pieniężnej wpłynęłaby na płynność finansową Spółki i środki przeznaczone na bieżące finansowanie wydatków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zaznaczyła, że sytuacja na rynku usług hotelarskich jest zmienna i nieprzewidywalna, co zmusza podmioty prowadzące działalność gospodarczą w tym segmencie do dysponowania odpowiednim kapitałem przeznaczonym na pokrycie ewentualnych strat wynikających z czynników natury gospodarczej i niezależnych od działalności ludzkiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie zgodnie z art. 61 § 3 in fine wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a zatem dozwolone jest wstrzymanie wykonania decyzji P. z dnia [...] września 2014 r., który w tym zakresie orzekał jako organ I instancji. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę, gdyż to na stronie ciąży obowiązek wykazania, że zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08). Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że Skarżąca wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi, nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaistnienie ustawowych przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej. W ocenie Sądu Spółka nie wskazała żadnej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu administracyjnego, a jedynie powołała się na gospodarczą potrzebę posiadania rezerw finansowych w celu pokrycia ewentualnych strat wynikających ze specyfiki gospodarczej rynku usług hotelarskich. Argumentacji tej nie można odnieść wprost do przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ani spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skutki takie mogą nastąpić dopiero w przypadku wystąpienia po stronie Skarżącej straty wynikającej ze specyfiki wykonywanej działalności, która pokrywana byłaby z posiadanych rezerw finansowych. Wskazanie przez Spółkę na możliwość powstania takiej hipotetycznej straty zdaniem Sądu wskazuje, że złożony wniosek nie odnosi się do konkretnych zdarzeń przemawiających za udzieleniem ochrony tymczasowej. W ocenie Sądu również dokumentacja zawarta w aktach administracyjnych sprawy nie pozwoliła na ustalenie, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania decyzji wskazanej we wniosku, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.