VI SA/Wa 2220/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego p o s t a n a w i a: 1. zwolnić A. R. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla A. R. radcę prawnego z urzędu. Skarżąca A. R. złożyła w dniu [...] listopada 2012 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych przez A. R. dokumentów wynika, iż skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe razem z mężem. Skarżąca pobiera świadczenie emerytalne w wysokości 764,31 zł netto miesięcznie (załączono kopię decyzji Prezesa KRUS potwierdzającą powyższe), natomiast mąż skarżącej pobiera świadczenie rentowe w wysokości 595,98 zł netto miesięcznie (załączono kopię decyzji ZUS potwierdzającą powyższe). Ponadto skarżąca prowadzi działalność gospodarczą [...], z której w 2012 r. osiągnęła dochód w wysokości 1020 zł (załączono kopię podatkowej księgi przychodów i rozchodów potwierdzającą powyższe). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. W sytuacji, w której skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe razem z mężem, uzyskując łącznie z pobieranych świadczeń emerytalno-rentowych dochód w kwocie około 1363 zł netto miesięcznie, oraz osiągając symboliczny dochód z prowadzonej działalności gospodarczej, w ocenie rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie jej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.