VI SA/Wa 2274/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. z siedzibą w W. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniesienia odwołania postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. U. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniesienia odwołania. Zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2018 r. skarżąca Spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie oryginałów lub notarialnie poświadczonych za zgodność z oryginałami kopii dokumentów rejestrowych skarżącej, z których wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu w dniu wniesienia skargi, wraz z tłumaczeniem tych dokumentów na język polski przez tłumacza przysięgłego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca nadesłała niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kopię Skróconego Wyciągu z Rejestru Osób Prawnych Republiki Litewskiej stan na dzień 26 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Podnieść należy, że osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 28 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 29 p.p.s.a.). Wykazanie umocowania przez wspomniane osoby warunkuje przyjęcie, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej. Wskazanie właściwych organów mających kompetencje do działania za konkretne podmioty następuje albo w oparciu o przepisy regulujące ich strukturę organizacyjną i działalność lub poprzez zbadanie danych dotyczących zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Nieprzedstawienie powyższego dokumentu należy traktować jako brak formalny skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W myśl powołanego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2009 r. sygn. akt I FSK 1453/09). W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginałów lub notarialnie poświadczonych za zgodność z oryginałami kopii dokumentów rejestrowych skarżącej, z których wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu w dniu wniesienia skargi, wraz z tłumaczeniem tych dokumentów na język polski przez tłumacza przysięgłego. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nadesłała niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kopię Skróconego Wyciągu z Rejestru Osób Prawnych Republiki Litewskiej - stan na dzień 26 czerwca 2018 r. Z powyższego dokumentu nie wynika jednak, kto był uprawniony do jej reprezentacji w dniu wniesienia skargi tj. w dniu 29 października 2018 r. Uznać więc należało, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.