VI SA/Wa 2312/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 lutego 2021 r. sprawy ze skargi B. L. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia koncesji na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2020 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2020 r. stwierdzającą wygaśnięcie koncesji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...]. z dnia [...] września 1998 r., zmienionej decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r., udzielonej przedsiębiorcy N. z siedziba w S., na prowadzenie apteki ogólnodostępnej położonej w S. przy ul. [...] [...] z dniem [...] sierpnia 2019 r. Jako podstawą prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 115 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 99 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2020 r. poz. 944 ze zm.) zwanej dalej: "u.p.f.", art. 11 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 1375) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.) dalej: "k.p.a.", Jak wynika z akt, decyzją z [...] września 1998 r., zmienioną decyzją, z dnia [...] grudnia 2015 r., [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...] udzielił przedsiębiorcy N. z siedzibą w S. zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej położonej w S. przy ul. [...] [...]. Strona prowadząc aptekę ogólnodostępną jednocześnie prowadziła podmiot leczniczy wpisany do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą zgodnie z ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r. - ustawa o działalności leczniczej (Dz. U. z 2018, poz. 2190 ze zm.). [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...] na podstawie analizy Rejestru Podmiotów Leczniczych oraz Rejestru Aptek powziął informację, że na dzień [...] sierpnia 2019 r. przedsiębiorca N. z siedzibą w S. figuruje w obydwu ww. Rejestrach, w tym w Rejestrze Aptek jako podmiot posiadający zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej położonej w S. przy ul. [...] [...]. Do dnia [...] sierpnia 2019 r. nie wpłynęła do [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego żadna informacja od Strony o rezygnacji z prowadzenia działalności objętej zezwoleniem na prowadzenie apteki ogólnodostępnej ani o wpływie wniosku do właściwego organu o wykreślenie Przedsiębiorcy z Rejestru Podmiotów Leczniczych. W związku z powyższym pismem z 14 października 2019 r. [...] WIF zawiadomił N. z siedzibą w S. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej położonej w S. przy ul. [...] [...]. W toku prowadzonego postępowania dowodowego organ I instancji ustalił, że Strona do dnia [...] sierpnia 2019 r. nie poinformowała WIF w G. o rezygnacji z prowadzenia apteki ogólnodostępnej położonej w S. przy ul. [...] [...], nie wystąpiła także z wnioskiem o wykreślenie z Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą. Z wnioskiem Wojewody [...] o wykreślenie z Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą strona wystąpiła dopiero 30 września 2019 r. Okoliczność tę potwierdza treść decyzji Wojewody [...] w G. z dnia [...] października 2019 r., jak również pismo Strony z dnia 16 października 2019 r. W piśmie tym Strona podała, że z dniem 30 września 2019 r., prowadzony podmiot leczniczy – N. z siedzibą w S. został wykreślony z Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą. Ponadto w piśmie z dnia 24 października 2019 r. Strona wskazała, że działalność leczniczą zakończyła w dniu 30 września 2019 r. Pismem z dnia 5 listopada 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny zawiadomił Stronę o zamiarze zakończenia postępowania i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia. [...] WIF zakończył przedmiotowe postępowanie decyzją z [...] lutego 2020 r, od której strona złożyła odwołanie. Główny Inspektor Farmaceutyczny, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2020 r. przywołał przepisy mające w sprawie zastosowanie i podtrzymał ustalenia faktyczne oraz ich ocenę, dokonane przez organ I instancji. Wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2019 r. upłynął termin na poinformowanie organów Inspekcji Farmaceutycznej o rezygnacji z prowadzonej działalności albo na wystąpienie z wnioskiem o wykreślenie z rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Przedsiębiorca N. z siedzibą w S. nie poinformowała we wskazanym prawem terminie Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w G. o rezygnacji z prowadzonej działalności objętej zezwoleniem na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w S. przy ul. [...] [...], ani nie wystąpiła z wnioskiem o wykreślenie z rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Organ wyjaśnił, że zasadniczym problemem, któremu przeciwdziałać miała nowelizacja ustawy - Prawo farmaceutyczne z dnia 7 czerwca 2018 r., było wykorzystywanie faktu posiadania prawa do wykonywania działalności leczniczej przez posiadaczy zezwoleń na prowadzenie apteki i/lub hurtowni farmaceutycznej w ramach jednego podmiotu gospodarczego, a w konsekwencji w ramach jednego przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Dopuszczalność takiego ukształtowania prowadzonej działalności znacząco ułatwiała tym podmiotom dokonywanie transferów produktów leczniczych w ramach majątku jednego przedsiębiorstwa pomiędzy jego zorganizowanymi częściami (np. z magazynu zakładu leczniczego do magazynu hurtowni farmaceutycznej) omijając tym samym zakaz zbywania produktów leczniczych nabytych w celu wykonywania działalności leczniczej, o którym mowa w art. 87 u.p.f. Przedsiębiorcy prowadzący równolegle oba rodzaje działalności mieli 12 miesięcy na dostosowanie prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej do nowych wymogów prawnych i wystąpienie z wnioskiem do organu rejestrowego o wykreślenie z rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Taki wniosek nie wymagał uzasadnienia, jak również przedstawienia jakichkolwiek dowodów lub materiałów. Jednocześnie organ podkreślił, ze Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny nie ma obowiązku przeprowadzenia w toku postępowania w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postępowania wyjaśniającego w zakresie faktycznego wykonywania działalności leczniczej przez posiadacza tego zezwolenia, który widnieje w rejestrze pomiotów wykonujących działalność leczniczą. Zakresem przedmiotowym tego postępowania jest bowiem wyłącznie stwierdzenie wystąpienia przesłanki wygaśnięcia zezwolenia, o której mowa w art. 11 ust. 1 nowelizacji z 7 czerwca 2018 r. Od powyższej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego B. L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 11 ustawy z 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne oraz niektórych innych ustaw, przez wadliwe uznanie ww. przepisu jako podstawy wygaśnięcia koncesji, podczas gdy - w związku z wykreśleniem z dniem 30 września 2019 r. skarżącej z Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą - przepis ten nie mógł znaleźć zastosowania na gruncie przedmiotowej sprawy; 2) art. 11 ustawy z 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne oraz niektórych innych ustaw w związku z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. przez naruszenie zasady orzekania według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania decyzji; 3) art. 99, 101, 103 u.p.f., przez pominięcie, że przed wydaniem decyzji przez organ I instancji, jak również w chwili wniesienia niniejszego środka odwoławczego, skarżąca spełniała wszystkie wymogi prawa w zakresie zezwolenia na prowadzenie apteki, a jednocześnie nie występują żadne z przesłanek negatywnych powołane w ww. przepisach; 4) art. 11 ust. 2 w zw. z art. 18 ustawy z 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy prawo farmaceutyczne oraz niektórych innych ustaw w związku z art. 6 k.p.a. przez samo zastosowanie rygoru cofnięcia zezwolenia, podczas gdy - z uwagi na stosunkowo krótkie vacatio legis - przepis ten narusza zasadę przyzwoitej legislacji i jako taki nie może stanowić podstawy pozbawienia skarżącej praw nabytych; 5) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, przez niezastosowanie art. 105 k.p.a. w sytuacji bezprzedmiotowości postępowania zaistniałej na skutek usunięcia uchybień przez Skarżącą przed dniem wydania decyzji; 6) naruszenie przepisów proceduralnych mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj. art. 6 i 8 k.p.a. i wyrażonej w nich zasady praworządności i pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji, w tym do racjonalnego stosowania restrykcji, przez pominięcie, że uchybienie, które zarzuca organ, nie istnieje, zostało przez Skarżącą natychmiast skorygowane i nie miało żadnego wpływu na cel, którym kierował się ustawodawca (walka w odwróconym łańcuchem dystrybucji); 7) naruszenie ww. przepisów k.p.a., przez pomięcie okoliczności faktycznych sprawy, tj. stałego, wzorcowego prowadzenia i rozwijania rodzinnej apteki przez Skarżącą, okoliczności osobistych w postaci wieku, krótkiego okresu uchybień, braku jakiegokolwiek wpływu tych uchybień na rynek farmaceutyczny, a także istotnego wpływu apteki na zaspakajanie potrzeb w stanie zagrożenia epidemicznego. Mając powyższe na uwadze skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 1375), przedsiębiorcy, którzy w dniu wejścia w życie tej ustawy posiadają zezwolenie na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej, hurtowni farmaceutycznej produktów leczniczych weterynaryjnych, apteki ogólnodostępnej lub punktu aptecznego lub są wpisani do Krajowego Rejestru Pośredników w Obrocie Produktami Leczniczymi oraz są jednocześnie wpisani do rejestru, o którym mowa w art. 100 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4, są obowiązani, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy: 1. poinformować organ wydający zezwolenie lub dokonujący wpisu do Krajowego Rejestru Pośredników w Obrocie Produktami Leczniczymi o rezygnacji z prowadzonej działalności objętej zezwoleniem lub wpisem do rejestru; albo 2. wystąpić z wnioskiem o wykreślenie z rejestru, o którym mowa w art. 100 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4. W przypadku niepodjęcia czynności, o których mowa w art. 11 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej, zezwolenie na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej, hurtowni farmaceutycznej produktów leczniczych weterynaryjnych, apteki ogólnodostępnej lub punktu aptecznego wygasa, a podmiot wpisany do Krajowego Rejestru Pośredników w Obrocie Produktami Leczniczymi podlega wykreśleniu z tego rejestru z dniem upływu terminu określonego w art. 11 ust. 1 ustawy. Wobec powyższego, w dniu 1 sierpnia 2019 r. upłynął termin na poinformowanie organów Inspekcji Farmaceutycznej o rezygnacji z prowadzonej działalności albo na wystąpienie z wnioskiem o wykreślenie z rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Skarżąca nie poinformowała we wskazanym prawem terminie Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w G. o rezygnacji z prowadzonej działalności objętej zezwoleniem z dnia [...] września 1998 r., zmienionego decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r., na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w S. przy ul. [...] [...], ani nie wystąpiła z wnioskiem o wykreślenie z rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. W związku z powyższym [...] WIF, decyzją z [...] lutego 2020 r., stwierdził wygaśnięcie ww. zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Należy podkreślić, że zasadniczym problemem, któremu przeciwdziałać miała nowelizacja ustawy - Prawo farmaceutyczne z dnia 7 czerwca 2018 r., było wykorzystywanie faktu posiadania prawa do wykonywania działalności leczniczej przez posiadaczy zezwoleń na prowadzenie apteki i/lub hurtowni farmaceutycznej w ramach jednego podmiotu gospodarczego, a w konsekwencji w ramach jednego przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 k.c. Dopuszczalność takiego ukształtowania prowadzonej działalności znacząco ułatwiała tym podmiotom dokonywanie transferów produktów leczniczych w ramach majątku jednego przedsiębiorstwa pomiędzy jego zorganizowanymi częściami (np. z magazynu zakładu leczniczego do magazynu hurtowni farmaceutycznej) omijając tym samym zakaz zbywania produktów leczniczych nabytych w celu wykonywania działalności leczniczej, o którym mowa w art. 87 u.p.f. Przedsiębiorcy prowadzący równolegle oba rodzaje działalności mieli 12 miesięcy na dostosowanie prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej do nowych wymogów prawnych i wystąpienie z wnioskiem do organu rejestrowego o wykreślenie z rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Przedmiotowy wniosek nie wymaga uzasadnienia, jak również przedstawienia jakichkolwiek dowodów lub materiałów. Jest on w istocie wyłącznie prostą czynnością techniczną. Przesłanki wskazane w przywołanych przepisach u.p.f., jak również jej nowelizacji z 7 czerwca 2018 r., mają charakter obiektywny i są niezależne od działania organów zezwalających (Wojewódzkich Inspektorów Farmaceutycznych lub Głównego Inspektora Farmaceutycznego). Rozstrzygnięcia tych organów, co zostało już wcześniej wyjaśnione, mają więc wyłącznie charakter deklaratoryjny, a więc potwierdzający w drodze rozstrzygnięcia administracyjnego fakt zaistnienia pewnych okoliczności, z którymi wiąże się skutek prawny, niezależny od samego rozstrzygnięcia. Co istotne, charakter decyzji wydanych na podstawie przytoczonych przepisów był wielokrotnie oceniany przez sądy administracyjne, które jednolicie i jednoznacznie potwierdziły powyższe stanowisko (wyrok NSA z 16 maja 2019 r., sygn. akt: II GSK 1530/17, wyrok WSA w Warszawie z 4 września 2015 r., sygn. akt: VI SA/Wa 1720/15, wyrok WSA w Warszawie z 25 czerwca 2015 r., sygn. akt: VI SA/Wa 4004/14). Powyższe stanowisko znajduje bezpośrednie odzwierciedlenie w treści normatywnej ustawy zmieniającej z dnia 7 czerwca 2018 r., zgodnie z którą w przypadku niespełnienie warunków, o których mowa w art. 11 ust. 1 zezwolenie wygasa (art. 11 ust. 2 Ustawy nowelizującej). Z przepisu art. 11 ustawy nowelizacyjnej z 7 czerwca 2018 r., wynika jednoznacznie, że przedsiębiorca, który w dacie wejścia w życie tej nowelizacji równolegle prowadził aptekę ogólnodostępną oraz wykonywał działalność leczniczą, powinien przedłożyć właściwemu wojewódzkiemu inspektorowi farmaceutycznemu dowód na wystąpienie z wnioskiem do właściwego organu rejestrowego (wojewody) o wykreślenie z rejestru, o którym mowa w art. 100 ust. 1 ustawy - o działalności leczniczej, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Niewystąpienie z przedmiotowym wnioskiem jest samodzielną podstawą do stwierdzenia przez właściwy organ wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie tej apteki ogólnodostępnej. Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny nie ma obowiązku przeprowadzenia w toku postępowania w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postępowania wyjaśniającego w zakresie faktycznego wykonywania działalności leczniczej przez posiadacza tego zezwolenia, który widnieje w rejestrze pomiotów wykonujących działalność leczniczą. Zakresem przedmiotowym tego postępowania jest bowiem wyłącznie stwierdzenie wystąpienia przesłanki wygaśnięcia zezwolenia, o której mowa w art. 11 ust. 1 nowelizacji z 7 czerwca 2018 r.  Przepis art. 11 ustawy nowelizującej obejmuje swoim zakresem tych przedsiębiorców, którzy w dniu wejścia w życie ww. ustawy, posiadają zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oraz są jednocześnie wpisani do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą (zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej). I to ci przedsiębiorcy w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy powinni poinformować organ wydający zezwolenie o rezygnacji z prowadzonej działalności objętej zezwoleniem albo wystąpić z wnioskiem o wykreślenie z rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Sankcją za niepodjęcie powyższych czynności, było wygaszenie zezwolenia (koncesji) na prowadzenie między innymi apteki ogólnodostępnej. Jednocześnie przedsiębiorca ten z upływem powyższego dwunastomiesięcznego terminu podlegał wykreśleniu z Krajowego Rejestru Pośredników w Obrocie Produktami Leczniczymi. Tym samym adresaci przepisu art. 11 ustawy nowelizującej nie musieli bynajmniej działalności leczniczej prowadzić. Wystarczało, że dysponowali prawem do jej wykonywania. Jeżeli jednocześnie przedsiębiorca, chciał zapobiec wygaszeniu zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, z upływem 12 miesięcy od wejścia w życie przepisów ustawy nowelizującej, winien był wystąpić z wnioskiem o wykreślenie go z rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. W ocenie Sądu, termin ten z pewnością pozwalał przedsiębiorcom na podjęcie przemyślanej decyzji o wyborze rodzaju prowadzonej działalności. Jeszcze raz podkreślenia wymaga, że w żaden sposób przepis art. 11 ustawy nowelizującej nie uzależniał zaistnienia sankcji wygaszenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej od wykazania przez organy inspekcji farmaceutycznej rzeczywistego jej prowadzenia na dzień [...] sierpnia 2019 roku przez przedsiębiorcę, dysponującego równolegle zezwoleniem na prowadzenie apteki. Należy zatem zaaprobować stanowisko organów inspekcji farmaceutycznej, że niewystąpienie z przedmiotowym wnioskiem jest samodzielną podstawą do stwierdzenia przez właściwy organ wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie tej apteki ogólnodostępnej. Wojewódzki inspektor farmaceutyczny nie ma obowiązku przeprowadzenia w toku postępowania w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postępowania wyjaśniającego w zakresie faktycznego wykonywania działalności leczniczej przez posiadacza tego zezwolenia, który widnieje w rejestrze pomiotów wykonujących działalność leczniczą. Zakresem przedmiotowym tego postępowania jest bowiem wyłącznie stwierdzenie wystąpienia przesłanki wygaśnięcia zezwolenia, o której mowa w art. 11 ust. 1 nowelizacji z 7 czerwca 2018 r. Oznacza to, że obowiązkiem wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego jest weryfikacja, czy posiadacz zezwolenia widnieje w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą oraz czy, złożył on, w ustawowym terminie wniosek o wykreślenie z niego. Ta okoliczność stanowiłaby bowiem przesłankę negatywną dla wygaśnięcia zezwolenia i wykluczałaby stwierdzenie takiego wygaśnięcia. Wynika z tego, iż okolicznością istotną dla ustalenia realizacji obowiązku ustanowionego w art. 11 ust. 1 u.z. było złożenie w terminie do dnia [...] sierpnia 2019 r. do organu rejestrowego wniosku o wykreślenie przedsiębiorcy z rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, ewentualnie poinformowanie WIF o rezygnacji z prowadzenia przedmiotowej apteki. Należy wskazać, że decyzja stwierdzająca wygaśnięcie koncesji na prowadzenie apteki ogólnodostępnej ma charakter deklaratoryjny, tj. potwierdza wystąpienie z mocy prawa skutku określonego w art. 11 ust. 2 ustawy zmieniającej. Konsekwencją przyjęcia zaprezentowanej wykładni art. 11 ustawy nowelizującej był brak konieczności prowadzenia przez organy inspekcji farmaceutycznej dodatkowego postępowania dowodowego odnośnie faktycznego prowadzenia przez podmiot dysponujący zezwoleniem na prowadzenie apteki działalności leczniczej. Skoro zaś ustalenia faktyczne w tym zakresie uznane zostały za zbędne, gdyż pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie, tym samym nie zasługują na uwzględnienie zarzuty dotyczące naruszenia przez organy inspekcji farmaceutycznej przepisów wskazanych w skardze. Zdaniem Sądu, stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo. Nie ulega bowiem wątpliwości, że skarżąca do dnia [...] sierpnia 2019 r. nie poinformowała o rezygnacji z prowadzonej działalności i nie wystąpiła z wnioskiem o wykreślenie z rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Tylko w tej sytuacji uniknęłaby skutku w postaci wygaśnięcia zezwolenia (koncesji) na prowadzenie apteki. Natomiast konsekwencją braku podjęcia ww. czynności przez skarżącą w postaci złożenia ww. wniosku do dnia [...] sierpnia 2019 roku, jest wygaśnięcie z mocy prawa koncesji na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Oznacza to, że zarówno rozstrzygnięcie WIF, jak i utrzymująca je w mocy decyzja GIF, są prawidłowe. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), skargę oddalił.