VI SA/Wa 2201/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 17 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. SA z siedzibą w W. o wyłączenie: sędziego WSA Henryki Lewandowskiej-Kuraszkiewicz; sędziego WSA Ewy Frąckiewicz oraz sędziego WSA Andrzeja Czarneckiego w sprawie ze skargi T. SA z siedzibą w W. na decyzję Ministra Finansów z [...] sierpnia 2012 r., nr [...],[...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zakładów bukmacherskich postanawia: oddalić wniosek W niniejszej sprawie na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2013 r. T. SA z siedzibą w W. (dalej skarżąca) złożyła wniosek o wyłączenie sędziów: sędziego WSA Henryki Lewandowskiej-Kuraszkiewicz; sędziego WSA Ewy Frąckiewicz oraz sędziego WSA Andrzeja Czarneckiego. Jako podstawę prawną wniosku wskazała art. 20 w zw. z 18 § 1 pkt 6a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Uzasadniając powyższe żądanie skarżąca na wstępie podniosła, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczyły się lub toczą m.in. cztery grupy postępowań sądowo-administracyjnych (w każdej grupie po 5 postępowań - w związku z cofnięciem jej pięciu zezwoleń), i tak: 1. sprawy dotyczące zawieszenia postępowań w przedmiocie cofnięcia zezwoleń do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego (sprawy o sygn. akt od VISA/WA 921/12 do VISA/Wa 925/12); 2. sprawy dotyczące zawieszenia postępowań w przedmiocie cofnięcia zezwoleń i skierowania pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w zakresie ustalenia przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r., nr 201, poz. 1540 ze zm.), dalej u.g.h. stanowiących podstawę cofnięcia zezwoleń, za "przepisy techniczne" (sprawy o sygn. akt od VI SA/Wa 1909/12 do VI SA/Wa 1913/12); 3. sprawy dotyczące częściowego cofnięcia zezwoleń z powodu rażącego naruszenia przepisów u.g.h. i warunków zezwolenia (sprawy o sygn. akt od VI SA/Wa 1509/12 do VI SA/Wa 1513/12); 4. sprawy dotyczące cofnięcia zezwoleń w całości z powodu rażącego naruszenia przepisów u.g.h. i warunków zezwolenia (sprawy o sygn. akt od VI SA/Wa 2198/ 12 do VI SA/Wa 2202/12). Skarżąca przestawiwszy poszczególne składy orzekające w powyżej wymienionych sprawach podała, że w sprawach opisanych w punktach od 1 do 3 wydane zostały wyroki oddalające jej skargi, a w sprawach z pkt 4 zostały wyznaczone terminy rozpraw. Przechodząc dalej skarżąca - powołując się na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawiła zakres pojęcia sprawy administracyjnej i stwierdziła, że w rozpoznawanym przypadku, w zakresie zarzutów skargi, dotyczących kwestii "przepisów technicznych", a także jej wniosku o zawieszenie postępowania i zwrócenia się przez organ, a następnie przez Sąd z pytaniem prejudycjalnym, zapadły nieprawomocne wyroki w sprawach opisanych w ww. punktach 2 i 3. Podała, także, że w sprawach wymienionych w ww. punkcie 3 Sąd rozstrzygnął już kwestię częściowego cofnięcia tych samych zezwoleń, z tych samych przyczyn, które są przedmiotem rozstrzygania w sprawach wymienionych w ww. punkcie 4. I tak skarżąca wskazała, że w przedmiocie tego samego zezwolenia z [...] grudnia 2006 r. w wydaniu wyroku w sprawie o sygn. akt VISA/Wa 1911/12 brała udział sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz, a przy wydaniu wyroku w sprawie VISA/Wa 1513/12 sędzia WSA Ewa Frąckiewicz. Wobec powyższego jej zdaniem zachodzi częściowa tożsamość, pomiędzy rozstrzygniętymi już sprawami, dotyczącymi cofnięcia jej zezwolenia z [...] grudnia 2006 r., a niniejszą sprawą, której przedmiotem jest cofnięcie właśnie zezwolenia z [...] grudnia 2006 r. Nadto wskazała, że w sprawach opisanych w ww. punktach 1 do 3 brali udział sędziowie WSA, których niniejszy wniosek dotyczy i sprawy te są praktycznie tożsame pod względem zgromadzonego materiału dowodowego, czy argumentacji faktycznej i prawnej, a różnią się jedynie tym, że dotyczą cofnięcia jej innych zezwoleń. Skarżąca podniosła także, że na żadnym etapie prowadzonego postępowania organ nie wskazywał, iż na skutek cofnięcia nieprawomocną decyzją z [...] października 2011 r. możliwości przyjmowania zakładów wzajemnych w określonych punktach, prowadzone postępowanie w przedmiocie całościowego cofnięcia zezwolenia nie dotyczy tych punktów, w których cofnięto nieprawomocnie zezwolenie. Skarżąca stanęła na stanowisku, że postępowania te pokrywały się zakresem podmiotowym oraz częściowo przedmiotowym sprawy. Reasumując wskazała, że w zakresie części wniosków i zarzutów skargi zapadły już nieprawomocne rozstrzygnięcia, w wydaniu których udział brali sędziowie objęci niniejszym wnioskiem, wobec czego zasadne jest rozważenie uwzględnienia jej wniosku opartego o art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. Pełnomocnik organu ustosunkowując się do ww. żądania skarżącej wniósł o jego oddalenie ze względu na brak tożsamości niniejszej sprawy ze sprawami, w których ww. sędziowie orzekali uprzednio, a które zostały wyszczególnione w ww. wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie Sąd stwierdza, że Sędziowie WSA: Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz, Ewa Frąckiewicz oraz Andrzej Czarnecki rzeczywiście byli członkami składów orzekających w ww. sprawach, tj. w sprawach: VISA/Wa 925/12; VISA/Wa 1909/12; VISA/Wa 1910/12; VISA/Wa 1911/12; VISA/Wa 1912/12; VISA/Wa 1913/12; VISA/Wa 1511/12; VISA/Wa 1512/12 oraz VISA/Wa 1513/12. Nadto wskazani Sędziowie złożyli do akt niniejszej sprawy stosowne oświadczenia, z których wynika, że nie istnieje żadna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do Ich bezstronności w tej sprawie (vide oświadczenia k. 419-421 akt). Przystępując do rozpoznania przedmiotowego wniosku Sąd na wstępie przypomina, że oparty on został o przesłankę z art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a., zgodnie z którą sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Wypada zauważyć w tym miejscu, że zagadnieniem bezstronności sędziowskiej zajmował się Trybunał Konstytucyjny, który w wyroku z 14 października 2008 r. sygn. akt SK 6/07 uznał, że art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a., w zakresie w jakim pomija jako podstawę wyłączenia sędziego od udziału w orzekaniu w postępowaniu sądowym toczącym się po wznowieniu postępowania administracyjnego, jego wcześniejszy udział w orzekaniu w sprawie dotyczącej decyzji wydanej we wznawianym postępowaniu administracyjnym, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Konsekwencją powyższego wyroku jest to, że na podstawie art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 października 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2009 r. nr 221, poz. 1736) do art. 18 § 1 p.p.s.a. dodano właśnie pkt 6a. Wprowadzenie tego uregulowania spowodowało, że sędzia, który brał udział w wydaniu wyroku uwzględniającego skargę na decyzję lub postanowienie, w wyniku którego sprawa wróciła do stadium postępowania administracyjnego, jest wyłączony z postępowania w sprawie ze skargi na decyzję lub postanowienie wydane w powtórnym postępowaniu administracyjnym (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, J.P. Tarno, Wydawnictwo Lexis Nexis, Warszawa 2012, s. 92). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja, którą cofnięto skarżącej zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zakładów bukmacherskich. Zdaniem skarżącej – wyrażonym w rozpoznawanym wniosku, pomiędzy tą sprawą, a sprawami wskazanymi we wniosku, zachodzi taka tożsamość, która powoduje, że sędziowie orzekający w tych sprawach, winni być wyłączeni od rozpoznawania niniejszej sprawy, gdyż ziściła się przesłanka z art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że stroną skarżącą - zarówno w niniejszej sprawie, jak i we wszystkich sprawach wymienionych w rozpoznawanym wniosku, jest T. SA z siedzibą w W., a organem wydającym poszczególne rozstrzygnięcia (decyzje lub postanowienia) jest Minister Finansów. Nadto wszystkie ww. postępowania dotyczą działalności gospodarczej skarżącej, wymagającej dla swej legalności posiadania stosownego zezwolenia/zezwoleń. Zauważyć jednak należy, że: 1. w sprawach wymienionych w punkcie 1 wniosku (tj. o sygn. akt VISA/Wa 921-925/12), zaskarżone zostały postanowienia, dotyczące odmowy zawieszenia postępowań w przedmiocie cofnięcia skarżącej poszczególnych zezwoleń, w tym w zakresie zakładów bukmacherskich; 2. w sprawach wymienionych w punkcie 2 wniosku (tj. o sygn. akt VI SA/Wa1909-1913/12), zaskarżone zostały postanowienia, którymi umorzono postępowania w sprawach odmowy zawieszenia postępowań w przedmiocie cofnięcia skarżącej poszczególnych zezwoleń, w tym w zakresie zakładów bukmacherskich; 3. w sprawach wymienionych w punkcie 3 wniosku (tj. o sygn. akt VI SA/Wa 1509-1513/12), zaskarżone zostały decyzje, częściowo cofające skarżącej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zakładów bukmacherskich - każda sprawa dotyczyła innej lokalizacji punktu przyjmowania zakładów; 4. w sprawach wymienionych natomiast w punkcie 4 wniosku tj. o sygn. akt VISA/Wa 2198-22012/12), nie zapadły dotychczas żadne rozstrzygnięcia Sądu. W oparciu o powyższe ustalenia Sąd nie znalazł podstaw do uzasadnionego przyjęcia, że pomiędzy ww. sprawami a sprawą VISA/Wa 2201/12, zaistniała w którymś z przypadków tożsamość pod względem przedmiotowym, tak jak twierdzi to skarżąca. Jedyna tożsamość jakiej Sąd się dopatrzył pomiędzy tymi sprawami, to tożsamość podmiotowa, która w żadnym razie nie uzasadniania ziszczenia się przesłanki z art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. Zdaniem Sądu sprawy, gdzie skarżone są postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania albo o umorzeniu postępowania, dotyczą wyłącznie kwestii proceduralnych, wobec czego nie można przyjąć, że ich przedmiot jest tożsamy z przedmiotem niniejszej sprawy, w której zaskarżono decyzję o cofnięciu skarżącej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zakładów bukmacherskich. W ocenie Sądu o tożsamości przedmiotowej ww. spraw nie można mówić także w sytuacji zaskarżenia decyzji o cofnięciu skarżącej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zakładów bukmacherskich w częściach, obejmujących poszczególne lokalizacje punku przyjmowania zakładów. Jednocześnie Sąd na marginesie zauważa, że powody, które skarżąca podała w niniejszym wniosku, jako przemawiające za ziszczeniem się przesłanki z art. §1 pkt 6a p.p.s.a. były już oceniane przez Naczelny Sąd Administracyjny, w związku z zażaleniem skarżącej złożonym w sprawie VISA/Wa 2202/12. Sąd kasacyjny w postanowieniu z 8 sierpnia 2013 r. (IIGZ 471/13) uznał, że podane przez skarżącą powody – prawie identyczne, co w niniejszym przypadku, nie wystarczają do uznania, iż wystąpiła przesłanka z art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd nie stwierdził zaistnienia w rozpoznawanym przypadku okoliczności uzasadniających wyłączenie ww. Sędziów na podstawie art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. Dlatego też na podstawie przepisu art. 22 § 1 i § 2 w zw. z art. 18 §1 pkt 6a p.p.s.a. postanowiono oddalić wniosek skarżącej jako nieuzasadniony.