VI SA/Wa 220/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. M. na informację Komisji Egzaminacyjnej dla doradców inwestycyjnych z dnia [...] października 2018 r. zatytułowaną "Wyniki kandydatów którzy uczestniczyli w sprawdzianie umiejętności przeprowadzonym w dniu [...] września 2018 r. po rozpatrzeniu odwołań" w przedmiocie wyników egzaminu na doradcę inwestycyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu J. M. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. [...] września 2018 r. Komisja Egzaminacyjna dla doradców inwestycyjnych, powołana na mocy zarządzenia Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, przeprowadziła sprawdzian umiejętności dla doradców inwestycyjnych. Do egzaminu przystąpiło 36 kandydatów, w tym J. M. (dalej skarżący). Komisja Egzaminacyjna nie stwierdziła, aby w trakcie egzaminu zaszły okoliczności, które miałyby wpływ na końcową ocenę jego wyników i uznała, że egzamin odbył się zgodnie z regulaminem obowiązującym na egzaminie na doradcę inwestycyjnego zawartym w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 maja 2016 r. w sprawie egzaminów na maklera papierów wartościowych i doradcę inwestycyjnego oraz sprawdzianu umiejętności (Dz. U. z 2016 r., poz. 707, dalej rozporządzenie Ministra Finansów). [...] września 2018 r. została ogłoszona informacja o wynikach egzaminu na doradcę. Skarżący nie znalazł się wśród osób, które uzyskały pozytywny wynik sprawdzianu umiejętności dla doradców inwestycyjnych. Wobec powyższego, zwrócił się z wnioskiem o ponowne sprawdzenie prawidłowości oceny wyniku złożonego egzaminu. [...] października 2018 r. odbyło się posiedzenie Komisji Egzaminacyjnej dla doradców inwestycyjnych, podczas którego rozpatrzono wnioski o ponowne sprawdzenie prawidłowości wyniku sprawdzianu umiejętności i ustalono ostateczne wyniki egzaminu wobec osób, które rzeczone wnioski złożyły. Informacja o wynikach egzaminu została ogłoszona na stronie internetowej Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego. Skarżący ponownie nie znalazł się wśród osób, które uzyskały pozytywny wynik sprawdzianu umiejętności dla doradców inwestycyjnych – po rozpatrzeniu odwołań. Pismem z 3 grudnia 2018 r. skarżący został poinformowany, że nie zaliczył egzaminu. Następnie skarżący, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na informację Komisji Egzaminacyjnej dla doradców inwestycyjnych z dnia [...] października 2018 r. zatytułowaną "Wyniki kandydatów którzy uczestniczyli w sprawdzianie umiejętności przeprowadzonym w dniu [...] września 2018 r. po rozpatrzeniu odwołań" Skarżący wniósł o uznanie informacji Komisji Egzaminacyjnej jako aktu (decyzji) z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień wynikających z przepisów prawa podlegający kontroli sądu administracyjnego na zasadzie przewidzianej przepisem art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący zauważył, że informacja została podjęta na podstawie art. 128 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz.1768). Pozytywny wynik egzaminu uprawnia do ubiegania się o wpis na listę doradców inwestycyjnych na podstawie art. 129 w/w ustawy. Zdaniem skarżącego, działanie Komisji jest odzwierciedleniem norm powszechnie obowiązującego prawa skierowanym na wywołanie skutków prawnych w postaci możliwości ubiegania się o wpis na listę doradców inwestycyjnych, który został poprzedzony stosownym egzaminem (sprawdzianem umiejętności). Skarżący podniósł argument, że Komisja Egzaminacyjna działa jako podmiot administracji publicznej (podmiot administrujący), co w konsekwencji oznacza, że w sprawie mają zastosowanie ogólne zasady dotyczące wydania takich aktów, wypracowane przez judykaturę. Ponadto w skardze zostały zawarte obszerne zarzuty merytoryczne dotyczące konkretnych pytań egzaminacyjnych. W odpowiedzi na skargę Komisja Egzaminacyjna dla doradców inwestycyjnych wniosła o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wskazała, że jest odrębnym, niezależnym podmiotem, o ustawowo określonych zadaniach i uprawnieniach, nie jest jednak organem administracji publicznej i nie posiada kompetencji do wydawania jakiegokolwiek aktu władczego, w tym decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne są powołane wyłącznie do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych, tj. spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz innych przewidzianych ustawami szczególnymi (art. 1 i art. 2 j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 dalej: p.p.s.a). Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a sądy administracyjne zostały powołane do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej, która obejmować ma orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na wstępie wskazać należy, iż kwestia dopuszczalności skargi na informację Przewodniczącego komisji egzaminacyjnej dla doradców inwestycyjnych była przedmiotem rozważań poczynionych przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu sygn. II GSK 930/18, który oddalił skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 grudnia 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 2403/17. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że lista osób, które zaliczyły III etap egzaminu na doradcę inwestycyjnego ma jedynie charakter informacyjny o wyniku egzaminu po rozpatrzeniu odwołania zdającego. Zawiadomienie nie może zostać zatem uznane jako akt władczo rozstrzygający indywidualną sprawę. Nie stanowi ono decyzji administracyjnej, nie jest również innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jak wynika z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., akt lub czynność, o którym mowa w tym przepisie, musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Konieczne więc jest odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku. W rozpoznawanej sprawie, jak już wspomniano, taki ścisły i bezpośredni związek pomiędzy wynikiem egzaminu o prawem do wykonywania zawodu doradcy inwestycyjnego nie występuje. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny zakceptował stanowisko Sądu I instancji, że Komisja Egzaminacyjna dla Doradców Inwestycyjnych nie jest uprawniona do wydawania aktów o charakterze władczym. Jej rola ogranicza się do czynności związanych z przeprowadzeniem egzaminów na doradcę inwestycyjnego, zgodnie z art. 128 ust. 5 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Są to czynności wykonywane w ramach wewnętrznego postępowania, które musi przejść osoba zmierzająca do uzyskania wpisu na listę doradców inwestycyjnych. Nie jest to postępowanie administracyjne, do którego stosuje się przepisy k.p.a. W tej sytuacji zaskarżonej informacji Komisji Egzaminacyjnej dla Doradców Inwestycyjnych zawierającej wyniki kandydatów którzy uczestniczyli w sprawdzianie umiejętności przeprowadzonym w dniu [...] września 2018 r. po rozpatrzeniu odwołań nie można potraktować jako decyzji administracyjnej, jak również jako innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, nie podlega więc ona kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. W zakresie zwrotu kwoty 200 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.