VI SA/Wa 2326/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu replikami, kopiami i rekonstrukcjami historycznej broni palnej – czarnoprochowej oraz wytwarzania i obrotu bronią palną myśliwską gładkolufową montowaną z gotowych elementów postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 lutego 2017 r. sygn.. akt VI SA/Wa 2326/16; 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu replikami, kopiami i rekonstrukcjami historycznej broni palnej – czarnoprochowej oraz wytwarzania i obrotu bronią palną myśliwską gładkolufową montowaną z gotowych elementów. Pismem z dnia 9 lutego 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca podała, że wskazane w zaskarżonej decyzji naruszenia w żaden sposób nie wpłynęły na bezpieczeństwo społeczeństwa. Produkowana przez skarżącą broń, była wykonana zgodnie z koncesją, a jej produkcja oraz sprzedaż odpowiadała wszelkim normom. Błędy jakie zostały wykryte podczas prowadzenia przez skarżącą działalności, zostały wyeliminowane i nigdy więcej się nie powtórzą. Skarżąca podkreśliła, że obecnie prowadzi działalność zgodnie z warunkami koncesyjnymi i nie ma potrzeby wstrzymania wykonania koncesjonowanej działalności. W chwili obecnej skarżąca jest bez środków do życia. Podała, że jest po wypadku komunikacyjnym i nie posiada środków na leczenie, a także na opłaty stałe i spłatę zobowiązań. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że skarżąca nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów, z których wynikałaby jej sytuacja finansowa, co w konsekwencji uniemożliwiało dokonanie oceny, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W piśmie z dnia 8 marca 2017 r. skarżąca ponownie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując że działalność gospodarcza, na prowadzenie której cofnięta została koncesja, jest jej jedynym źródłem utrzymania, a pozostawienie w mocy postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji doprowadzi skarżącą do upadłości. Skarżąca podkreśliła, że nie posiada żadnych oszczędności, ani też zdolności kredytowej do zaciągnięcia na czas trwania postępowania jakichkolwiek bankowych zobowiązań. Do wniosku skarżąca dołączyła zaświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania. Nadmienić należy, ze w związku z toczącym się postępowaniem o przyznanie prawa pomocy, skarżąca złożyła dokumenty, z których wynika, że skarżąca uzyskuje z tytułu wykonywania działalności gospodarczej dochód w wysokości około 3450 zł miesięcznie, mąż skarżącej prowadzi gospodarstwo rolne z którego uzyskuje niewielki dochód. Wobec skarżącej i jej męża prowadzone są liczne egzekucje komornicze, które skutkowały zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego i zakazie wypłat z tego rachunku. Ponadto mąż skarżącej zaprzestał spłaty kredytu hipotecznego na kwotę 297.914 zł, a skarżąca wraz z mężem zobligowana jest do spłaty kredytu mieszkaniowego w wysokości 200.000 zł. Pismem z dnia 27 marca 2017 r. skarżąca nadesłała do Sądu dokumentację medyczną, z której wynika, że skarżąca wciąż ma problemy ze zdrowiem po ciężkim wypadku komunikacyjnym, jakiemu uległa w 2014 r. i poddaje się zabiegom rehabilitacyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do treści art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zmiana okoliczności sprawy i w ramach tej zmiany zaistnienie jednej z przesłanek uzasadniających wstrzymanie (por. także postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r., II OZ 155/05, OSS 2005, nr 3, poz. 72). W rozpatrywanej sprawie postanowieniem z 20 lutego 2017 r. odmówiono skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem skarżąca nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów, które potwierdzałyby zaistnienie przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na obecnym etapie postępowania, argumentacja skarżącej zawarta we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji została poparta stosownymi dokumentami, z których wynika jej sytuacja finansowa. Ponadto skarżąca wciąż ma problemy ze zdrowiem po wypadku samochodowym i cały czas kontynuuje leczenie. W zaistniałej sytuacji prowadzona przez skarżącą działalność gospodarcza jest jej jedynym źródłem utrzymania, a podjęcie przez skarżącą innej pracy zarobkowej jest w jej obecnym stanie zdrowia wysoce utrudnione. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, w sprawie zaistniały nowe okoliczności przemawiające za zmianą postanowienia z 20 lutego 2017 r. i wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych też względów, działając na podstawie art. 61 § 4 w związku z art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.