VI SA/Wa 2231/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Głównego Inspektora Transportu Drogowego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 2231/12 przekazującego według właściwości do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie sprawę ze skargi M. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej postanawia uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2012 r. Pismem z dnia 24 września 2012 r. skarżący M. C. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 listopada 2012 r. przekazał sprawę według właściwości do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506 ze zm., cytowane dalej jako "rozporządzenie"). Podano również, że stosownie do treści § 1 rozporządzenia, rozpoznanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm., cytowanej dalej jako "utd"), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. W niniejszej sprawie, w związku z faktem, że skarżący ma miejsce zamieszkania na terenie województwa [...], Sąd doszedł do przekonania, że właściwym dla rozpoznania jego skargi będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie. W tym stanie rzeczy, Sąd powołując się na przepis art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę skarżącej spółki właściwemu sądowi administracyjnemu. Główny Inspektor Transportu Drogowego pismem z dnia 4 grudnia 2012 r. złożył zażalenie na ww. postanowienie Sądu, wnosząc o jego uchylenie. W zażaleniu zarzucił naruszenie art. 13 § 2 p.p.s.a. w związku z § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego, poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji przyjęcie, że sprawa podlega właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Zdaniem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Sąd dokonał błędniej wykładni § 1 rozporządzenia, pomijając, iż rozporządzenie to uległo nowelizacji. Niniejsze postępowanie dotyczy pośrednio kary pieniężnej nałożonej na podstawie art. 92 utd. W nowym stanie prawnym, możliwość przekazania sprawy odnosi się wyłącznie do kar pieniężnych nałożonych na podstawie art. 92a utd Jak wskazał Główny Inspektor Transportu Drogowego, postępowanie w niniejszej sprawie jest pośrednio powiązane z wymierzeniem kary za naruszenie przepisów o transporcie drogowym na podstawie przepisu art. 92 utd w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2011 r. W związku z tym, zdaniem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 13 § 1 p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postępowaniu sądowym obowiązuje zasada, że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, co wynika z art. 13 § 2 p.p.s.a. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 p.p.s.a.). Nadto należy podkreślić, że w dniu 13 czerwca 2012 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 maja 2012 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2012 r., poz. 604) zmieniające rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. Według § 1 rozporządzenia z dnia 15 maja 2012 r. (po nowelizacji) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a utd, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Oznacza to, że w dacie podejmowania przez Sąd zaskarżonego postanowienia obowiązywał § 1 rozporządzenia z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego w brzmieniu nadanym mu przez § 1 rozporządzenia z 15 maja 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W przedmiotowej sprawie na skarżącą spółkę została nałożona kara pieniężna na podstawie art. 92 utd (decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2011 r., utrzymana w mocy decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2012 r.), a nie na podstawie art. 92a tej ustawy. W konsekwencji do rozpoznania niniejszej sprawy nie jest właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, gdyż nie ma zastosowania wobec wniesionej przez skarżącego skargi § 1 omawianego rozporządzenia w treści sprzed nowelizacji. Wprawdzie rozpoznanie sprawy skarżącego z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczy nałożenia kary pieniężnej, jednakże nie w oparciu o przepis obowiązującego w dniu wydania przez Sąd postanowienia z dnia 19 listopada 2012 r. art. 92a utd, ale na podstawie art. 92 utd, do którego w obecnym stanie prawnym nie odnosi się § 1 rozporządzenia w brzmieniu nadanym mu przez § 1 rozporządzenia z dnia 15 maja 2012 r. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 października 2012 r. sygn. II GZ 342/12, uwzględniając zażalenie Głównego Inspektora Transportu Drogowego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie przekazania sprawy według właściwości. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.