VI SA/Wa 2288/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B. Spółki jawnej z siedzibą w J. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki postanawia odrzucić skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] sprostował oczywistą omyłkę w swojej decyzji z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...], zastępując sformułowanie "utrzymuję w całości w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...]" sformułowaniem "utrzymuję w całości w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...]". W postanowieniu organ zawarł pouczenie, że stronie w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za jego pośrednictwem. Skarżąca – B. Sp. j. z siedzibą w J. pismem z dnia [...] września 2010 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu [...] września 2010 r.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2010 r. Pismem z dnia [...] października 2010 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu [...] października 2010 r.) skarżąca, powołując się na art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Oznacza to, że przedmiotem skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego można uczynić jedynie postanowienie ostateczne w administracyjnym toku postępowania. Przedmiotem skargi z dnia [...] września 2010 r. jest postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2010 r., wydane na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej "k.p.a."), którym organ sprostował oczywistą omyłkę w decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...]. Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Na postanowienie w sprawie sprostowania służy zażalenie, z mocy art. 113 § 3 k.p.a. W przypadku zaś, gdy postanowienie wydał centralny organ administracji rządowej (w niniejszej sprawie – GITD), zamiast zażalenia, stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia, na mocy art. 127 § 3 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a. przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do tego samego organu (tak: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 maja 2001 r. sygn. akt IV SA 696/99). Mając na uwadze treść art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 113 § 3 k.p.a., należy uznać, że dopiero rozstrzygnięcie wydane przez organ administracji w związku z rozpatrzeniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. mogłoby być zaskarżone do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżąca Spółka nie wyczerpała toku instancyjnego w postępowaniu administracyjnym poprzez wniesienie wspomnianego wniosku. Zaskarżając postanowienie z dnia [...] lipca 2010 r. naruszyła warunek określony w art. 52 § 1 p.p.s.a., co stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Tym samym, Sąd nie mógł uwzględnić pisma skarżącej z dnia [...] października 2010 r., którym strona cofnęła skargę na ww. postanowienie. Mając na uwadze błędne pouczenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu Głównego Inspektora Transportu Drogowego, należy podkreślić, iż nie może ono – wbrew regulacjom ustawowym – otwierać stronie drogi do wniesienia skargi do Sądu, jednakże nie może ono również szkodzić stronie (art. 112 k.p.a.). A zatem, jest okolicznością, którą organ powinien wziąć pod uwagę w przypadku ewentualnego wystąpienia przez skarżącą z wnioskiem o przywrócenie terminie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2009 r. sygn. akt II OSK 554/09). W tym stanie rzeczy Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.