VI SA/Wa 24/08

WyrokWSA w Warszawie2008-03-20

Skład orzekający: Andrzej Czarnecki, Izabela Głowacka – Klimas, Andrzej Wieczorek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji może odmówić wydania poświadczenia zgodności wyposażenia i warunków lokalowych stacji kontroli pojazdów z wymaganiami dla rozszerzonego zakresu badań, kwestionując jednocześnie ostateczną decyzję starosty o udzieleniu takiego zezwolenia?
Ratio decidendi
Organ administracji, wydając decyzję o poświadczeniu zgodności wyposażenia i warunków lokalowych stacji kontroli pojazdów, nie jest upoważniony do badania ani kwestionowania ostatecznej decyzji starosty o udzieleniu zezwolenia na prowadzenie badań w rozszerzonym zakresie. Odmowa wydania poświadczenia w sytuacji, gdy przedsiębiorca posiada ostateczne zezwolenie starosty, stanowi naruszenie prawa materialnego i procesowego.
Stan faktyczny
P. Sp. z o.o. wystąpiła o poświadczenie zgodności wyposażenia i warunków lokalowych stacji kontroli pojazdów dla podstawowej stacji kontroli pojazdów z rozszerzeniem o badania typu 'e'. Organ pierwszej instancji wydał poświadczenie dla badań A, B, T, c, f, ale odmówił rozszerzenia o badanie 'e'. Minister Transportu utrzymał w mocy decyzję odmawiającą rozszerzenia, argumentując, że zezwolenie starosty na badania typu 'e' zostało wydane z naruszeniem prawa, ponieważ certyfikat ITS nie potwierdzał spełnienia warunków dla tego typu badań. Skarżąca wniosła skargę do WSA, podnosząc, że posiadała ostateczne zezwolenia starosty na badania rozszerzone, wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Transportu i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego, stwierdził, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu, oraz zasądził od Ministra Infrastruktury na rzecz P. Sp. z o.o. zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Marta Brzezińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2008 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Ministra Transportu z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania poświadczenia wyposażenia i warunków lokalowych dla podstawowej stacji kontroli pojazdów o badania rozszerzone 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z dnia [...] sierpnia 2007 roku nr [...]; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz P. Sp. z o.o. z siedzibą w L. kwotę 200 ( dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. VI SA/Wa 24/08 Uzasadnienie Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2006 r. P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. wystąpiła do Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego o wydanie poświadczenia zgodności wyposażenia i warunków lokalowych stacji kontroli pojazdów w P. z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań wpisanego do rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów. Powołując się na art. 83 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (j. t. Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 ze zm.) prosiła o dokonanie sprawdzenia stacji kontroli pojazdów i wydanie wnioskowanego poświadczenia zgodności dla podstawowej stacji kontroli pojazdów do badania pojazdów rodzaju A, B, T rozszerzonego o badania c, e, f. Wniosek obejmował więc badanie: motocykli i motorowerów (A), pojazdów samochodowych o DMC do 3,5 T (B), ciągników rolniczych (T), z rozszerzeniem na pojazdy przystosowane do zasilania gazem (c), pojazdy skierowane na badania techniczne przez organy kontroli ruchu drogowego lub starostę (e) oraz pojazdy marki [...] (f). Po przeprowadzeniu kontroli stacji w dniu [...] marca 2007 r. oraz po otrzymaniu od strony informacji zawartej w piśmie z dnia [...] czerwca 2007 r., że stan faktyczny ustalony w protokóle nie uległ zmianie, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. poświadczył, że stacja posiada wyposażenie i warunki lokalowe zgodne z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań przez przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów A, B, T o rozszerzonym zakresie badań c, f oraz odmówił rozszerzenia o badania e. Strona odwołała się od decyzji skutkiem czego Minister Transportu uchylił zaskarżoną decyzję z powodu braku ustalenia okoliczności odnoszących się do żądania strony w zakresie badań rozszerzonych - e. Rozpatrując ponownie sprawę Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego przeprowadził w dniu [...] lipca 2007 r. ponowne sprawdzenie stacji kontroli pojazdów w P., zgodnie z wnioskiem strony. Stwierdzono niespełnienie wymagań zawartych w rozporządzeniu Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 10 lutego 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów (Dz. U. Nr40, poz. 275) w zakresie określonym w § 3, § 14 ust.1 pkt 2, § 14 ust. 2 pkt 1, § 12 ust. 2 pkt 1 lit. a, § 13 ust. 1 pkt 1 lit A oraz § 15 pkt 4. W związku z tym decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego poświadczył, że P. z ograniczoną odpowiedzialnością w L. stacja kontroli pojazdów w P. posiada wyposażenie i warunki lokalowe zgodnie z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań przez przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów A, B, T o rozszerzonym zakresie badania c, f. Odmówił natomiast wydania poświadczenia z rozszerzeniem o badania rodzaju "e". Odmawiając wydania uprawnienia w zakresie rozszerzonym (e) organ administracji stwierdził, że strona posiada warunki techniczne stacji uprawniające do otrzymania takiego poświadczenia. Jednakże zdaniem organu czym innym jest spełnienie wymagań pod względem wyposażenia stacji, a czym innym nabycie z mocy prawa uprawnień do wykonywania określonych badań. Powołując się na zmianę przepisów i wskazując na obowiązujący art. 83 Prawa o ruchu drogowym organ stwierdził, iż obecnie badania techniczne pojazdów mogą być prowadzone przez podstawową lub okręgową stację kontroli pojazdów tylko takie, które są wskazane w ustawie odpowiednio dla danego rodzaju stacji. Zgodnie z art. 83 ww. ustawy podstawowe stacje kontroli pojazdów wykonują badania pojazdów w zakresie oznaczonym dużymi literami w oznaczaniu badań, tj. w zakresie sprawdzania oraz oceny prawidłowości działania poszczególnych zespołów i układów pojazdu, w szczególności pod względem bezpieczeństwa jazdy i ochrony środowiska. Dlatego jedynie ci przedsiębiorcy, którzy uzyskali przed wejściem w życie ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808) uprawnienie do prowadzenia podstawowej stacji kontroli pojazdów z rozszerzeniem o niektóre badania przypisane okręgowej stacji kontroli pojazdów, uprawnienia te zachowali obecnie. W sprawie ustalono, iż P. sp. z o.o. w L. stacja kontroli pojazdów w P. posiadała uprzednio (certyfikat Instytutu Transportu Samochodowego nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r.), jako podstawowa stacja kontroli pojazdów uprawnienia do przeprowadzania badań A, B, T, c, f, h. Nie posiadała natomiast prawa do prowadzenia badań rozszerzonych w zakresie "e". Od wymienionej decyzji P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. złożyła odwołanie z wnioskiem o jej zmianę i utrzymanie rozszerzonego zakresu badań o literę 'e". Spółka podkreślała, iż stacja kontroli pojazdów w P. posiadała i posiada wyposażenie i warunki lokalowe spełniające wymagania dla wnioskowanego zakresu badań A, B, T/ c, e. f. Podkreślano, że przedsiębiorca otrzymał Upoważnienie nr LPA [...] z dnia [...] stycznia 2001 r. oraz Zezwolenie Starosty P. nr LPA [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. na przeprowadzanie badań technicznych pojazdów rodzaju A, B, T z rozszerzeniem o badania c, e, f, h. Uprawnienia te stacja kontroli powinna mięć więc zachowane, jako że nabyła je przed datą wejścia w życie ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej. Nadto stacja otrzymała zaświadczenie nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. wydane przez Starostę P. potwierdzające wpis strony do rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów A, B, T rozszerzone o badania c, e, f, h. Posiada też opinię nr [...] z dnia [...] stycznia 2001 r. Instytutu Transportu Samochodowego stwierdzającą spełnienie wymagań techniczno-organizacyjnych w zakresie badań A, B, T, E/c, d, e, f, h. oraz Certyfikat nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., na podstawie którego Starosta P. wydał ww. Zezwolenie nr LPA [...]. Minister Transportu decyzją z dnia [...] października 2007 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Powołując się na ustawę o swobodzie działalności gospodarczej organ stwierdził, że działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia stacji kontroli pojazdów jest działalnością regulowaną wymagającą uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów. Wpis przedsiębiorcy do wymienionego rejestru uzależniony jest od spełnienia określonych warunków, a przesłanki wpisu odnoszą się do zindywidualizowanej osoby przedsiębiorcy. Obowiązujące przepisy Prawa o ruchu drogowym przewidują dwa typy stacji kontroli pojazdów- podstawową i okręgową, bez konstrukcji mieszanej. Obecne przepisy nie przewidują możliwości wykonywania przez przedsiębiorcę prowadzącego stację podstawową badań zastrzeżonych dla stacji okręgowej. Wyjątkowy charakter miały sytuacje zaistniałe w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808). Przedsiębiorcy, którzy w dniu wejścia w życie tej ustawy prowadzili podstawowe stacje kontroli pojazdów z rozszerzonym zakresem badania mogli działalność tą kontynuować. Regulacja ta dotyczyła jednak wyłącznie tych przedsiębiorców, którzy posiadali zezwolenia starostów na działalność rozszerzoną wydane przed dniem wejścia w życie przepisów ustawy wprowadzającej ustawę o swobodzie działalności gospodarczej, czyli przed dniem 21 sierpnia 1004 r. Spółka dołączyła do wniosku Certyfikat nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. oraz zezwolenie Starosty P. nr LPA [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. na przeprowadzanie badań technicznych pojazdów rodzaju A, B, T z rozszerzeniem o badania c, e, f, h. W związku z tym spółka na podstawie ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej posiada uprawnienie do wykonywania badań w zakresie rozszerzonym c, f, h. Natomiast nie posiada uprawnienia w zakresie rozszerzonym "e", gdyż zdaniem organu administracji Zezwolenie Starosty P. z dnia [...] stycznia 2004 r. nr LPA [...] zostało wydane z naruszeniem obowiązujących wówczas przepisów prawa. Zgodnie z obowiązującym wówczas, w dniu 5 stycznia 2004 r. art. 83 ustawy Prawo o ruchu drogowym, starosta wydawał zezwolenie po spełnieniu przez przedsiębiorcę szeregu warunków w tym przedsiębiorca musiał wykazać się posiadaniem certyfikatu wydanego przez jednostkę naukowo-badawczą na zgodność wyposażenia i warunków lokalowych stacji z warunkami technicznymi, ponieważ już wówczas ustawodawca wyróżniał stacje typu podstawowego i okręgowe. W celu umożliwienia stacjom podstawowym wykonywanie niektórych badań zastrzeżonych dla stacji okręgowych uprawniono starostę w wydawanych zezwoleniach do udzielania takich upoważnień. Jednakże upoważnienie to powinno być zgodne z certyfikatem. Certyfikat ITS przedstawiony w sprawie przez stronę potwierdzał spełnienie wymagań techniczno-organizacyjnych określonych dla stacji podstawowej w zakresie badań technicznych dla pojazdów A, B, T oraz badan dodatkowych c, f, h. Nie stwierdzał natomiast by strona posiadała warunki techniczno-organizacyjne uprawniające do badań "e". Dlatego zezwolenie starosty było wydane sprzecznie z prawem. Od powyższej decyzji P. z ograniczoną odpowiedzialnością w L. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca wskazała na upoważnienie wydane przez Starostę P. nr LPA z dnia [...] stycznia 2001 r., a następnie na zezwolenie tego organu nr LPA [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. uprawniające stronę do wykonywania badań technicznych pojazdów rodzaju A, B, T w zakresie rozszerzonym o badania c, e, f, h. Rozstrzygnięcia te wydano zgodnie z art. 7 k.p.a. i skarżąca, działając w zaufaniu do kompetencji i rzetelności organu administracji publicznej stała się adresatem udzielonych uprawnień. Starosta miał prawo udzielenia tych uprawnień. Zgodnie bowiem z § 9 ust. 1 pkt 1 obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 7 września 1999 r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji kontroli pojazdów (Dz. U. Nr 81, poz. 918 ze zm.), starosta po stwierdzeniu, że jednostka spełnia wymagane warunki mógł wydać, w stosunku do stacji podstawowej przedmiotowe upoważnienie w zakresie badań dodatkowych określonych literami b-f oraz h. Ponadto zgodnie z art. 1 pkt 48 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 129, poz. 1444 ze zm.) starosta mógł wydać zezwolenie upoważniające stację podstawową kontroli pojazdów do przeprowadzania badań w wymienionym zakresie. Co więcej skarżąca otrzymała również zaświadczenie Starosty P. nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. o wpisie do rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów A, B, T rozszerzone o badania c, e, f, h. Podkreślono, iż zostały spełnione warunki określone w art. 83 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, w tym dotyczące wyposażenia kontrolno-pomiarowego i warunki lokalowe upoważniające do otrzymania wnioskowanych uprawnień. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu wnosił o jej oddalenie. Opisując stan faktyczny i przytaczając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji stwierdził, że w stosunku do zezwolenia starosty, na które powoływała się spółka, zostało skierowane przez Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego pismo do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowego zezwolenia, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 w/w ustawy). W myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona niezasadna. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest art. 83 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (j. t. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Stosownie do art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy badanie techniczne jest przeprowadzane (...) przez podstawową stację kontroli pojazdów - w zakresie sprawdzenia oraz oceny prawidłowości działania poszczególnych zespołów i układów pojazdu, w szczególności pod względem bezpieczeństwa jazdy i ochrony środowiska. Zgodnie z pkt 2 art. 83 ustawy Prawo o ruchu drogowym badania techniczne pojazdów przeprowadza również okręgowa stacja kontroli pojazdów w zakresie badań technicznych określonych w pkt 1 lit. a oraz w zakresie badań co do zgodności z warunkami technicznymi autobusu, którego dopuszczalna prędkość na autostradzie i drodze ekspresowej wynosi 100 km/h, pojazdu przeznaczonego do przewozu towarów niebezpiecznych, pojazdu przystosowanego do zasilania gazem, pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą (przed rejestracją w kraju), pojazdu zabytkowego, pojazdu marki [...], pojazdu, w którym dokonano zmian konstrukcyjnych lub wymiany elementów powodujących zmianę danych w dowodzie rejestracyjnym, pojazdu skierowanego na badania techniczne przez organ kontroli ruchu drogowego lub starostę, pojazdu sprowadzanego z zagranicy i noszącego ślady uszkodzeń lub którego stan techniczny wskazuje na naruszenie elementów nośnych konstrukcji pojazdu, mogących stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, oraz pojazdu, dla którego określono wymagania techniczne w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Stacja kontroli pojazdów w P. jest podstawową stacją kontroli pojazdów i jest własnością P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. Spółka ta, stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (j. t. Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.) jest przedsiębiorcą, a więc ma do niej zastosowanie art. 83 ust. 3 ustawy Praw o ruchu drogowym. W myśl tego przepisu stację kontroli pojazdów może prowadzić przedsiębiorca, który między innymi posiada poświadczenie zgodności wyposażenia i warunków lokalowych z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań wpisanego do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów (art. 83 ust. 3 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym). Decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r., Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego poświadczył, że wymieniona stacja kontroli pojazdów posiada wyposażenie i warunki lokalowe zgodnie z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań przez przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów A, B, T o rozszerzonym zakresie badania c, f. Odmówił natomiast wydania poświadczenia z rozszerzeniem o badania rodzaju "e" stwierdzając jednocześnie, iż stacja ta do [...] grudnia 2010 r. spełnia wymagania odpowiednio do wnioskowanego zakresu badań A, B, T/c, e, f. Powód odmowy poświadczenia w zakresie rozszerzonym o badanie "e" został podany w tej decyzji oraz w decyzji organu odwoławczego. Zdaniem strony skarżącej omowa poświadczenia była niezasadna. Powoływała się bowiem na posiadane upoważnienie z dnia [...] stycznia 2001 r., zezwolenie z dnia [...] stycznia 2004 r. i zaświadczenie z dnia [...] grudnia 2004 r. Starosty P. W upoważnieniu i w zezwoleniu starosta rozszerzył zakres badania przez stację o badania wskazane pod lit. "e , a w zaświadczeniu potwierdzającym wpis przedsiębiorcy do rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje kontroli pojazdów potwierdził dokonanie wpisu tej stacji uprawniające również do badań rozszerzonych - e. Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy Prawo o ruchu drogowym podstawowa stacja kontroli pojazdów jest uprawniona do przeprowadzania badan technicznych pojazdów w zakresie badań technicznych, o których mowa w art. 83 lit. a), oraz niektórych badań technicznych, o których mowa w pkt 2 art. 83, jeżeli stacja posiadała zezwolenie starosty na wykonywanie tych badań wydane przed dniem wejścia w życie ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej. W rozpoznawanej sprawie jest bezsporne, że skarżąca właściwe zezwolenie nabyła w okresie wskazanym w art. 83 ust. 1 pkt 1 lit b) wymienionej ustawy. Fakt ten dostrzegł również organ odwoławczy jednakże uznał, że zezwolenie to, będące w istocie decyzją ostateczną, zostało wydane przez Starostę P. z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa. Swoje stanowisku uzasadnił tym, że przedmiotowe zezwolenie wydano niezgodnie z Certyfikatem Instytutu Transportu Samochodowego w W. z dnia [...] grudnia 2003 r., ponieważ według tego certyfikatu stacja spełniała warunki techniczno-organizacyjne wyłącznie dla pojazdów rodzaju A, B, T oraz dla badan dodatkowych c, f, h. Nie spełniała natomiast warunków dla badań dodatkowych "e". Minister Transportu w odpowiedzi na skargę nadmienił, że Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego pismem z dnia [...] grudnia 2007 r. wystąpił w trybie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności zezwolenia Starosty P. z dnia [...] stycznia 2004 r. Informacja ta nie mogła stanowić podstawy do zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, bowiem zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli, między innymi, rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego. Z przedłożonej natomiast informacji w odpowiedzi na skargę nie wynika by postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji (zezwolenia) Starosty P. już się toczyło. W świetle zgromadzonego przez organy administracji materiału i dowodów w sprawie wynika, iż skarżąca jest uprawniona do przeprowadzania badań rozszerzonych w zakresie badań wskazanych również pod literą "e". Zezwolenie Starosty P. z dnia [...] stycznia 2004 r., daje takie uprawnienie skarżącej, zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy Prawo o ruchu drogowym, gdyż jest decyzją ostateczną dotychczas funkcjonująca w obrocie prawnym. Podkreślenia także wymaga, że Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego jest organem administracji, do kompetencji którego należy, stosownie do art. 83 ust. 4 wymienionej ustawy, wydawanie decyzji o poświadczeniu o którym mowa w art. 83 ust. 3 pkt 5 tej ustawy, tj. co do zgodności wyposażenia i warunków lokalowych z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań wpisanego do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów. Skarżąca, co podnoszono wyżej, została wpisana do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów z uprawnieniem do badań rozszerzonych między innymi o badania "e". Odmowa wydania poświadczenia w tym zakresie, pomimo stwierdzenia przez organ administracji, że skarżąca spełnia odpowiednie wymagania, została wydana z naruszeniem prawa materialnego (art. 83 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym). Przepis ten nie upoważniał organu administracji do badania, a tym bardziej do kwestionowania, decyzji ostatecznej - zezwolenia Starosty P. nr LPA [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. uprawniającego stronę do wykonywania badań technicznych pojazdów rodzaju A, B, T w zakresie rozszerzonym o badania c, e, f, h. Zgodnie bowiem z art. 83 ust. 4 w związku z ust. 3 pkt 5 tego przepisu ww. ustawy organ administracji, po dokonaniu sprawdzenia stacji kontroli pojazdów, wydaje jedynie poświadczenie, w drodze decyzji administracyjnej, którego zakres przytoczono wyżej. Organy administracji odmawiając poświadczenia w omawianym zakresie, na tej podstawie, że zezwolenie starosty nie miało znaczenia w sprawie oraz powinno zostać unieważnione, mylnie rozumiały normę prawną określoną w art. 83 ust. 4 w związku z ust. 3 Prawa o ruchu drogowym, naruszając jednocześnie przepis art. 16 § 1 k.p.a. przez nieuwzględnienie funkcjonowania w obrocie prawnym decyzji ostatecznej. Naruszono również przepis art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. b) Prawa o ruchu drogowym przez nieuwzględnienie uprawnienia skarżącej wynikającego z tej decyzji ostatecznej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c), art. 152 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji, postanawiając o kosztach postępowania na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło