VI SA/Wa 2213/10

Dnia 10 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S.A. z siedzibą w L. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2010 r., [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy [...] o numerze [...] postanawia odrzucić skargę S. S.A. z siedzibą w L., dnia 22 września 2010 r. (data nadania), złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2010 r., w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy [...] o numerze [...]. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 29 października 2010 r., pismem z dnia 3 listopada 2010 r., pełnomocnik skarżącej spółki, rzecznik patentowy, został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej oraz przedłożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu skarżącej spółki - odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego obejmujący stan prawny na dzień udzielenia pełnomocnictwa, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącej dnia 10 listopada 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Pełnomocnik skarżącej w zakreślonym terminie nie usunął braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do skargi wnoszonej przez pełnomocnika należy dołączyć pełnomocnictwo. Zgodnie z treścią art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez osoby uprawnione do działania w ich imieniu i takie osoby są umocowane do udzielania pełnomocnictw procesowych. Wykazanie umocowania tych właśnie osób (a nie tylko osób, którym udzieliły one pełnomocnictwa) warunkuje przyjęcie, iż skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu skarżącej. Przepis ten ma zastosowanie do wszystkich tych podmiotów mających zdolność sądową w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które nie są osobami fizycznymi. Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne przedmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i działalność (w rozpatrywanym przypadku - unormowaniach ustawy z dnia 5 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych - Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.). Poza regulacjami zawartymi w ustawach, w wielu przypadkach wskazanie organów mających kompetencje do działania za poszczególne podmioty wymaga zbadania danych na temat zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Podstawowe znaczenie będzie miał Krajowy Rejestr Sądowy. (patrz orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06). Należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z kolei stosownie do art. 29 w związku z art. 28 § 1 p.p.s.a., organ osoby prawnej powinien wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Aby zatem sąd mógł ocenić skuteczność umocowania osób składających pisma procesowe konieczne jest, aby osoba składająca pismo wykazała swoją legitymację procesową poprzez dostarczenie odpowiedniej dokumentacji. Jeżeli zatem pierwszą czynnością procesową dokonywaną przez pełnomocnika strony skarżącej było wniesienie skargi, to należy dołączyć do niej pełnomocnictwo (lub jego wierzytelny odpis) stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. Z tych samych względów pełnomocnik powinien dostarczyć do sądu również dokumenty potwierdzające skuteczność takiego umocowania przez podmioty uprawnione do reprezentowania spółki (art. 29 p.p.s.a.). Do takich dokumentów należy m.in. wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego. Niedołączenie tego dokumentu stanowi brak formalny, którego usunięcie następuje w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi (patrz orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005, nr 5, poz. 91). Natomiast nie wykazanie tego umocowania stanowi brak formalny skargi, który strona jest zobowiązana usunąć w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Dokument ten nie został dołączony do złożonej skargi i mimo wezwania strona skarżąca go nie przedłożyła. Wobec nieusunięcia braku formalnego uniemożliwiającego rozpoznanie skargi, Sąd nie mógł jej rozpoznać także w aspekcie zastosowania art. 54 § 3 p.p.s.a. Na marginesie należy również podkreślić, iż z uwagi nieuzupełnienie braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, Sąd nie dokonywał analizy skargi pod kątem przesłanek wynikających z dyspozycji art. 53 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tego względu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji orzeczenia.