VI SA/Wa 2303/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant ref. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2016 r. sprawy ze skargi S. Sp. j. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zakazu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych oraz wykreślenia wpisu z rejestru działalności regulowanej w zakresie usług detektywistycznych oddala skargę w całości Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] , Minister Spraw Wewnętrznych, działając na podstawie art. 127 § 3 oraz art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. - dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku [...] M.R. spółka jawna z siedzibą w W. (dalej także "skarżąca spółka" lub "strona skarżąca") o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], którą organ ten zakazał skarżącej spółce wykonywania działalności gospodarczej objętej wpisem do prowadzonego przez Ministra Spraw Wewnętrznych rejestru działalności regulowanej w zakresie usług detektywistycznych z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] , w zakresie usług detektywistycznych, prowadzonej przez stronę skarżącą (pkt 1 decyzji) oraz z urzędu wykreślającą wpis skarżącej spółki z rejestru działalności regulowanej w zakresie usług detektywistycznych (pkt 2 decyzji) - orzekł w ten sposób, że: 1) uchylił w części powyższą decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r., w następujący sposób: - w miejscu decyzji określającym podstawę prawną rozstrzygnięcia wykreślił wpis: "art. 71 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 672 ze zm.) w związku z art. 15 i art. 17 ustawy z dnia 6 lipca o usługach detektywistycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 273 ze zm.)" - i w to miejsce wpisał: "art. 71 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 672 ze zm.) w związku z art. 15 i art. 17 ustawy z dnia 6 lipca o usługach detektywistycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 273 ze zm.)"; 2) w pozostałym zakresie utrzymał w mocy wskazaną wyżej decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r. Zaskarżona decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 31 stycznia 2015 r. skarżąca spółka [...] M.R. spółka jawna z siedzibą w W. złożyła wniosek o wpis do rejestru działalności regulowanej w zakresie usług detektywistycznych. Wraz z wnioskiem strona skarżąca złożyła oświadczenie, w którym stwierdziła, że spełnia warunki wykonywania działalności w zakresie usług detektywistycznych, określone w ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o usługach detektywistycznych. W dniu [...] lutego 2015 r. skarżąca spółka została wpisana do prowadzonego przez Ministra Spraw Wewnętrznych rejestru działalności regulowanej w zakresie usług detektywistycznych pod numerem [...] . Pismem z dnia 20 stycznia 2015 r., nr [...], Komendant [...] Policji przekazał informację, że S.J.R. (wspólnik skarżącej spółki), figuruje w Krajowym Rejestrze Karnym w związku z tym, że w dniu 29 października 2013 r. Sąd Rejonowy dla [...] wydał wyrok skazujący S.J.R. za przestępstwo umyślne. Orzeczenie Sądu Rejonowego stało się prawomocne z dniem 17 września 2014 r. Powyższe dane potwierdziła następnie uzyskana przez Ministra Spraw Wewnętrznych informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego z dnia 3 marca 2015 r. Minister Spraw Wewnętrznych w piśmie z dnia 17 marca 2015 r. zawiadomił stronę skarżącą o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zakazie wykonywania przez skarżącą spółkę regulowanej działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych. Jako podstawę prawną organ wskazał przepis art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (dalej także: "u.s.d.g."). Ustosunkowując się do zawiadomienia o wszczęciu postępowania, skarżąca spółka w piśmie z dnia 30 marca 2015 r. poinformowała organ, iż wspólnicy spółki w dniu [...] marca 2015 r. podjęli uchwałę w sprawie zmiany umowy spółki w zakresie sposobu reprezentacji, zgodnie z którą prawo do reprezentowania spółki przysługuje jedynie wspólnikowi M.R. oraz prokurentowi. Dodatkowo, strona skarżąca wyjaśniła, że zmiany zostały zgłoszone do Krajowego Rejestru Sądowego i aktualnie spółka oczekuje na dokonanie wpisu. Do pisma strona skarżąca załączyła uchwałę nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie zmiany § 4 pkt 1 oraz pkt 2 umowy spółki jawnej z dnia 1 października 2014 r. W dniu [...] kwietnia 2015 r. Minister Spraw Wewnętrznych, działając na podstawie art. 71 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej w związku z art. 15 i art. 17 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o usługach detektywistycznych, wydał decyzję nr [...], którą: - wydał zakaz wykonywania przez skarżącą spółkę działalności gospodarczej objętej wpisem do prowadzonego przez Ministra Spraw Wewnętrznych rejestru działalności regulowanej w zakresie usług detektywistycznych z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] , w zakresie usług detektywistycznych, prowadzonej przez skarżącą spółkę (pkt 1 decyzji), a także - z urzędu wykreślił wpis skarżącej spółki z rejestru działalności regulowanej w zakresie usług detektywistycznych (pkt 2 decyzji). W uzasadnieniu decyzji organ rejestrowy stwierdził, że zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, złożenie oświadczenia niezgodnego z prawdą stanowi podstawę do wydania decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem. Jednocześnie, Minister Spraw Wewnętrznych wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie zmiana składu osób uprawnionych do reprezentowania skarżącej spółki nie ma wpływu na rozstrzygnięcie organu, bowiem przesłanka warunkująca wydanie decyzji już się ziściła (w postaci złożenia oświadczenia niezgodnego ze stanem faktycznym). Pismem z dnia 11 maja 2015 r. skarżąca spółka, reprezentowana przez adwokata, złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów postępowania, mogących mieć wpływ na treść decyzji oraz przepisów prawa materialnego, w tym w szczególności: 1) naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. - polegające na wybiórczym zebraniu materiału dowodowego i nierozpatrzeniu dowodów, które organ mógł uzyskać z urzędu, a dotyczących okoliczności, na którą powoływała się strona skarżąca, tj.: złożenia wniosku do sądu rejestrowego o zmianę danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorców w zakresie zmian podmiotów uprawnionych do reprezentowania skarżącej spółki, a także polegające na braku ustalenia na dzień wydania spornej decyzji, czy istnieją przesłanki do wydania zakazu wykonywania działalności regulowanej, polegającej na ustaleniu w internetowej bazie Ministerstwa Sprawiedliwości podmiotów upragnionych do reprezentowania spółki; 2) naruszenie art. 77 § 4 k.p.a. - polegające na pominięciu przez organ dowodu znanego mu z urzędu, tj. aktualnego odpisu KRS skarżącej spółki, z którego wynika, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji nie było podstaw do wydania zakazu wykonywania działalności regulowanej; 3) naruszenie art. 75 § 1 k.p.a. - poprzez zaniechanie dopuszczenia z urzędu dowodu z dokumentu w postaci wydruku elektronicznego KRS skarżącej spółki aktualnego na dzień wydania spornej decyzji, mimo poinformowania przez stronę skarżącą pismem z dnia 16 kwietnia 2015 r. o wprowadzonych przez Sąd Rejonowy dla [...], XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego zmian w zakresie reprezentacji skarżącej spółki; 4) naruszenie art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w zw. z art. 15 pkt 3 ustawy o usługach detektywistycznych - polegające na błędnym uznaniu, że skarżąca spółka nie spełnia przesłanek do prowadzenia działalności gospodarczej objętej wpisem do prowadzonego przez Ministra Spraw Wewnętrznych rejestru działalności regulowanej w zakresie usług detektywistycznych, mimo że w dacie wydania zaskarżonej decyzji spółka spełniała przesłanki do prowadzenia działalności. Mając na względzie powyższe zarzuty, strona skarżąca wniosła o uchylenie spornej decyzji Ministra, a także o wydanie przez organ zaświadczenia o wpisie do rejestru działalności regulowanej w zakresie usług detektywistycznych. Ponadto, strona skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie wskazanych w treści wniosku dowodów, na okoliczności omówione szczegółowo w uzasadnieniu pisma. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Minister Spraw Wewnętrznych, działając na podstawie art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] , uchylił w części powyższą decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r., w ten sposób, że w miejscu decyzji określającym podstawę prawną rozstrzygnięcia wykreślił wpis: "art. 71 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 672 ze zm.) w związku z art. 15 i art. 17 ustawy z dnia 6 lipca o usługach detektywistycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 273 ze zm.)" i w to miejsce wpisał: "art. 71 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 672 ze zm.) w związku z art. 15 i art. 17 ustawy z dnia 6 lipca o usługach detektywistycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 273 ze zm.)" (pkt 1 decyzji), zaś w pozostałym zakresie utrzymał w mocy wskazaną wyżej decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r. (pkt 2 decyzji). W uzasadnieniu decyzji Minister Spraw Wewnętrznych zauważył, że jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r. wskazano przepis art. 71 ust 1 pkt 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, gdy tymczasem - jak uznał organ rejestrowy - niewątpliwe właściwą podstawą prawną rozstrzygnięcia jest art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, stanowiący, że organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem, gdy przedsiębiorca złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 65, niezgodne ze stanem faktycznym. Ustosunkowując się do zarzutów strony skarżącej, Minister Spraw Wewnętrznych, powołując się na przepis art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, stwierdził m.in., iż przesłanka obligatoryjnego wydania decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem już nastąpiła. Jednocześnie, organ rejestrowy wskazał, że nie podważa wprowadzonych uchwałą nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. zmian umowy skarżącej spółki jawnej z dnia 1 października 2014 r., jednakże wyjaśnił, że wprowadzona zmiana nie ma wpływu na ustalania organu, że przedsiębiorca do czasu jej dokonania naruszał art. 15 pkt 3 ustawy o usługach detektywistycznych, albowiem w postępowaniu o dokonanie wpisu do rejestru działalności regulowanej w zakresie usług detektywistycznych złożył oświadczenie niezgodne ze stanem faktycznym. Ponadto, Minister Spraw Wewnętrznych stwierdził, że wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych podlega szczególnym warunkom określonym w ustawie o usługach detektywistycznych oraz ustawie o swobodzie działalności gospodarczej. Zdaniem organu rejestrowego, od przedsiębiorcy wykonującego regulowaną działalność gospodarczą, w szczególności w zakresie usług detektywistycznych, wymagana jest wyjątkowa rzetelność w zakresie weryfikacji karalności osób wchodzących w skład organu zarządzającego. Pismem z dnia 4 sierpnia 2015 r. skarżąca spółka, reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na w/w decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] czerwca 2015 r. Wnosząc o uchylenie obu spornych decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego, strona skarżąca zarzuciła organowi rejestrowemu: 1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności: a) naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. - polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym ustalenia dokładnego czasu złożenia przez skarżącą spółkę wniosku o zmianę danych podmiotu w KRS, w tym również nieustalenia składu organów zarządzających spółki, a w konsekwencji uznanie, że skarżąca spółka w dniu wydania decyzji w pierwszej instancji nie spełniała przesłanek z art. 15 pkt 3 ustawy o działalności detektywistycznej, b) naruszenie art. 7 k.p.a. i art. 8 k.p.a. - poprzez prowadzenie przedmiotowej sprawy przez organ drugiej instancji w sposób nieuwzględniający interesu społecznego, jak również poprzez niezbadanie i nienależyte rozważenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w konsekwencji działanie w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w szczególności: a) naruszenie art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - polegające na błędnym przyjęciu, że w przedmiotowej sprawie wystąpiła i ziściła się obligatoryjna przesłanka wydania decyzji o zakazie wykonywania przez skarżącego przedsiębiorcę działalności detektywistycznej objętej wpisem, b) naruszenie art. 15 pkt 3 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o usługach detektywistycznych - polegające na błędnej wykładni i w konsekwencji wadliwym przyjęciu, że skarżąca nie może wykonywać działalności detektywistycznej, podczas gdy osoby nieposiadające licencji, wchodzące w skład organu zarządzającego skarżącego przedsiębiorcy oraz ustanowieni przez ten organ prokurenci nie byli karani za przestępstwa umyślne lub umyślne przestępstwa skarbowe. W uzasadnieniu skarżąca spółka wskazała, że w dacie wydania decyzji w pierwszej instancji spełniała wszystkie przesłanki z art. 15 pkt 3 ustawy o usługach detektywistycznych, albowiem osoby nieposiadające licencji, wchodzące w skład organu zarządzającego skarżącego przedsiębiorcy oraz ustanowieni przez ten organ prokurenci nie byli karani za przestępstwa umyśle lub umyślne przestępstwa skarbowe. W konsekwencji, strona skarżąca uznała, że zgodnie z prawem miała możliwość wykonywania działalności detektywistycznej. Tym samym, skarżąca spółka zarzuciła, iż niezasadne było zastosowanie przez organ rejestrowy przepisu art. 71 ust. 1 pkt 1 u.s.d.g., z uwagi na fakt, że skarżąca spółka spełniała przesłanki do wykonywania działalności gospodarczej w postaci działalności regulowanej w zakresie usług detektywistycznych, albowiem nie złożyła ona oświadczenia niezgodnego z prawdą. Ponadto, strona skarżąca zarzuciła, iż organ rejestrowy, rozstrzygając w obu instancjach, nie przyłożył należytej wagi do terminu złożenia przez skarżącą spółkę wniosku o dokonanie zmiany w składzie osób uprawnionych do reprezentacji, a tym samym, błędnie uznał, że strona skarżąca złożyła oświadczenie niezgodne ze stanem faktycznym. Uzasadniając ten zarzut, strona skarżąca wskazała, że w dniu [...] marca 2015 r. wspólnicy skarżącej spółki podjęli uchwałę nr [...] w sprawie zmiany § 4 pkt 1 oraz pkt 2 umowy spółki jawnej z dnia 1 października 2014 r., tj. w zakresie sposobu reprezentacji, a następnie w dniu 25 marca 2015 r. strona złożyła w Sądzie Rejonowym dla [...], XIII Wydziale Gospodarczym Krajowego Rejestru Sądowego wniosek o zmianę danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorców w zakresie składu osób uprawnionych do reprezentowania spółki. Strona skarżąca zauważyła, że Sąd wprowadził zmianę dopiero w dniu 14 kwietnia 2015 r. Biorąc zatem pod uwagę fakt, iż skarżąca spółka wywiązała się w odpowiednim czasie z obowiązku poinformowania o zmianach Sądu Rejestrowego, strona uznała, że w dniu wydania zaskarżonej decyzji skarżąca spółka spełniała przesłanki wskazane w art. 15 pkt 3 ustawy o usługach detektywistycznych. Tym samym, strona skarżąca stwierdziła, że poczyniona przez nią zmiana składu osób uprawnionych do reprezentowania spółki winna mieć wpływ na rozstrzygnięcie organu, gdyż w przedmiotowym stanie faktycznym nie sposób uznać, aby ziściła się przesłanka warunkująca wydanie decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem, w sytuacji, gdy przedsiębiorca złoży niezgodne ze stanem faktycznym oświadczenie o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania tej działalności. Strona skarżąca zarzuciła jednocześnie, iż organ poprzez prowadzenie postępowania w sposób niepełny, nieuwzględniający wszelkich okoliczności sprawy, w tym zwłaszcza kwestii zgłoszenia w odpowiednim terminie przez skarżącą spółkę informacji o zmianach w organach uprawnionych do reprezentacji spółki, naruszył zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej także: "p.p.s.a."). W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga spółki [...] M.R. spółka jawna z siedzibą w W. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżona decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] czerwca 2015 r., jak i poprzedzająca ją decyzja tego organu z dnia [...] kwietnia 2015 r - nie naruszają przepisów prawa. Sąd uznał, że wydając obie sporne decyzje, Minister Spraw Wewnętrznych nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego, w tym przede wszystkim norm zawartych w przepisach art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej w związku z art. 15 pkt 3 ustawy o usługach detektywistycznych, a także przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., oraz art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć jakikolwiek istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy w przypadku, gdy podmiot ubiegający się o wpis do rejestru działalności regulowanej złoży oświadczenie, o którym mowa w art. 65 ust. 1 u.s.d.g., niezgodne ze stanem faktycznym w chwili składania oświadczenia, późniejsza zmiana okoliczności faktycznych może sanować powyższe uchybienie polegające na złożeniu wadliwego oświadczenia, i czy w związku z taką zmianą okoliczności faktycznych dopuszczalne jest podjęcie decyzji zakazującej wykonywania działalności gospodarczej objętej wpisałem do rejestru działalności regulowanej. Zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 1 u.s.d.g., organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem, gdy przedsiębiorca złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 65, niezgodne ze stanem faktycznym. Jak podkreśla się w orzecznictwie złożenie przez przedsiębiorcę oświadczenia, które jest niezgodne ze stanem faktycznym ze względu na brak spełnienia przez przedsiębiorcę wszystkich warunków wykonywania działalności regulowanej oznacza, że od samego początku brak było materialnoprawnej podstawy wykonywania tej działalności (por. m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1834/07, LEX nr 438609). Z tego względu, ocena prawdziwości wspomnianego oświadczenia musi być dokonywana na chwilę jego składania. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że w chwili składania przez skarżącą spółkę oświadczenia, o którym mowa w art. 65 ust. 1 u.s.d.g., nie było ono zgodne ze stanem faktycznym, albowiem osoba uprawniona do reprezentowania skarżącej spółki - S.J.R. - wspólnik [...] M.R. spółka jawna, został uprzednio skazany prawomocnie za przestępstwo umyślne. Zatem, jak słusznie wskazał Minister Spraw Wewnętrznych, nieprawdziwe było zawarte w oświadczeniu twierdzenie strony skarżącej, że spełnione są wymogi ustawy o usługach detektywistycznych, skoro art. 15 pkt 3 tejże ustawy stanowi, że przedsiębiorca może wykonywać działalność detektywistycznej jedynie wtedy, gdy osoby nieposiadające licencji, wchodzące w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy oraz ustanowieni przez ten organ prokurenci oraz przedsiębiorca będący osobą fizyczną nie byli karani za przestępstwa umyślne lub umyślne przestępstwa skarbowe. Zdaniem Sądu, należy w pełni podzielić stanowisko Ministra Spraw Wewnętrznych, że skoro podstawowym warunkiem wymaganym do wykonywania działalności regulowanej jest spełnienie warunków jej wykonywania, uznać należy, iż organ prowadzący rejestr działalności regulowanej może kontrolować spełnianie przez przedsiębiorcę warunków wymaganych do wykonywaniu działalności regulowanej (por. art. 70 u.s.d.g.). W celu potwierdzenia spełniania tych warunków przedsiębiorca zobligowany jest do złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków wykonywania działalności regulowanej. Organ dokonuje oceny, czy złożone przez przedsiębiorcę oświadczenie jest zgodne ze stanem faktycznym. Należy wskazać, że owo badanie następuje już w trakcie wykonywania działalności gospodarczej regulowanej (ex post). Jeśli zatem przedsiębiorca złożył oświadczenie o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej niezgodnie ze stanem faktycznym, organ prowadzący rejestr działalności regulowanej, działając na podstawie art. 71 ust. 1 pkt 1 u.s.d.g., wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem (tak również: M. Sieradzka /w:/ M. Sieradzka, M. Zdyb, Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej. Komentarz, LEX 2013, komentarz do art. 71 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej). Ustanawiając zasady wykonywania przedmiotowej działalności, prawodawca nałożył na przedsiębiorców obowiązek dokonania swoistej samokontroli. Dopiero pozytywna weryfikacja spełniania warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej pozwala przedsiębiorcy złożyć wniosek o wpis wraz z oświadczeniem wskazanym w art. 65 u.s.d.g. W konsekwencji, cała odpowiedzialność za ocenę spełnienia warunków wykonywania działalności gospodarczej regulowanej przerzucona została na przedsiębiorcę. W przypadku złożenia oświadczenia niezgodnego ze stanem faktycznym, przedsiębiorca naraża się na zarzut naruszenia dyspozycji art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej dotyczącego rzekomego zignorowania przez organ faktu złożenia przez skarżącą spółkę wniosku do sądu rejestrowego o dokonanie zmiany w składzie osób uprawnionych do reprezentacji skarżącej spółki, tym samym błędnego uznania przez organ, że skarżący przedsiębiorca nie spełniał w dniu wydania spornej decyzji przesłanki umożliwiającej wykonywanie działalności objętej wpisem do rejestru, należy stwierdzić, iż zarzut ów nie znajduje uzasadnienia. Należy bowiem, zdaniem Sądu, zauważyć, iż analizowane postępowanie administracyjne nie miało na celu ustalenia zakresu oraz terminu zgłoszenia zmian w składzie osób uprawnionych do reprezentacji skarżącej spółki, gdyż meritum sprawy stanowiła okoliczność związana ze złożeniem przez skarżącego przedsiębiorcę w dniu 31 stycznia 2015 r. oświadczenia niezgodnego ze stanem faktycznym (z uwagi na nieuwzględnienie faktu skazania S.R. - wspólnik spółki jawnej i zarazem członka organu zarządzającego za przestępstwo umyślne). W tej sytuacji, uznać należy, iż - wbrew zarzutom strony skarżącej - okoliczność zmiany umowy spółki i tym samym dokonanie zmian w składzie osób uprawnionych do jej reprezentacji już po złożeniu wadliwego oświadczenia nie mogła mieć jakiegokolwiek istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy przez Ministra Spraw Wewnętrznych. Skoro organ administracji nie był zobligowany do szczegółowego zbadania kwestii owych zmian oraz faktu ich zgłoszenia do sądu rejestrowego, nie sposób uznać za zasadne podniesionych w skardze zarzutów naruszenia art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. Dokonując analizy zaskarżonej decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] czerwca 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że organ ten wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej i oficjalności (art. 7 k.p.a.). Ponadto, zdaniem Sądu, organ rejestrowy, wydając sporną decyzję, oparł się na materiale prawidłowo zgromadzonym w niniejszej sprawie. Jednocześnie, Sąd uznał, że Minister Spraw Wewnętrznych, dokonując wszechstronnej interpretacji spornych przepisów art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w związku z art. 15 pkt 3 ustawy o usługach detektywistycznych, ocenił w sposób pełny znaczenie poszczególnych argumentów skarżącego przedsiębiorcy. Mając na względzie powyższe, należy - zdaniem Sądu - uznać, że w wydanej przez organ decyzji brak jest jakichkolwiek istotnych uchybień formalnych, które Minister Spraw Wewnętrznych poczyniłby w toku postępowania administracyjnego, a które uniemożliwiłyby Sądowi przeprowadzenie prawidłowej oceny zarzutów zawartych w skardze i wypowiedzenie się co do zasadności podjętego rozstrzygnięcia. Sąd uznał także, że uzasadnienie spornej decyzji organu rejestrowego spełnia wymogi ustawowe określone w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., albowiem Minister Spraw Wewnętrznych wyraźnie wskazał w nim wszelkie istotne przesłanki zarówno faktyczne, jak i prawne, wyjaśniając przy tym dokładnie ich znaczenie dla strony skarżącej. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji wyroku.