VI SA/Wa 2360/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego p o s t a n a w i a: odmówić A. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPPr w dniu [...] grudnia 2012 r.) A. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. zażądała zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że jest małą firmą, zatrudnia 8 osób i aktualnie znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Spółka posiada kredyt w wysokości 170.000 zł oraz pożyczki w kwocie 60.000 zł, jak również wykazuje zaległości w płatnościach względem ZUS, dlatego każdy dodatkowy wydatek jest dla niej poważnym obciążeniem. W oświadczeniu o majątku i dochodach formularza wniosku skarżąca wskazała, że jej kapitał zakładowy wynosi 59.500 zł, wysokość środków trwałych obejmuje kwotę 502,7 tys. zł, a według bilansu za ostatni rok obrotowy osiągnęła zysk w wysokości 35,8 tys. zł. Spółka posiada trzy rachunki bankowe: na jednym z nich zgromadzone są środki pieniężne w kwocie 512,97 zł, a na pozostałych dwóch rachunkach saldo końcowe jest ujemne (wynosi odpowiednio: - 89.251,09 zł i - 46 zł). Do wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca spółka załączyła analityczny bilans [...], w którym na koniec okresu prognozowanego, tj. na dzień 31 grudnia 2013 r. po stronie aktywów i pasywów umieściła kwotę 691,1 tys. zł, przewidując wzrost tej wartości w porównaniu z datą początkową okresu prognozowanego, tj. 31 grudnia 2012 r. (684,1 tys. zł). W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego pismem Sądu z dnia [...] lutego 2013 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedstawienie w terminie 14 dni wyciągów ze wszystkich posiadanych przez nią rachunków bankowych za okres ostatnich trzech miesięcy, obejmujących informacje o wszystkich transakcjach dokonywanych na rachunkach w terminie objętym wezwaniem. Powyższe wezwanie doręczono skarżącej spółce w dniu 13 lutego 2013 r. i dotychczas nie zostało ono wykonane. Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie prawnej, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z treści powyższego przepisu wynika, iż ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym musi on przedstawić Sądowi argumentację, która potwierdzałaby jego niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie tych kosztów. Jeżeli zatem strona nie dopełniła w całości lub w części obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego i dochodów, to fakt ten uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy (patrz: J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wyd. II, Warszawa 2006 s. 527). W niniejszej sprawie skarżąca - pomimo wezwania Sądu – nie przedłożyła żądanych dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego oraz dochodów. Tym samym nie wykazała, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej zwolnienie jej od kosztów sądowych. W tym miejscu zaznaczyć należy, że jedyną kwestią braną pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie prawnej jest jej stan majątkowy. Wydanie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy umotywowane innymi przyczynami niż sytuacja materialna wnioskodawcy jest niedopuszczalne, ponieważ nie znajduje uzasadnienia w art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 118/05, niepubl.). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.