VI SA/Wa 2305/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi J. R. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw prawnych do zwolnienia z opłaty za ochronę patentu p o s t a n a w i a: 1. zwolnić skarżącego J. R. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego J. R. radcę prawnego. W dniu [...] października 2012 r. skarżący J.. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw prawnych do zwolnienia z opłaty za ochronę patentu. Do skargi załączono sporządzony na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu w sprawie z przedmiotowej skargi. Z podanych przez skarżącego w formularzu informacji oraz przedstawionych dokumentów wynika, iż prowadząc samodzielnie gospodarstwo domowe posiada dom przeznaczony do kapitalnego remontu oraz inne budynki gospodarcze. Pozostaje bez pracy, nie posiada prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz do renty, nie uzyskuje dochodów (w aktach sądowych sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 645/10 – łączącej się ze sprawą niniejszą – znajduje się przesłane przez skarżącego zaświadczenie Zakładu ubezpieczeń Społecznych, [...], że skarżący nie figuruje w ewidencji płatników składek oraz nie podlega ubezpieczeniom społecznym). Jak wynika z kolei z przedłożonych do ww. sprawy faktur VAT skarżący dzierżawi grunt należący do Agencji Nieruchomości Rolnych, z którego według oświadczenia skarżącego nie uzyskuje żadnych dochodów. Także w aktach ww. sprawy znajdują się pisma Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym [...], w świetle których wobec należącej do skarżącego nieruchomości prowadzona jest egzekucja należności pieniężnej. Skarżący wyjaśnił, iż utrzymuje się z pieniędzy pożyczonych przez rodzinę. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż zasadnym jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy. Skarżący w chwili obecnej jest osobą pozostającą bez pracy, nie figuruje w ewidencji płatników składek oraz nie podlega ubezpieczeniom społecznym. Wobec posiadanej przez skarżącego nieruchomości prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, a z dzierżawionych nieruchomości rolnych nie uzyskuje dochodów, ponieważ nie ma środków na działalność rolną. Skarżący oświadczył także, iż nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację majątkową skarżącego, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Nie jest on bowiem w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.