VI SA/Wa 2303/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. M. oraz D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2016 r. [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący T. M. oraz D. Ma. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2016 r. [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując iż wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą dotkliwą i znaczną szkodę finansową. W ocenie skarżących wniosek zasługuje na uwzględnienie z uwagi na argumentację zawartą w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej cytowanej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W orzecznictwie przyjmuje się, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. np. postanowienie NSA z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1054/12). W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnili, że powyższe przesłanki zostały spełnione. Samo stwierdzenie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą dotkliwą i znaczną szkodę finansową bez odniesienia powyższego do aktualnej sytuacji finansowej skarżących, uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny jaki rzeczywisty wpływ będzie miało dla skarżącego uiszczenie nałożonej kary pieniężnej. Ponadto Sąd podkreśla, iż ewentualna wadliwość zaskarżonej decyzji nie może być okolicznością przemawiającą za zasadnością wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, kwestia prawidłowości nałożenia kary pieniężnej będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznania skargi. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.